Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 2 października 2019 r., w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 447/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...]., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję dyrektora Zarządu Zlewni w S. z dnia [...] r., nr [...]
Pismem z dnia 2 grudnia 2019 r. Dyrektor Regionalny Zarządu Gospodarki Wodnej, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku.
Postanowieniem z dnia 2 stycznia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił ww. skargę kasacyjną z powodu nieuzupełnienia jej braku formalnego poprzez podanie danych, o których mowa w art. 46 § 2 pkt 1 lit. c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. numeru identyfikacyjnego REGON lub numeru w innym właściwym rejestrze lub ewidencji ewentualnie numeru identyfikacji podatkowej.
Pismem z dnia 17 stycznia 2020 r. Dyrektor Regionalny Zarządu Gospodarki Wodnej złożył zażalenie na powyższe postanowienie, w którym wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie od skarżącej na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
Organ zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania polegające na błędnym zastosowaniu art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej, z uwagi na przyjęcie, że nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braku formalnego przedmiotowej skargi poprzez podanie danych o których mowa w art. 46 § 2 pkt 1 lit. c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pomimo że podanie tych danych nie mogło być wymogiem formalnym przedmiotowej skargi kasacyjnej.
Zdaniem organu, Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej nie podlega wpisowi w żadnym rejestrze lub ewidencji, a co za tym idzie nie posiada numeru w Krajowym Rejestrze Sądowym, numeru REGON albo numeru w innym właściwym rejestrze lub ewidencji. Nie jest on także obowiązany do posiadania numeru identyfikacji podatkowej w świetle przepisów ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), zwanej dalej "p.p.s.a.", jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo.
Po dokonaniu analizy akt sprawy i wniesionego zażalenia Sąd uznał, że jest ono oczywiście uzasadnione.
Jak słusznie zauważył organ, w niniejszej sprawie brak było podstaw do wzywania tego organu do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez podanie danych, o których mowa w art. 46 § 2 pkt 1 lit. c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie bowiem ze wspomnianym przepisem, pismo strony powinno zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania.
Podzielając pogląd zawarty w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 2019 r. (sygn. akt II OZ 1032/19), należy stwierdzić, że wymóg podania w pierwszym piśmie procesowym danych, o których mowa w art. 46 § 2 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie dotyczy organów administracji publicznej. Skoro Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej jest takim właśnie organem, zatem nie posiada żadnego z numerów, o których mowa w cytowanym przepisie (nie podlega wpisowi w żadnym rejestrze bądź ewidencji, nie ma obowiązku posiadania numeru identyfikacji podatkowej w świetle przepisów ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji identyfikacji podatników i płatników). Brak było zatem podstaw do wezwania organu do uzupełnienia wspomnianych powyżej braków formalnych, a co za tym idzie brak było także podstaw do odrzucenia skargi kasacyjnej wniesionej przez organ od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 2 października 2019 r.
W konsekwencji Sąd uznał zażalenie organu za oczywiście uzasadnione i w trybie autokontroli uchylił zaskarżone postanowienie z dnia 2 stycznia 2020 r. stosownie do art. 195 § 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.