Uzasadnienie
J. C. pismem z dnia [...] wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie. Jednocześnie w skardze zawarty został wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz o przyznanie prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] odmówił zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowił adwokata.
Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej wyznaczył w sprawie pełnomocnikiem z urzędu adwokata R. S. Postanowieniem z dnia 3 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił przywrócenia terminu do złożenia skargi, a następnie postanowieniem z dnia 22 października 2013 r. Sąd odrzucił skargę J. C. W dniu 14 stycznia 2014 r. adwokat R. S. złożyła wniosek o przyznanie od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie opinii prawnych () "w sprawie możliwości przywrócenia terminu do wniesienia skargi na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego" oraz "w sprawie możliwości złożenia skargi kasacyjnej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego".
W związku z tym, że wniosek ten nie zawierał oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone przez J. C. w całości lub w części postanowieniem z dnia 27 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 567/13 Sąd oddalił wniosek.
W dniu 5 lutego 2014 r. wpłynął do Sądu ponowny wniosek pełnomocnika o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, zawierający oświadczenie, że koszty te nie zostały zapłacone w całości, ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek pełnomocnika nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.), dalej P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W przypadku adwokatów zasady te reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), które w § 19 (rozdział 6) stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 (pkt 1) oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata (pkt 2).
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik niewątpliwie podjął czynności, których efektem było sporządzenie przez niego opinii prawnych z dnia [...] oraz z dnia [...], nie mniej należy zwrócić uwagę na treść § 20 powołanego rozporządzenia, zgodnie z którym wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Z powyższego wynika zatem, że przedmiotowe oświadczenie jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona. Samo żądanie w tym zakresie, bez stosownego oświadczenia, nie jest wystarczające.
Ponadto zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego, niezłożenie przez pełnomocnika wskazanego oświadczenia nie stanowi braku formalnego pisma, lecz brak w zakresie uzasadnienia wniosku, w związku z czym jako nieuzasadniony podlega on oddaleniu (postanowienie z dnia 14 października 1998 r., sygn. akt II CKN 687/98).
Brak oświadczenia pełnomocnika, o jakim mowa w § 20 powołanego rozporządzenia, we wniosku z dnia [...] wywołał skutki materialnoprawne polegające na utracie prawa do wynagrodzenia, co znalazło już odzwierciedlenie w opisanym powyżej postanowieniu Sądu z dnia 27 stycznia 2014 r. oddalającym wniosek.
Z tego też powodu nie ma podstaw do uwzględnienia złożonego (po wydaniu tego postanowienia) ponownego wniosku pełnomocnika o przyznanie tych kosztów, zawierającego już wymagane oświadczenie.
Skoro zatem pierwotny wniosek fachowego pełnomocnika nie zawierał wymaganego oświadczenia brak jest podstaw prawnych do uwzględnienia ponownego wniosku w tym zakresie, gdyż prawo do skutecznego dochodzenia tych kosztów dla niego wygasło.
Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił wniosek pełnomocnika na podstawie art. 250 P.p.s.a. z zw. z § 1 pkt 3 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461).