Uzasadnienie
Zgodnie z art. 173 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 cyt. ustawy).
Stosownie do art. 175 przedmiotowej ustawy skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Powyższa zasada nie ma zastosowania w przypadku, gdy skargę sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem oraz prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
W przedmiotowej sprawie w pierwszej kolejności należy wskazać, iż pismo skarżącego, pomimo nazwania go "zażaleniem", w istocie jest skargą kasacyjną. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądowym o charakterze pisma stanowi bowiem jego treść, a nie sam tytuł. Skoro więc skarżący kwestionuje postanowienie Sądu z dnia 30 grudnia 2010 r., od którego przysługuje skarga kasacyjna, to pismo to należy zakwalifikować jako skargę kasacyjną.
Przechodząc zaś do oceny zachowania wymogów niezbędnych do skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej należy wskazać, iż skarga kasacyjna z dnia 12 stycznia 2011 r. jest niedopuszczalna. Została ona bowiem sporządzona i podpisana osobiście przez skarżącego, który nie jest adwokatem, ani radcą prawnym. Nie został więc zachowany wymóg tzw. "przymusu adwokackiego".
Na marginesie należy wskazać, iż Sąd przy piśmie z dnia 30 grudnia 2010 r. pouczył skarżącego o wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata lub radcę prawnego.
Zgodnie z art. 178 ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.