Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 marca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę kasacyjną M. G. wniesioną od postanowienia z dnia 20 lutego 2018 r. odrzucające Jego skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy Szczecinie z dnia 8 maja 1997 r. sygn. akt SA/Sz 516/96.
Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o prawie wniesienia zażalenia, które powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, został doręczony skarżącemu w dniu 21 marca 2019 r.
W dniu 27 marca 2019 r. M. G. wniósł do Sądu osobiście sporządzone i podpisane przez siebie pismo, stanowiące zażalenie na opisanej wyżej postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.
Przymusu adwokacko-radcowskiego nie stosuje się tylko w przypadku, jeżeli zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka Nadto także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (art. 175 § 2 i § 2a P.p.s.a. w związku z 194 § 4 P.p.s.a).
Jak wynika z akt sprawy, skarżący samodzielnie sporządził i podpisał zażalenie, chociaż nie należy on do żadnej z kategorii osób wymienionych w art. 194 § 4 i art. 175 § 2 i 2a P.p.s.a. Uchybienie to stanowi brak nieusuwalny, skutkujący odrzuceniem zażalenia jako niedopuszczalnego.
Z tej przyczyny Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.