Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej, sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, sprostowanie niedokładności (nieścisłości) może obejmować właściwe oznaczenie stron czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania lub pełnej ich nazwy (vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 czerwca 1998 r. sygn. akt II CKN 817/97, OSNC 1999, nr 1, poz. 16). Ponadto mówiąc o błędzie pisarskim należy mieć na uwadze widoczne, wbrew zamierzeniom Sądu, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylną pisownię, błąd gramatyczny albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów.
W tym miejscy przywołać również należy wywód prawny zawarty w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 października 2007 r. sygn. akt II FZ 494/07 (LEX nr 1011743) w uzasadnieniu którego zaznaczono, że wykładnia gramatyczna przepisu art. 156 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter bezsporny, oczywisty. Zaś oczywistość wadliwości musi wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania z innymi nie budzącymi wątpliwościami okolicznościami, co też miało miejsce w rozpoznawanej sprawie.
W sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 marca 2018 r. bowiem zawarto oczywistą omyłkę pisarską polegającą na tym, że w 14 wierszu od góry zamiast "sprzeciw" wpisano "skargę", co niniejszym podlega sprostowaniu, bowiem w konsekwencji nie następuje zmiana sentencji w znaczeniu samego rozstrzygnięcia, lecz jedynie co do określonego i co wynika z komparycji wyroku, aktu prawnego, tj. sprzeciwu.
Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.