Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 23 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Sz 734/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w pkt I uchylił powołaną w sentencji decyzję Wojewody oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...], w pkt II stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, zaś w pkt III zasądził od Wojewody na rzecz skarżącego S. A. kwotę 300 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
W dniu 21 lutego 2008 r. radca prawny E. G., działając z upoważnienia S. A., złożyła do Sądu pismo zawierające wniosek o uzupełnienie powyższego wyroku co do zwrotu kosztów.
Zdaniem wnioskodawczyni kwota zasądzona w pkt III wyroku na rzecz skarżącego S. A. nie pokrywa niezbędnych kosztów poniesionych przez niego w toku postępowania. Zasądzona kwota (300 zł) jest niższa od uiszczonego w sprawie wpisu sądowego od skargi (500 zł) i nie obejmuje kosztów zastępstwa procesowego, zasadnym jest zatem żądanie uzupełnienia wyroku w tym zakresie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wniosku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
W rozpatrywanej sprawie Sąd, wyrokiem z dnia 23 stycznia 2008 r., uwzględnił skargę S. A. na decyzję Wojewody z dnia [...].
Konsekwencją uwzględnienia skargi było zasądzenie na rzecz skarżącego od organu kosztów postępowania na podstawie art. 200 powołanej wyżej ustawy. Orzeczenie w przedmiocie zwrotu kosztów w kwocie 300 zł zostało zawarte w pkt III wyroku.
Powyższe oznacza, że wniosek skarżącego złożony w dniu 21 lutego 2008 r., zawierający żądanie uzupełnienia wyroku co do zwrotu kosztów postępowania, należy – z jednej strony – uznać za zasadny, bowiem wskazany wyrok nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu (uwzględniono jedynie kwotę 300 zł z tytułu zastępstwa procesowego, nie uwzględniono natomiast kwoty 500 z tytułu wpisu od skargi), z drugiej zaś strony – zakwalifikować jako wniesiony w trybie przepisu art. 224 cytowanej ustawy. Przepis ten bowiem stanowi, że jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym.
Aczkolwiek w nagłówku przedmiotowego wniosku wskazano, że intencją wnoszącego podanie było żądanie uzupełnienia wyroku co do kosztów - w domyśle w trybie art. 157 § 1 powołanej wyżej ustawy - to, w ocenie Sądu, wniosku tego nie można za taki uznać. Sąd zamieścił bowiem w wyroku z dnia 23 stycznia 2008 r. dodatkowe orzeczenie co do kosztów, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu, a jedynie nie objął swym orzeczeniem całej kwoty należnej z tego tytułu. Tym samym nie została spełniona obligatoryjna przesłanka żądania uzupełnienia wyroku, o której mowa w art. 157 § 1.
Wobec tego, na podstawie art. 224 w związku z art. 200 i art. 205 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.