Uzasadnienie
W dniu 10 marca 2015 r., na rozprawie R.S. złożył wniosek o wyłączenie sędziego NSA Elżbiety Makowskiej od udziału i orzekania w niniejszej sprawie. Skarżący jako podstawę wyłączenia podał stosowanie przez sędziego w procedurze sądowej i orzecznictwie "omnipotencję władczą funkcjonariusza publicznego państwa totalitarnego na szkodę i krzywdę skarżącego i w sprzeczności do zasad (prawdy, sprawiedliwości, uczciwości, przejrzystości, rzetelności, równości szans)". Przedstawił również inne negatywne odczucia i wątpliwości odnośnie osoby ww. sędziego i sposobu prowadzenia przez sędziego rozprawy. Powołał się także na sprawę II SA/Sz 345/11, w której sędzia Elżbieta Makowska, na podstawie oświadczenia, które złożyła do akt wymienionej sprawy, została postanowieniem Sądu z dnia 23 marca 2012 r. wyłączona od rozpoznania sprawy.
Sędzia NSA Elżbieta Makowska złożyła do akt sprawy II SA/Sz 141/12 pisemne oświadczenie z datą 16 marca 2015 r., w którym podała, że R.S. zna wyłącznie z czynności związanych z rozpatrywaniem spraw z Jego skarg. Ze skarżącym nie łączy ją żaden stosunek prawny, czy osobisty, o którym mowa w art. 18 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej P.p.s.a.) enumeratywnie wymienia przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samego prawa. Stosownie natomiast do unormowania zawartego w art. 19 P.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego w danej sprawie.
Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego sprowadza się do eliminowania wszelkich przyczyn, mogących skutkować w otoczeniu jakimikolwiek wątpliwościami co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznawaniu określonej sprawy (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 lipca 2004 r., sygn. akt SK 19/02, OTK-A z 2004 r., nr 7, poz. 67).
W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie istnieją przyczyny obligatoryjnego wyłączenia sędziego w trybie art. 18 P.p.s.a. jak również brak jest okoliczności uzasadniającej wyłączenie sędziego na podstawie art. 19 P.p.s.a.
Z oświadczenia złożonego przez sędziego NSA Elżbietę Makowską wynika, że między sędzią, a skarżącym nie zachodzi stosunek osobisty czy prawny, który mógłby mieć wpływ na orzekanie w sprawie, jak i nie zachodzą inne powody uzasadniające wyłączenie. Wyjaśnienia te nie budzą żadnych wątpliwości Sądu. Ponadto, R.S. w uzasadnieniu wniosków nie wskazał, ani nie udowodnił żadnych okoliczności, które stanowiłyby przesłankę wyłączenia sędziego w trybie art. 19 P.p.s.a. Niewłaściwe, w ocenie wnioskodawcy, zachowanie sędziego na rozprawie w sprawie w żaden sposób nie dowodzi istnienia jakiegokolwiek negatywnego stosunku do skarżącego. Ocena pracy sędziego pod kątem ewentualnych, popełnionych przez niego uchybień przepisom prawa formalnego, albo błędów w stosowaniu prawa materialnego, należy do sądu wyższej instancji w ramach kontroli instancyjnej.
Natomiast sąd rozpoznający wniosek o wyłączenie sędziego nie bada zasadności i prawidłowości czynności podjętych w sprawie przez sąd orzekający (postanowienie NSA z dnia 5.09.2008 r., I OZ 665/08, LEX nr 440113).
Ponadto argument skarżącego, że sędzia był wyłączony na podstawie swojego oświadczenia od orzekania w innej sprawie z Jego skargi, nie stanowi podstawy do wyłączenia tego sędziego w niniejszej sprawie, jeżeli w tej konkretnej sprawie nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 18 i 19 P.p.s.a.
Reasumując należy wskazać, że w sprawie brak jest podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku.
W tych okolicznościach, Sąd na podstawie art. 22 § 1 i § 2 P.p.s.a., wniosek R.S. oddalił.