Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczeciniez 6 sierpnia 2026 r., sygn. akt II SA/Sz 228/26

Uzasadnienie

Pismem z 10 lutego 2026 r. Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna [...]" z siedzibą w R. (dalej "skarżąca") złożyła skargę na uchwałę [...] Rady Miejskiej w T. z dnia [...] lutego 2013 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów położonych w obrębach [...] w gminie T. dla terenów lokalizacji elektrowni wiatrowych wraz z infrastrukturą towarzyszącą (dalej "mpzp").

Skarżąca zaskarżyła § 10 ust. 1 lit.a mpzp w zakresie słów "o mocy do 4,5 MW każda i o łącznej mocy do 54,0 MW".

Zarzuciła organowi naruszenie:

1. 1. art. 21 ust. 2, art. 31 ust. 3 oraz art. 64 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (dalej "Konstytucja RP") w zw. z art. 140 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (dalej "k.c."), poprzez wprowadzenie ograniczenia granic wykonywania prawa własności, polegającego na zakazie realizacji elektrowni wiatrowych o mocy powyżej 4,5 MW każda i łącznie 54,0 W, na podstawie przepisów rangi podustawowej i bez uzasadnienia ważnym interes publicznym oraz przy braku należytego wyważenia interesu prywatnego i publicznego, co w istotny sposób narusza zasady sporządzania planu i stanowi przekroczenie granic władztwa planistycznego gminy;
2. 2. art. 15, art. 1 ust. 2 pkt 7, art. 3 ust. 1, art. 4 ust. 1 oraz art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w brzmieniu na dzień wydania mpzp, tj. 4 lutego 2013 r. (dalej "upzp") oraz § 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. 2003 nr 164 poz. 1587) w brzmieniu na dzień wydania mpzp, tj. 4 lutego 2013 r. w brzmieniu obowiązującym na dzień uchwalenia mpzp (dalej "rozporządzenie"), poprzez wprowadzenie ograniczenia niezwiązanego z zasadami zabudowy i zagospodarowania terenu oraz ładu przestrzennego, a także poprzez wprowadzenie ograniczenia mocy elektrowni wiatrowych bez uzasadnienia ważnym interesem publicznym oraz przy braku należytego wyważenia i stanowi przekroczenie granic władztwa planistycznego gminy.

Skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności § 10 ust. 1 lit.a mpzp w zakresie słów "o mocy do 4,5 MW każda i o łącznej mocy do 54,0 MW" oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania.

Skarżąca wskazała, że jest właścicielem nieruchomości objętych mpzp, zaś ograniczenie wprowadzone zapisami mpzp godzi w jej uprawnienia właścicielskie do zagospodarowania ww. nieruchomości.

Skarżąca podała, że zarówno art. 15 upzp, jak i § 4 pkt 6 rozporządzenia nie zawierają wymogu mocy jednostki wytwórczej, zatem ograniczenie mocy elektrowni wiatrowej w mpzp narusza ww. przepisy.

Według skarżącej, organ naruszył także zasadę proporcjonalności i wyważenia interesu prywatnego i publicznego, gdyż wprowadził przedmiotowe ograniczenie bez wyczerpującego i przekonującego uzasadnienia.

Przed złożeniem skargi skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi i wskazał, że w mpzp ustalono zasady zagospodarowania terenów, ochrony ładu przestrzennego, wartości środowiskowych i kulturowych. Organ podał, że elektrownie wiatrowe są źródłem hałasu i potencjalnym zagrożeniem dla ptaków i nietoperzy. Dla zminimalizowania tego rodzaju uciążliwości w procedurze opracowywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sporządzana była prognoza oddziaływania na środowisko. Na podstawie inwentaryzacji przyrodniczej Gminy, badań stanu środowiska oraz wskaźnikowych danych dotyczących emitowanego hałasu określono szczegółowe lokalizacje poszczególnych urządzeń, oddalając je od terenów istniejącej i projektowanej zabudowy mieszkaniowej na odległość gwarantującą dotrzymanie wymagań dotyczących hałasu dziennego i nocnego oraz sytuując je poza trasami przelotów i rejonami gniazdowania ptaków i nietoperzy.

Organ wskazał, że zgodnie z wymaganiami ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko zawiadomiono o wszczęciu prac planistycznych mieszkańców Gminy i stosowne instytucje. Zebrano i przeanalizowano zgłoszone wnioski. Po opracowaniu projektu planu (w formie tekstowej i graficznej), prognozy oddziaływania na środowisko, studium wpływu na krajobraz kulturowy Gminy uzyskano wszystkie wymagane przepisami prawa opinie i uzgodnienia. Dokumentację planu wyłożono do publicznego wglądu i przeprowadzono dyskusję publiczną w dniu 3 stycznia 2013 r. W trakcie wyłożenia, które trwało od 19 grudnia 2012 r. do 9 stycznia 2013 r. i po upływie ustawowo określonych 14 dni od dnia zakończenia okresu wyłożenia zgłoszono uwagi do projektu planu i prognozy, których sposób rozstrzygnięcia zawiera załącznik nr 3 do uchwały.

Organ podał, że ustalenia planu nie naruszają ustaleń obowiązującego Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy T. przyjętego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w T. z dnia [...] grudnia 2011 r. Ewentualnych zmian w mpzp dokonać można wyłącznie w tym samym trybie, w jakim uchwałę podjęto. Wydatek związany z taką zmianą nie został przewidziany w budżecie Gminy T. na 2026 r.

W związku z tym, w szczególności mając na względzie fakt, że uchwała mpzp została podjęta zgodnie z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, dokonano wszelkich uzgodnień, zaś fakt ograniczenia mocy znajduje uzasadnienie w wyżej opisanej dokumentacji, organ wniósł o oddalenie skargi, gdyż Gminie zależy na utrzymaniu stabilności i kontynuacji działań zgodnie z dotychczasowymi założeniami, co jest w najlepszym interesie zarówno społeczności, jak i całej Gminy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wskazał co następuje:

Spór dotyczy prawidłowości zapisów mpzp w zakresie ograniczenia mocy elektrowni wiatrowych.

Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2026 r. poz. 662), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.

Skarżąca wywodzi swój interes prawny w zaskarżeniu uchwały z prawa własności nieruchomości, objętych mpzp, zaś naruszenie ww. interesu z ograniczenia prawa własności w postaci zagospodarowania ww. nieruchomości przez brak możliwości ulokowania na ww. nieruchomościach elektrowni wiatrowych powyżej mocy, opisanej w § 10 ust. 1 lit.a mpzp.

Zdaniem Sądu, skarżąca wykazała legitymację prawną do zaskarżenia mpzp.

Stosownie do § 10 ust. 1 lit.a mpzp, na terenach oznaczonych w załączniku graficznym nr 1 arkusz A1 i A2 symbolami 3 EW/R o powierzchni 0,78 ha, 4 EW/R o powierzchni 15.42 ha, 5 EW/R o powierzchni 1,72 ha, 6 EW/R o powierzchni 9,66 ha, 7 EW/R o powierzchni 15,10 ha, 8 EW/R o powierzchni 19,17 ha oraz oznaczonych na załączniku graficznym nr 1 arkusz B1 i B2 symbolem 9 EW/R o powierzchni 9,10 ha, 10 EW/R o powierzchni 4,06 ha, 11 EW/R o powierzchni 6,31 ha ustala się przeznaczenie – tereny lokalizacji do 12 wież elektrowni wiatrowych o mocy każdej z nich do 4,5 MW i o łącznej mocy do 54,0 MW wraz z infrastrukturą towarzyszącą, placami montażowymi i drogami eksploatacyjnymi.

Podkreślić należy, że w orzecznictwie jednoznacznie wskazuje się, że podstawy do uwzględnienia skargi na uchwałę podjętą w zakresie administracji publicznej zaistnieją tylko wtedy, gdy mamy do czynienia z naruszeniem interesu prawnego lub uprawnienia, a to naruszenie jest związane z jednoczesnym naruszeniem obiektywnego porządku prawnego. Mówiąc inaczej, skarga nie podlega uwzględnieniu w sytuacji, gdy wprawdzie naruszony zostaje interes prawny lub uprawnienie strony, ale następuje to w zgodzie z obowiązującym prawem, w granicach przysługującego gminie tzw. władztwa planistycznego, w którego ramach rada gminy ustala przeznaczenie i zasady zagospodarowania terenów położonych na obszarze gminy.

Według skarżącej, organ naruszył art. 15 ust. 2 pkt 6 upzp i § 4 pkt 6 rozporządzenia, gdyż z przepisów tych nie wynika kompetencja Gminy do wprowadzenia ograniczeń mocy elektrowni wiatrowej.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 upzp, wójt, burmistrz albo prezydent miasta sporządza projekt planu miejscowego, zawierający część tekstową i graficzną, zgodnie z zapisami studium oraz z przepisami odrębnymi, odnoszącymi się do obszaru objętego planem.

Na podstawie art. 15 ust. 2 upzp, w planie miejscowym określa się obowiązkowo:

1. 1) przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania;
2. 2) zasady ochrony i kształtowania ładu przestrzennego;
3. 3) zasady ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu kulturowego;
4. 4) zasady ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej;
5. 5) wymagania wynikające z potrzeb kształtowania przestrzeni publicznych;
6. 6) zasady kształtowania zabudowy oraz wskaźniki zagospodarowania terenu, maksymalną i minimalną intensywność zabudowy jako wskaźnik powierzchni całkowitej zabudowy w odniesieniu do powierzchni działki budowlanej, minimalny udział procentowy powierzchni biologicznie czynnej w odniesieniu do powierzchni działki budowlanej, maksymalną wysokość zabudowy, minimalną liczbę miejsc do parkowania i sposób ich realizacji oraz linie zabudowy i gabaryty obiektów;
7. 7) granice i sposoby zagospodarowania terenów lub obiektów podlegających ochronie, ustalonych na podstawie odrębnych przepisów, w tym terenów górniczych, a także obszarów szczególnego zagrożenia powodzią oraz obszarów osuwania się mas ziemnych;
8. 8) szczegółowe zasady i warunki scalania i podziału nieruchomości objętych planem miejscowym;
9. 9) szczególne warunki zagospodarowania terenów oraz ograniczenia w ich użytkowaniu, w tym zakaz zabudowy;
10. 10) zasady modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i infrastruktury technicznej;
11. 11) sposób i termin tymczasowego zagospodarowania, urządzania i użytkowania terenów;
12. 12) stawki procentowe, na podstawie których ustala się opłatę, o której mowa w art. 36 ust. 4.

Na mocy art. 15 ust. 3 upzp, w planie miejscowym określa się w zależności od potrzeb:

1. 1) granice obszarów wymagających przeprowadzenia scaleń i podziałów nieruchomości;
2. 2) granice obszarów rehabilitacji istniejącej zabudowy i infrastruktury technicznej;
3. 3) granice obszarów wymagających przekształceń lub rekultywacji;

3a) granice terenów pod budowę urządzeń, o których mowa w art. 10 ust. 2a, oraz granice ich stref ochronnych związanych z ograniczeniami w zabudowie, zagospodarowaniu i użytkowaniu terenu oraz występowaniem znaczącego oddziaływania tych urządzeń na środowisko;

1. 4) granice terenów pod budowę obiektów handlowych, o których mowa w art. 10 ust. 2 pkt 8; 4a) granice terenów rozmieszczenia inwestycji celu publicznego o znaczeniu lokalnym;

4b) granice terenów inwestycji celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym, umieszczonych w planie zagospodarowania przestrzennego województwa lub w ostatecznych decyzjach o lokalizacji drogi krajowej, wojewódzkiej lub powiatowej, linii kolejowej o znaczeniu państwowym, lotniska użytku publicznego, inwestycji w zakresie terminalu lub przedsięwzięcia Euro 2012;

1. 5) granice terenów rekreacyjno-wypoczynkowych oraz terenów służących organizacji imprez masowych;
2. 6) granice pomników zagłady oraz ich stref ochronnych, a także ograniczenia dotyczące prowadzenia na ich terenie działalności gospodarczej, określone w ustawie z dnia 7 maja 1999 r. o ochronie terenów byłych hitlerowskich obozów zagłady;
3. 7) granice terenów zamkniętych, i granice stref ochronnych terenów zamkniętych;
4. 8) sposób usytuowania obiektów budowlanych w stosunku do dróg i innych terenów publicznie dostępnych oraz do granic przyległych nieruchomości, kolorystykę obiektów budowlanych oraz pokrycie dachów;
5. 9) zasady i warunki sytuowania obiektów małej architektury, tablic i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń, ich gabaryty, standardy jakościowe oraz rodzaje materiałów budowlanych, z jakich mogą być wykonane;
6. 10) minimalną powierzchnię nowo wydzielonych działek budowlanych.

Stosownie do § 4 rozporządzenia, ustala się następujące wymogi dotyczące stosowania standardów przy zapisywaniu ustaleń projektu tekstu planu miejscowego:

1. 1) ustalenia dotyczące przeznaczenia terenów powinny zawierać określenie przeznaczenia poszczególnych terenów lub zasad ich zagospodarowania, a także symbol literowy i numer wyróżniający go spośród innych terenów;
2. 2) ustalenia dotyczące zasad ochrony i kształtowania ładu przestrzennego powinny zawierać określenie cech elementów zagospodarowania przestrzennego, które wymagają ochrony, określenie cech elementów zagospodarowania przestrzennego, które wymagają ukształtowania lub rewaloryzacji, oraz określenie nakazów, zakazów, dopuszczeń i ograniczeń w zagospodarowaniu terenów;
3. 3) ustalenia dotyczące zasad ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu kulturowego powinny zawierać nakazy, zakazy, dopuszczenia i ograniczenia w zagospodarowaniu terenów wynikające z:
4. a) potrzeb ochrony środowiska, o których mowa w szczególności w art. 72 i 73 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627, z późn. zm.2),
5. b) obowiązujących ustaleń planów ochrony ustanowionych dla parków narodowych, rezerwatów przyrody i parków krajobrazowych, a także dla innych form ochrony przyrody występujących na terenach objętych projektem planu miejscowego;
6. 4) ustalenia dotyczące zasad ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej powinny zawierać określenie obiektów i terenów chronionych ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w tym określenie nakazów, zakazów, dopuszczeń i ograniczeń w zagospodarowaniu terenów;
7. 5) ustalenia dotyczące wymagań wynikających z potrzeb kształtowania przestrzeni publicznych powinny zawierać w szczególności określenie zasad umieszczania w przestrzeni publicznej obiektów małej architektury, nośników reklamowych, tymczasowych obiektów usługowo-handlowych, urządzeń technicznych i zieleni, w tym określenie nakazów, zakazów, dopuszczeń i ograniczeń w zagospodarowaniu terenów;
8. 6) ustalenia dotyczące parametrów i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu powinny zawierać w szczególności określenie linii zabudowy, wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki lub terenu, w tym udziału powierzchni biologicznie czynnej, a także gabarytów i wysokości projektowanej zabudowy oraz geometrii dachu;
9. 7) ustalenia dotyczące granic i sposobów zagospodarowania terenów lub obiektów podlegających ochronie, ustalonych na podstawie odrębnych przepisów, w tym terenów górniczych, a także narażonych na niebezpieczeństwo powodzi oraz zagrożonych osuwaniem się mas ziemnych, powinny zawierać nakazy, zakazy, dopuszczenia i ograniczenia w zagospodarowaniu terenów;
10. 8) ustalenia dotyczące szczegółowych zasad i warunków scalania i podziału nieruchomości powinny zawierać określenie parametrów działek uzyskiwanych w wyniku scalania i podziału nieruchomości, w szczególności minimalnych lub maksymalnych szerokości frontów działek, ich powierzchni oraz określenie kąta położenia granic działek w stosunku do pasa drogowego;
11. 9) ustalenia dotyczące zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i infrastruktury technicznej powinny zawierać:
12. a) określenie układu komunikacyjnego i sieci infrastruktury technicznej wraz z ich parametrami oraz klasyfikacją ulic i innych szlaków komunikacyjnych,
13. b) określenie warunków powiązań układu komunikacyjnego i sieci infrastruktury technicznej z układem zewnętrznym,
14. c) wskaźniki w zakresie komunikacji i sieci infrastruktury technicznej, w szczególności ilość miejsc parkingowych w stosunku do ilości mieszkań lub ilości zatrudnionych albo powierzchni obiektów usługowych i produkcyjnych;
15. 10) ustalenia dotyczące sposobów i terminów tymczasowego zagospodarowania, urządzenia i użytkowania terenów powinny zawierać nakazy, zakazy, dopuszczenia i ograniczenia w zagospodarowaniu terenów, w tym określenie terminu, do którego tymczasowe zagospodarowanie, urządzenie i użytkowanie terenu może być wykonywane;
16. 11) ustalenia dotyczące obszarów rehabilitacji istniejącej zabudowy i infrastruktury technicznej, a także obszarów wymagających przekształceń lub rekultywacji, powinny zawierać opis planowanych działań, określenie oczekiwanych rezultatów, w tym dotyczących parametrów zabudowy lub infrastruktury, oraz nakazy, zakazy, dopuszczenia i ograniczenia w zagospodarowaniu terenów, wynikające z przyjętych celów;
17. 12) ustalenia dotyczące terenów rekreacyjno-wypoczynkowych oraz terenów służących organizacji imprez masowych powinny zawierać określenie zasad wyposażania tych terenów w urządzenia techniczne i budowlane oraz nakazy, zakazy, dopuszczenia i ograniczenia w zagospodarowaniu terenów, wynikające z przeznaczenia tych terenów;
18. 13) ustalenia dotyczące stawek procentowych stanowiących podstawę do określania opłaty, o której mowa w art. 36 ust. 4 ustawy, powinny zawierać stawki procentowe w przedziale od 0 % do 30 % i dotyczyć wszystkich terenów, określonych w projekcie planu miejscowego zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy, przy czym ich wielkość może być różna dla poszczególnych terenów lub grup terenów.

Sąd zgodził się ze skarżącą, że zaskarżony przepis mpzp modyfikuje uprawnienia i obowiązki skarżącej, wynikające z prawa własności. Rozważyć zatem należało, czy stwierdzone naruszenie interesu prawnego skarżącej, co do jej działek mieści się granicach obowiązującego prawa, w szczególności czy Gmina nie nadużyła władztwa planistycznego. Dokonując weryfikacji prawidłowości skorzystania przez Gminę w rozpoznawanej sprawie z przysługującej jej samodzielności planistycznej w pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 21 Konstytucji RP oraz art. 140 k.c. właściciel rzeczy korzysta z niej z wyłączeniem innych osób zgodnie z jej społeczno-gospodarczym przeznaczeniem i zasadami współżycia społecznego, z tym, że przy wykonywaniu własności jest ograniczony treścią przepisów szczególnych. Konstytucja RP w art. 64 ust. 3 stanowi, że własność może być ograniczona, ale jedynie w drodze ustawy i tylko w takim zakresie, w jakim nie narusza to istoty prawa własności, a więc z poszanowaniem zasady proporcjonalności, czyli zakazem nadmiernej w stosunku do chronionej wartości ingerencji w sferę praw i wolności jednostki.

Ingerencja w sferę prawa własności musi być racjonalna i odpowiednia (proporcjonalna) do celów, dla osiągnięcia których ustanawia się określone ograniczenia. Takimi przepisami o randze ustawowej, zezwalającymi na ograniczenie prawa własności są m.in. regulacje zawarte w przepisach ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, które upoważniają gminy do uchwalania aktów planowania przestrzennego. Ważne jest, czy takie ograniczenie korzystania z nieruchomości jest dopuszczalne przede wszystkim w świetle przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a także innych ustaw, w tym art. 31 ust. 3 Konstytucji RP.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 upzp, kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.

Wskazać należy, że choć w dacie uchwalenia mpzp nie obowiązywał jeszcze art. 1 ust. 3 upzp, to zasada proporcjonalności w działaniu organów administracyjnych wypływała z art. 2 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP.

Z powyższego wynika, że ustalając przeznaczenie terenu lub określając potencjalny sposób zagospodarowania i korzystania z terenu, organ obowiązany jest ważyć interes publiczny i interesy prywatne.

Zdaniem Sądu, Gminie przysługuje prawo władczego rozstrzygnięcia, co do przeznaczenia terenu pod określone funkcje, nawet wbrew woli właścicieli gruntów objętych planem, lecz ograniczenie prawa własności musi być odpowiednio wyważone.

W odpowiedzi na skargę Gmina podała, że elektrownie wiatrowe są źródłem hałasu i potencjalnym zagrożeniem dla ptaków i nietoperzy. Dla zminimalizowania tego rodzaju uciążliwości w procedurze opracowywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sporządzana była prognoza oddziaływania na środowisko. Na podstawie inwentaryzacji przyrodniczej Gminy, badań stanu środowiska oraz wskaźnikowych danych dot. emitowanego hałasu określono szczegółowe lokalizacje poszczególnych urządzeń, oddalając je od terenów istniejącej i projektowanej zabudowy mieszkaniowej na odległość gwarantującą dotrzymanie wymagań dot. hałasu dziennego i nocnego oraz sytuując je poza trasami przelotów i rejonami gniazdowania ptaków i nietoperzy.

Powyższe stanowisko Gminy wynika z uzasadnienia do uchwały mpzp (jest jego powieleniem).

W ocenie Sądu, nie uzasadnia to wprowadzenia ograniczeń w mocy elektrowni wiatrowej. Podkreślić należy, że wskazane przez Gminę okoliczności w istocie związane były z lokalizacją elektrowni wiatrowych.

Sąd podzielił również stanowisko skarżącej, że przepisy upzp i rozporządzenia nie wprowadziły ograniczeń w mocy elektrowni wiatrowej. Wskazać należy, że Dyrektor Regionalny Ochrony Środowiska w S. (RDOŚ) w opinii z dnia 4 grudnia 2012 r., jak i Zachodniopomorski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w S. (ZPWIS) w opinii z dnia 7 maja 2012 r. nie określili ograniczeń w mocy elektrowni wiatrowych.

W procesie opiniowania RDOŚ zgłaszał jedynie zastrzeżenia co do ilości i lokalizacji elektrowni wiatrowych. Końcowo jednak RDOŚ oraz ZPWIS wydały stosowne postanowienia o uzgodnieniu projektu mpzp.

Szef Służby Ruchu Lotniczego Sił Zbrojnych RP wniósł uwagi odnośnie wysokości elektrowni wiatrowej, lecz po ich uwzględnieniu w zapisach mpzp również uzgodnił projekt mpzp.

Zdaniem Sądu, konieczność wprowadzenia w zapisach mpzp regulacji dotyczącej ograniczenia mocy elektrowni wiatrowych nie wynika z uzasadnienia do uchwały mpzp, co prowadzi do wniosku, że ma ona charakter dowolny, nie poparty dogłębną analizą zasadności tego rozwiązania, również w kontekście wykonywania prawa własności przez skarżącą (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 8 sierpnia 2024 r. o sygn. akt II SA/Wr 301/24; wyrok WSA w Szczecinie z dnia 18 czerwca 2026 r. o sygn. akt II SA/SZ 941/25).

Wskazać należy, że argument finansowy w postaci braku zaplanowanych środków w budżecie Gminy w związku z ewentualną zmianą zapisów mpzp nie miał wpływu na rozpoznanie niniejszej sprawy.

Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej "p.p.s.a."), orzekł jak w sentencji.

Sąd uznał, że po usunięciu części zapisu zaskarżonego przepisu uchwały ustała jego sprzeczność z prawemu i może on dalej funkcjonować w pozostałym zakresie.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. na rzecz skarżącej zasądzono od organu kwotę 300 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego.