Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 listopada 2008 r., sygn. akt II SA/Sz 777/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę J. W., z powodu nieuzupełnionych w terminie: wpisu od skargi oraz braku formalnego skargi polegającego na nadesłaniu odpisu skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania rozgraniczeniowego. Postanowienie o odrzuceniu skargi wraz uzasadnieniem zostało doręczone skarżącej w dniu 9 grudnia 2008 r. (dowód: potwierdzenie odbioru przesyłki – k. 32 akt sądowych).
W dniu 8 września 2016 r. (data stempla placówki pocztowej), skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie, nadsyłając jednocześnie brakujący odpis skargi z dnia 31 lipca 2008 r. Wyjaśniła, że z przyczyn zdrowotnych (choroba przewlekła) nie była w stanie uiścić w zakreślonym terminie przedmiotowego wpisu sądowego. Na okoliczność powyższą skarżąca dołączyła do wniosku kopie dokumentów medycznych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej: "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Orzeczenie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Z przywołanych powyżej przepisów wynika, że przywrócenie terminu jest uwarunkowane łącznym spełnieniem wskazanych w nich przesłanek. Brak choćby jednej z nich uniemożliwia przywrócenie terminu.
Sąd oceniając złożony wniosek o przywrócenie terminu sprawdza w pierwszej kolejności, czy spełnia on wymogi formalne, m.in. to czy wniosek został złożony w terminie siedmiodniowym określonym w art. 87 § 1 P.p.s.a., który liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu do dokonania określonej czynności procesowej.
W realiach niniejszej sprawy, przy uwzględnieniu wyjaśnień strony oraz dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, za moment, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do uzupełnienia braków skargi należy przyjąć dzień 9 grudnia 2008 r. W tym dniu doręczono skarżącej odpis postanowienia z dnia 27 listopada 2008 r. o odrzuceniu skargi. Najpóźniej z treści uzasadnienia tego postanowienia skarżąca dowiedziała się obiektywnie, że uchybiła terminowi do uzupełnienia braków skargi. Termin siedmiodniowy umożliwiający skutecznie złożenie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi upływał tym samym w dniu 15 grudnia 2008 r.
Wniosek skarżącej złożony w dniu 8 września 2016 r., jest zatem wnioskiem spóźnionym.
Stosownie do art. 88 P.p.s.a., sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu.
Sąd na marginesie zauważa, że nie badał kwestii związanych z brakiem winy skarżącej w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie braków skargi. Istota sprawy sprowadzała się bowiem do oceny, czy skarżąca zachowała siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.).
Z tych względów, Sąd działając na podstawie art. 88 § 1 w związku z art. 86 § 1 oraz art. 87 § 1 – 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie.