Uzasadnienie
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. decyzją z dnia [...] nr [...], utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] nakazującą M.D. i A.D. rozbiórkę zadaszenia o wymiarach [...] (w tym taras o wymiarach [...]) oraz przyczepy kempingowej o wymiarach [...] typu "domek holenderski", wybudowanych na nieruchomości przy ul. [...] w [...], na terenie działki oznaczonej nr ewid. [...], bez pozwolenia na budowę.
Powyższą decyzję A.D. i M.D. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. W treści skargi zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo powstania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem strona dokonując rozbiórki przedmiotowej wiaty, musiałaby w przypadku uwzględnienia skargi, odbudować ją. Ponadto, wykonanie decyzji skutkowałoby powstaniem znacznej szkody majątkowej w majątku strony, związanej zarówno z koniecznością poniesienia kosztów rozbiórki, jak również kosztów ponownej budowy wiaty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. uznał, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Przyjmuje się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takim wypadku, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008 r., str. 220).
Skarżący na mocy zaskarżonej decyzji zobowiązani zostali do rozbiórki zadaszenia, w tym tarasu oraz przyczepy kempingowej, wybudowanych na nieruchomości przy ul. [...] w [...]. Skutkiem wykonania nałożonego obowiązku rozbiórki, byłaby istotna i względnie trwała zmiana rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego nastąpić mógłby po dłuższym okresie lub po stosunkowo dużym nakładzie sił i środków ze strony skarżących, co wypełnia znamiona przesłanki niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowane jest stanowisko, że rozbiórka obiektu budowlanego przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej ze swej istoty wiąże się z potencjalnym niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a to z tego powodu, że nakaz rozbiórki może okazać się wadliwy. W razie uwzględnienia skargi skutki nieuzasadnionej rozbiórki dotkną właściciela obiektu, a ewentualnie udzielona mu ochrona okaże się iluzoryczna (por. postanowienie NSA z dnia 8 września 2009 r., sygn. akt II OZ 828/10, postanowienie NSA z dnia 22 listopada 2012 r., sygn. akt II OSK 2755/12,dostępne w Internecie).
W świetle okoliczności sprawy, zdaniem sądu, zachodzą przesłanki wymienione w art. 61 § 3 P.p.s.a., uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...].
W tym stanie rzeczy orzeczono, na podstawie art. 61 § 3 oraz art. 61 § 5 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w postanowieniu.