Uzasadnienie
Prezydent Miasta S., działając na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572; dalej "k.p.a.") w zw. z art. 115a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2025 r. poz. 647; dalej "u.p.o.ś."), rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 7 września 2021 r. w sprawie wymagań w zakresie pomiarów emisji (Dz. U. z 2023 r. poz. 1706) wydał w dniu 13 czerwca 2025 r. decyzję nr [...], w której określił dla [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. (dalej "spółka", "skarżąca"), prowadzącą działalność i użytkującą instalację nagłaśniającą kompleks [...] na działce ew. nr [...] przy ul. [...] w S.:
- - dopuszczalny poziom hałasu przenikającego od źródeł innych niż drogi lub linie kolejowe na tereny chronione akustycznie, tj. tereny w strefie śródmiejskiej miast powyżej 100 tys. Mieszkańców, w wysokości: LAeqN=45 równoważnego poziomu dźwięku A w dB dla pory nocy (rozumianej jako przedział czasu od godz. 22.00 do 6.00);
- - obowiązek przeprowadzania i przekazywania okresowych pomiarów hałasu w środowisku zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Pismem z 26 czerwca 2025 r. A. P. złożyła do organu wniosek o nadanie ww. decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Podała, że jest to konieczne z uwagi na ważny interes społeczny jakim jest zapobieganie utracie zdrowia. Wskazała, że spółka mimo wydania ww. decyzji nie zaprzestała immisji, lecz jeszcze, jej zdaniem, zwiększyła częstotliwości i poziom immisji. Do wniosku załączyła nagarnia, ukazujące poziom imitowanych dzięków.
Organ, działając na podstawie art. 108, art. 123 i art. 124 k.p.a., art. 115a u.p.o.ś., po rozpoznaniu wniosku A. P., wydał w dniu 30 czerwca 2025 r. postanowienie nr [...], w którym nadał własnej decyzji z dnia 13 czerwca 2025 r. rygor natychmiastowej wykonalności.
Organ podał, że w dniu 13 czerwca 2025 r. wydał w stosunku do spółki decyzję, w której określił dopuszczalny poziom hałasu. Z uwagi na fakt, że występowania przekroczeń dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku może wywierać negatywny wpływ na stan zdrowia i jakość życia ludzi przebywających na terenach objętych odziaływaniem akustycznym, wysokość stwierdzonych przekroczeń oraz ważny interes społeczny, organ uznał, iż spełnione zostały przesłanki z art. 108 § 1 k.p.a. i uzasadnione jest nadanie decyzji organu z dnia 13 czerwca 2025 r. rygoru natychmiastowej wykonalności. Organ podał, że oczekiwanie na uprawomocnienie się ww. decyzji mogłoby skutkować dalszym narażaniem mieszkańców na szkodliwe warunki akustyczne i opóźnieniem zapewnienia skutecznej ochrony zdrowia ludzkiego i środowiska.
Pismem z 11 lipca 2025 r. (wpływ do kancelarii BOI Urzędu Miasta S. w dniu 15 lipca 2025 r.) spółka złożyła zażalenie na ww. postanowienie. Podała, że kwestionuje pomiary hałasu wykonane przez organ. Ponadto o nałożeniu rygoru natychmiastowej wykonalności, według organu, przemawia interes społeczny, lecz nie rozważono interesu spółki. Wskazała, że działalność [...] została skrócona do godz. 2.00, zaś koncerty tam organizowane kończą się o 22.00. Spółka podała, że działalność [...] jest działalnością okresową od maja do września i stara się ją prowadzić z poszanowaniem interesów mieszkańców. Ponadto w poprzednio wydanej decyzji organu I instancji z dnia 28 sierpnia 2024 r. (nr [...] - dopisek Sądu), uchylonej przez organ odwoławczy (decyzja SKO w S. z dnia 28 lutego 2025 r. nr [...] – dopisek Sądu) nie nadano rygoru natychmiastowej wykonalności.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało w dniu 5 grudnia 2025r. postanowienie nr [...], w którym utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji.
Organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny w sprawie i przytoczył treść art. 108 § 1 i § 2 k.p.a. Organ odwoławczy wskazał, że uwzględniając okoliczności sprawy, wystąpiły przesłanki uzasadniające nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności przedmiotowej decyzji organu I instancji. Występowanie nadmiernej emisji hałasu w porze nocy wpisuje się w przesłankę ochrony zdrowia ludzkiego. Ponadto ilość stron, wnoszących o podjęcie czynności administracyjnych zmierzających do ograniczenia uciążliwości akustycznych świadczy o występowaniu innego interesu społecznego.
Organ odwoławczy podał, że postępowanie w sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nie służy badaniu prawidłowości tej decyzji.
Organ odwoławczy wskazał, że w toku postępowania administracyjnego wykonano dwukrotne pomiary emisji hałasu, w których stwierdzono przekroczenie dopuszczalnych poziomów emisji w porze nocnej. Faktem jest, że organ odwoławczy uchylił pierwotnie podjętą przez organ I instancji decyzję o ograniczeniu poziomu hałasu, lecz nie nastąpiło to z powodu zakwestionowania pomiaru hałasu. Powyższe zdaniem organu odwoławczego, świadczy, że w czasie trwania postępowania administracyjnego, istnieje długotrwałe narażenie ludzi zamieszkujących w sąsiedztwie zakładu emitującego ponadnormatywny hałas na uciążliwości akustyczne.
Nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji miało skutkować wcześniejszym rozpoczęciem realizacji pomiarów emisji, a w efekcie ewentualnym zastosowaniem działań zaradczych.
Organ odwoławczy podał, że konieczność przestrzegania dopuszczalnych norm emisji hałasu wynika z powszechnie obowiązujących przepisów prawa, co potwierdza przedmiotowa decyzja organu I instancji, która nie nakłada żadnych dodatkowych, ani surowszych norm w przedmiotowym zakresie.
Pismem z 30 grudnia 2025 r. spółka złożyła skargę na ww. postanowienie i wniosła o uchylenie postanowień wydanych przez organy administracyjne obu instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
Zarzuciła organowi naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7 k.p.a. i art. 108 k.p.a., które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, przez błędną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego, poprzez przyjęcie, że w niniejszej sprawie wystąpiły przesłanki, uzasadniające nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności w sytuacji gdy: w niniejszej sprawie nie występuje interes społeczny, gdyż zgłaszający nie stanowią większości mieszkańców ul. [...] pomiędzy ul. [...] a [...], a ponadto uprzednio wydanej decyzji, ustalającej dopuszczalny pozom hałasu nie nadano rygoru natychmiastowej wykonalności.
Skarżąca podała, że obecnie nie występuje realne zagrożenie dobra, podlegającego ochronie z uwagi na fakt nieprowadzenia działalności przez [...]
Zdaniem skarżącej, nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności nie zostało poparte żadnymi dowodami oraz nie wykazano na czym konkretnie polega interes społeczny. Powołanie się przez organ odwoławczy na wielość stron wnoszących o podjęcie działań zmierzających do ograniczenia uciążliwości akustycznych, według skarżącej jest niewystarczające, gdyż nie wszyscy mieszkańcy lokali mieszkalnych znajdujących się przy ul. [...] pomiędzy ul. [...] a Placem [...] o to wnosili, a jedynie niewielka ich część. Ponadto niektóre osoby z pośród wyżej wymienionych nie zamieszkują bezpośrednio przy ul. [...].
Zdaniem skarżącej, organ odwoławczy w sposób nieuprawniony przyjął za podstawę do nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji przesłankę ochrony zdrowia ludzkiego, gdy wnioskodawca oparł swój wniosek o przesłankę ważnego interesu społecznego.
Skarżąca wyjaśniła, że obecnie na terenie [...] nie występuje realne zagrożenie dobra, podlegającego ochronie, gdyż są one zamknięte. [...] rozpoczynają swoją działalność na przełomie kwietnia i maja każdego roku.
Ponadto skarżąca zaznaczyła, że kwestią sporną są wyniki poziomu hałasu.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.
Przewodniczący Wydziału skierował sprawę do rozpoznania na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej "p.p.s.a."), w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wskazał co następuje:
Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.
Spór dotyczy prawidłowości nadania przez organ I instancji rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji z dnia 13 czerwca 2025 r.
Zgodnie z art. 108 § 1 k.p.a., decyzji, od której służy odwołanie, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego albo dla zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami bądź też ze względu na inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony. W tym ostatnim przypadku organ administracji publicznej może w drodze postanowienia zażądać od strony stosownego zabezpieczenia.
Na podstawie art. 108 § 2 k.p.a., rygor natychmiastowej wykonalności może być nadany decyzji również po jej wydaniu. W tym przypadku organ wydaje postanowienie, na które służy stronie zażalenie.
W niniejszej sprawie organ I instancji, nadając decyzji rygor natychmiastowej wykonalności, skorzystał z trybu z art. 108 § 2 k.p.a.
Jak wynika z akt, postanowienie organu I instancji 30 czerwca 2025 r. zostało doręczone za pośrednictwem operatora pocztowego stronom postępowania: Z. w S. w dniu 2 lipca 2025 r.; J. K. w dniu 2 lipca 2025 r.; A. P. w dniu 4 lipca 2025 r.
W aktach brak jest dowodu doręczenia ww. postanowienia skarżącej zgodne z przepisami k.p.a., bowiem za doręczenie zgodne z przepisami nie może być uznany fakt wysłania ww. postanowienia przez pracownika organu I instancji w drodze e-mail w dniu 1 lipca 2025 r. na adres –[...]
Zarządzeniem z 17 marca 2026 r. wezwano organ do uzupełnienia akt przez nadesłanie zwrotnego potwierdzenia odbioru postanowienia organu I instancji z dnia 30 czerwca 2025 r.
W odpowiedzi na ww. wezwanie, pismem z 25 marca 2026 r. organ I instancji podał, że nie ma możliwości bezpośredniej weryfikacji dokumentacji, gdyż akta znajdują się w sądzie. Organ I instancji ustalił numer przesyłki, która według systemu śledzenia przesyłek była zaadresowana do [...] Spółka z o.o. i została odebrana w dniu 16 lipca 2025 r.
Powyższe stoi w sprzeczności z dokumentacją przekazaną do Sądu, bowiem zażalenie na postanowienie organu I instancji zawarte zostało w piśmie pełnomocnika spółki z 11 lipca 2025 r., które wpłynęło do Kancelarii Biura Obsługi Interesantów (BOI) Urzędu Miasta S. w dniu 15 lipca 2025 r. Zażalenie zawiera wskazanie prawidłowego numeru i daty przedmiotowego postanowienia.
Nie jest więc możliwe złożenie zażalenia na postanowienie przed jego fizycznym doręczeniem.
Kwestii tej nie wyjaśnił organ odwoławczy przed przystąpieniem do rozpoznania zażalenia pełnomocnika spółki. Powyższe wiąże się także z zachowaniem terminu do złożenia zażalenia w imieniu spółki.
Organ odwoławczy nie wyjaśnił również czy pełnomocnik spółki, składając zażalenie na postanowienie organu I instancji posiadał umocowanie do działania spółki w rozpoznawanej sprawie, a jeżeli tak, to jaki był zakres udzielonego pełnomocnictwa.
Wskazać należy, że po wszczęciu postępowania (zawiadomienie z 23 lipca 2024 r.) dotyczącego emisji hałasu do organu wpłynęło pełnomocnictwo z 26 sierpnia 2024 r. upoważniające adw. L. S. do działania i reprezentowania spółki w sprawie dotyczącej hałasu w [...] oraz obejmujące działania w imieniu spółki na etapie przedsądowym (przed policją i prokuraturą), jak i przed sądami powszechnymi wszystkich instancji w razie zakończenia ww. postępowania skierowaniem aktu oskarżenia do sądu.
W aktach znajduje się także pełnomocnictwo z 21 września 2023 r., upoważniające adw. L. S. do reprezentowania spółki w sprawie odwołania od decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia 28 sierpnia 2024 r. znak [...](4) oraz w postępowaniu przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym, jak również przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym i Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Powyższe pełnomocnictwo złożono razem z odwołaniem, datowanym na 12 września 2024 r. od ww. decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia 28 sierpnia 2024 r.
Zauważyć należy, że nie jest możliwe udzielenie pełnomocnictwa w 21 września 2023 r. w sytuacji, gdy dotyczy ono złożenia odwołania z 12 września 2024 r. od decyzji z dnia 28 sierpnia 2024 r.
W ocenie Sądu, wydanie przez organ odwoławczy zaskarżonego postanowienia było przedwczesne, gdyż konieczne jest wyjaśnienie przez organ odwoławczy, czy postanowienie organu I instancji z dnia 30 czerwca 2025 r. zostało doręczone skarżącej, a jeśli tak, to kiedy oraz czy skarżąca zachowała termin do złożenia zażalenia, a nadto czy pełnomocnik skarżącej posiadał umocowanie do reprezentowania spółki w niniejszej sprawie.
Według Sądu, na tym etapie postępowania ustosunkowanie się do zarzutów skargi jest przedwczesne.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c p.p.s.a., uznając że doszło do naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, uchylił zaskarżone postanowienie.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2026 r. poz. 215).
Na rzecz skarżącej zasądzono od organu odwoławczego, kwotę 597 zł tytułem poniesionych kosztów postępowania, w tym 100 zł - wpisu sądowego, 480 zł - wynagrodzenia pełnomocnika i 17 zł - opłaty skarbowej od dokumentu pełnomocnictwa.