Uzasadnienie
W dniu [...] T. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] nr [...] uznające za nieuzasadnione zarzuty zgłoszone w postępowaniu egzekucyjnym. Jednocześnie w skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Następnie w piśmie z dnia [...] T. C. wniósł o wstrzymanie wykonania egzekucji "na czas rozprawy". Uzasadniając powyższy wniosek wskazał na wadliwość zaskarżonego postanowienia oraz okoliczność trudnej sytuacji materialnej rodziny skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ustawy). Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy zostały spełnione przesłanki uzasadniające pozytywne rozpatrzenie wniosku o wstrzymanie.
Jak przyjmuje się w doktrynie i orzecznictwie wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może dotyczyć tylko aktów, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Natomiast akty nie posiadające przymiotu wykonalności nie stwarzają zagrożeń dających podstawę do wstrzymania ich wykonania w oparciu o art. 61 § 3 cyt. ustawy.
Wykonanie aktu administracyjnego oznacza natomiast spowodowanie lub sprowadzenie takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Wykonanie aktu dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których podmiot uzyskuje uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany a drugi wyłącznie uprawniony (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", wyd. LexisNexis, Warszawa 2005, str. 295-296).
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi i wniosku o wstrzymanie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji uznające za nieuzasadnione zarzuty zgłoszone w postępowaniu egzekucyjnym.
W ocenie Sądu, zaskarżone postanowienie nie posiada waloru wykonalności, albowiem nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków o charakterze publicznoprawnym, czy też nakazów lub zakazów zachowania się, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych, w którym podkreśla się, iż postanowienie dotyczące zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym jest rodzajem aktu prawnego nienoszącego znamion wykonalności, gdyż nie można w ten sposób nadać stronie uprawnień bądź ustalić obowiązków o charakterze prawno - materialnym, takich jak np. nałożenie zobowiązań pieniężnych (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 kwietnia 2009 r. sygn. akt II SA/Łd 226/09, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 24 kwietnia 2008 r. sygn. akt I SA/Bd 163/08, orzeczenia dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z kolei brak przymiotu wykonalności, jak wyżej wskazano, uniemożliwia wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Odnosząc się do żądania skarżącego wstrzymania postępowania egzekucyjnego, zawartego w piśmie z dnia [...], należy wyjaśnić, iż nie może zostać ono uwzględnione, albowiem nie jest ono objęte zakresem kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. Wskazać należy, iż sąd administracyjny nie jest uprawniony do orzekania o wstrzymaniu postępowania egzekucyjnego, a orzeczenia w tym zakresie należą do właściwości organów egzekucyjnych, których sąd nie może zastępować (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 maja 2009 r. sygn. akt II OZ 382/09, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wynika z art. 35 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 1991 r., Nr 36, poz. 161 ze zm.) organ egzekucyjny może w uzasadnionych przypadkach wstrzymać postępowanie egzekucyjne lub niektóre czynności egzekucyjne do czasu rozpatrzenia zarzutu.
W tych okolicznościach, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie orzekł jak w sentencji.