Uzasadnienie
T. D. wnioskiem z dnia 4 października 2017 r. wystąpiła w niniejszej sprawie do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego.
Referendarz sądowy prawomocnym postanowieniem z dnia 21 listopada 2017 r. umorzył postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 czerwca 2018 r. oddalił wniesioną skargę.
T. D. po otrzymaniu odpisu nieprawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem wniosła ponownie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W uzasadnieniu wniosku wskazała, że jest osobą samotną, utrzymuje się z zasiłku stałego w wysokości 604 zł, oprócz 1 ha gruntów ornych, nie posiada majątku ani oszczędności.
Oświadczyła, że czynsz za wynajmowane mieszkanie wynosi 950 zł, opłaty za media - 150 zł, podatek od gruntów rolnych - 162 zł, koszt zakupu leków - 300 zł, karta miejska - 250 zł.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Rozpoznając kolejny wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy złożony w tej samej sprawie, nie można odstąpić od oceny sytuacji materialnej wnioskodawczyni, zawartej w wydanym wcześniej prawomocnym postanowieniu referendarza sądowego z dnia 21 listopada 2017 r. Możliwość zmiany bądź uchylenia tego orzeczenia daje art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), jednakże pod warunkiem wykazania przez wnioskodawcę, że nastąpiły zmiany okoliczności sprawy. W przypadku wniosku o przyznanie prawa pomocy będą to w szczególności okoliczności wskazujące na znaczne pogorszenie sytuacji finansowej wnioskodawcy.
Zgodnie z art. 249a powołanej ustawy, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Powyższy przepis może znaleźć zastosowanie w sytuacji, gdy strona powtórnie wnosi o przyznanie prawa pomocy po uprzedniej odmowie przyznania jej tego prawa, a więc w postępowaniach toczących się w trybie art. 165 cytowanej ustawy (por. R. Hauser, M Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo CH Beck, Warszawa 2015, str. 989).
Jak wynika z akt sprawy, referendarz sądowy prawomocnym postanowieniem z dnia 21 listopada 2017 r. odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika, z uwagi na niewyjaśnienie rzeczywistej sytuacji finansowej.
Po otrzymaniu odpisu nieprawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem skarżąca ponownie wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
W złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca nie wskazała na znaczną zmianę swojej sytuacji materialnej ani nie podała żadnych okoliczności faktycznych, które uzasadniałyby zmianę stanowiska, co do oceny jej zdolności płatniczych, nie złożyła też żadnych dokumentów, dotyczących swojej sytuacji materialnej, szczególnie tych, o które była już wzywana. Wskazane w rozpatrywanym wniosku informacje w istotny sposób nie odbiegają od informacji wcześniej podanych, które nie okazały się wystarczające do uznania wniosku strony o przyznanie prawa pomocy za zasadny (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 sierpnia 2016 r., sygn. akt III SA/Łd 165/16).
Z tego względu, na podstawie art. 249a oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.