Uzasadnienie
E. J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...], utrzymującą w mocy wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta S., przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w S., decyzję z dnia [...] r. nr [...], o odmowie umorzenia należności z tytułu nienależnie pobranego świadczenia w formie zasiłku celowego na zakup leków. Skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie pomocy prawnej, a następnie również z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji, gdyż otrzymuje wezwania do zapłaty z urzędu miasta i nie jest w stanie zapłacić żądanej kwoty. Nadto skarżący wskazał, że jest osobą niepełnosprawną i posiada orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei w myśl przepisu art. 61 § 3 cytowanej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest, aby zaskarżona lub decyzja miała przymiot wykonalności, to jest aby na jej podstawie możliwe było wszczęcie postępowania mającego na celu przymuszenie jej adresata do wykonania zakreślonego w niej obowiązku. Nie mają przymiotu wykonalności decyzje odmawiające twierdzenia lub przyznania określonych praw lub obowiązków.
Przedmiotem sprawy objętej skargą jest odmowa umorzenia należności z tytułu nienależnie pobranego świadczenia. Decyzja ta nie podlega wykonaniu, gdyż nie nakłada na stronę jakichkolwiek obowiązków, czy też nakazów, zakazów określonego zachowania, a stanowi jedynie rozpoznanie wniosku skarżącego o umorzenie należności określonych jako nienależnie pobrane.
Z tych względów wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie.