Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2017 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
W oparciu o powyższe Dziekan Okręgowej rady Adwokackiej w S. pełnomocnikiem skarżącego wyznaczył adwokat O. Ł.. W dniu 22 sierpnia 2017 r. Dziekan ORA w S. zwolnił wyznaczonego adwokata z pełnienia obowiązków pełnomocnika skarżącego, wyznaczając w to miejsce adwokata B. P., który również został zwolniony z pełnienia obowiązków pełnomocnika skarżącego, a nowym pełnomocnikiem ustanowiono adwokata M. S..
Ustanowiony przez adwokata M. S. pełnomocnik substytucyjny stawił się na rozprawie w dniu 6 grudnia 2017 r., natomiast adwokat M. S. reprezentował R. S. na rozprawie w dniu 17 maja 2018 r.
Wyrokiem z dnia 8 listopada 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie orzekł o oddaleniu skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S..
W dniu 14 grudnia 2018 r. pełnomocnik złożył wniosek o uzupełnienie wyroku poprzez zasądzenie na jego rzecz kosztów z tytułu udzielonej pomocy prawnej, oświadczając, że nie otrzymał z tego tytułu żadnego wynagrodzenia od strony którą reprezentował.
Natomiast pismem z dnia 17 grudnia 2018 r. pełnomocnik złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego przez Sąd wyroku wraz z wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia za jej sporządzenie, zawierającym oświadczenie, że z tego tytułu nie otrzymał wynagrodzenia w całości ani w części.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej P.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W niniejszej sprawie aktem określającym zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez adwokata z urzędu jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714 - dalej rozporządzenie).
Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. c rozporządzenia opłata w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w "innej sprawie" wynosi 240 zł, zaś za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi 50% tej opłaty, nie mniej niż 120 zł (§ 21 ust. 1 pkt 2 lit. b tj. 240 zł x 50%=120 zł).
Mając na uwadze fakt, iż adwokat M. S. brał udział w postępowaniu przed sądem I instancji, a następnie sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej należało przyznać mu wynagrodzenie w łącznej wysokości 360 zł (240 zł+120 zł = 360 zł).
Stawkę tę zgodnie z § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia należało podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23%), tj. kwotę 82,80 zł, co łącznie daje kwotę wynagrodzenia wynosząca 442,80 zł.
Z tych względów, na podstawie art. 250 w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b wyżej wskazanego rozporządzenia, orzec należało jak na wstępie.