Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 19 grudnia 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 744/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę R.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.
W niniejszej sprawie skarżący reprezentowany jest przez pełnomocnika z urzędu. Jak wynika z akt sprawy, na wniosek R.S., postanowieniem z dnia [...] zostało przyznane skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienia adwokata. Pełnomocnikiem skarżącego została adwokat A.M.
W dniu [...] r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie odpis opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 19 grudnia 2012 r. sygn. akt II SA/Sz 744/08, sporządzony przez adwokat A.M., pełnomocnika substytucyjnego adwokat A.M.
Jednocześnie, pełnomocnik substytucyjny wniósł o przyznanie na rzecz adwokat A.M. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej skarżącemu z urzędu, według norm przepisanych, oświadczając jednocześnie, że kosztów tych nie pokrył ani skarżący, ani żadna inna osoba w żadnej części.
Zgodnie z art. 244 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa, bez ponoszenia przez stronę wynagrodzenia i wydatków adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W myśl art. 250 P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie, odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych, w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
W § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" powołanego wyżej rozporządzenia wskazano, że stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Sprawa ze skargi R.S. w przedmiocie dodatku mieszkaniowego, należy do kategorii spraw określonych w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia, w której stawka minimalna wynosi 240 zł. Dlatego za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie należało przyznać adwokat A.M. kwotę 120 zł (tj. 50% kwoty 240 zł), powiększoną o należny podatek od towarów i usług, stosownie do § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia.
Uzasadnienie:
Wyrokiem z dnia 19 grudnia 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 744/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę R.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.
Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem doręczony został pełnomocnikowi skarżącego, wyznaczonemu na zasadzie prawa pomocy, tj. adw. A.M. w dniu [...] r. (k – [...] akt sądowych).
W dniu [...] r. R.S. złożył za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę kasacyjną na powołany wyżej wyrok z dnia 19 grudnia 2012 r., którą sporządził i podpisał osobiście.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwaną dalej – "P.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dni doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 § 1 P.p.s.a.).
W myśl art. 175 § 1 P.p.s.a., podmiotami uprawnionymi do sporządzenia skargi kasacyjnej są adwokat lub radca prawny, z zastrzeżeniem § 2 i § 3. Według art. 175 § 2 P.p.s.a., przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie natomiast z art. 175 § 3 P.p.s.a., skarga kasacyjna może być sporządzona przez:
- 1) doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami;
- 2) rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej.
Pismo R.S., zatytułowane "skarga kasacyjna", nie zostało sporządzone przez osoby wymienione w art. 175 P.p.s.a., co czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną.
Stosownie do art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Sporządzenie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony musi być uznawane za brak nieusuwalny, skutkujący odrzuceniem skargi kasacyjnej.
W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w związku z art. 175 § 1 P.p.s.a., skargę kasacyjną R.S. odrzucił.