Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] oddalił skargę A. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji ustalającej opłatę adiacencką. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o przysługującym prawie wniesienia skargi kasacyjnej doręczono skarżącej w dniu [...].
Postanowieniem z dnia [...]Sąd przyznał A. D. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Na mocy powyższego postanowienia Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła jako pełnomocnika radcę prawnego D. S., któremu skarżąca udzieliła pełnomocnictwa w dniu [...] (akta sadowe k. [...]).
Dnia [...] skarżąca złożyła skargę kasacyjną, sporządzoną przez radcę prawnego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. We wniosku wskazała, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, na skutek trwania w czasie procedury związanej z udzieleniem prawa pomocy. Ponadto podniosła, iż wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został złożony z zachowaniem terminu wskazanego w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Z kolei przepis art. 87 ww. ustawy stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie.
Wynikający z art. 87 § 1 ustawy wymóg złożenia wniosku o przywrócenie terminu w terminie siedmiodniowym, od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu jest warunkiem rozpoznania wniosku, którego badanie następuje w pierwszej kolejności.
Sąd w pełni podziela pogląd wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2009 r. sygn. akt I OZ 213/09 (dostępnym na stronie internetowej www. orzeczenia.nsa.gov.pl). zgodnie z którym, w przypadku wyznaczenia pełnomocnika z urzędu do wniesienia skargi kasacyjnej po upływie trzydziestodniowego terminu określonego w art. 177 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przyczyna uchybienia terminu do jej wniesienia ustaje w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej. Warunkiem umożliwiającym prawidłowe wniesienie wniosku o przywrócenie terminu wraz ze skargą kasacyjną stanowi uzyskanie pełnomocnictwa.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie termin, o którym mowa w art. 87 § 1 cyt. ustawy rozpoczął bieg od dnia [...] tj. od dnia następnego po dniu, w którym skarżąca udzieliła wyznaczonemu radcy prawnemu pełnomocnictwa do występowania w jej imieniu. Wobec tego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej złożony w dniu [...] został wniesiony z zachowaniem siedmiodniowego terminu.
Skarżąca spełniła również przesłankę wynikającą z art. 87 § 2 ww. ustawy, albowiem wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu dokonała czynności, której nie dokonała w terminie tj. wniosła skargę kasacyjną.
Przystępując do merytorycznej oceny wniosku należy zaznaczyć, iż A. D. uzasadniając niezawinione uchybienie terminu wskazała na okoliczność podjęcia przez nią działań zmierzających do ustanowienia pełnomocnika z urzędu, w celu sporządzenia skargi kasacyjnej.
W orzecznictwie przyjmuje się, iż o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a więc jeżeli dochowała ona należytej staranności (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/02, Monitor Prawniczy 2002/23/1059).
W ocenie Sądu we wniosku uprawdopodobniono, że uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej było niezawinione przez skarżącą, albowiem spowodowane zostało rozciągnięciem w czasie czynności związanych z przyznaniem i realizacją przyznanego prawa pomocy. Sąd ustanawiając radcę prawnego miał na celu umożliwienie skarżącej złożenie skargi kasacyjnej, ponieważ zgodnie z art. 175 § 1 ww. ustawy skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Skarżąca nie miała wpływu na termin rozpatrzenia wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu przez Sąd oraz na termin wyznaczenia radcy prawnego przez Okręgową Izbę Radców Prawnych.
Uchybienie terminu nastąpiło również bez winy pełnomocnika, gdyż ten podjął czynności procesowe, skutecznie i bez zbędnej zwłoki.
Mając powyższe na uwadze
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.