Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny
odrzucił skargę kasacyjną R.S. od wyroku Sądu z dnia 5 października 2011 r. uchylającego zaskarżoną przez stronę decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...].
Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...]r. (zwrotne poświadczenie odbioru k. [...]).
Pismem z dnia [...] r. R.S. złożył zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 22 czerwca 2011 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej sporządzone osobiście.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.
Nie sporządzenie zażalenia od postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego jest nieusuwalnym brakiem, który nie podlega konwalidowaniu i uzasadnia odrzucenie zażalenia.
Jak wynika z ustaleń poczynionych na wstępie, skarżący osobiście sporządził zażalenie, mimo prawidłowego pouczenia, w którym wskazano obowiązek sporządzenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika.
Odnosząc się z kolei do wniosku skarżącego, dotyczącego przedstawienia przez Sąd pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego w celu zbadania zgodności z Konstytucją art. 175 i art. 194 ust. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należy wyjaśnić, że sąd administracyjny, rozpoznający sprawę, tylko po powzięciu zasadniczych wątpliwości może uznać za zasadne przedstawienie Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego, od odpowiedzi na które, zależy rozstrzygnięcie sprawy. Należy również podkreślić, że muszą to być uzasadnione wątpliwości sądu a nie skarżącego (por. wyrok NSA z dnia 21 grudnia 2004 r., OSK 971/04, publ. LEX nr 236849). Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia powyższego wniosku w żądanym zakresie
Wobec powyższego, zażalenie jako niedopuszczalne należało odrzucić na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
U Z A S A D N I E N I E
Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Szczecinie odrzucił skargę kasacyjną R.S. od wyroku Sądu z dnia 5 października 2011 r. uchylającego zaskarżoną przez stronę decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...].
Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] r. (zwrotne poświadczenie odbioru k. [...]).
Pismem z dnia [...] r. R.S. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania na postanowienie Sądu z dnia 20 grudnia 2011 r. oraz zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 22 czerwca 2011 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej sporządzone osobiście.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek ustanowionych w przepisach art. 86 i art. 87 P.p.s.a. tj. uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu, spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony, dochowanie terminu do wniesienia wniosku i dopełnienie uchybionej czynności.
Jednocześnie stosownie do art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wnioskiem spóźnionym jest wniosek złożony z uchybieniem terminu wskazanego w art. 87 § 1 P.p.s.a., a więc złożony po upływie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Wniosek jest niedopuszczalny, gdy brak jest ustawowych przesłanek jego dopuszczalności.
W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 5 października 2011 r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Od powyższego orzeczenia R.S. wniósł skargę kasacyjną sporządzoną osobiście podnosząc, że ustanowiony pełnomocnik nie widzi podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Tak złożona skarga jako niedopuszczalna została przez Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucona.
Stosownie do art. 87 § 4 P.p.s.a. równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu, strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Natomiast stosownie do art. 194 § 4 P.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. W związku z tym wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną sporządzonego osobiście podlega odrzuceniu na podstawie art. 88 P.p.s.a. jako niedopuszczalny, wskutek niedopuszczalności wniesienia zażalenia sporządzonego przez osobę nie należącą do kręgu osób wskazanych w art. 175 P.p.s.a.
W świetle powyższego należało orzec jak w sentencji.