Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. oddalił skargę P. Ł. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie równoważnika pieniężnego z tytułu braku lokalu mieszkalnego.
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o trybie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej, w tym o wymogu jej sporządzenia przez pełnomocnika będącego radcą prawnym lub adwokatem, został doręczony skarżącemu w dniu 6 marca 2014 r.
Postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. odrzucił skargę kasacyjną od wyroku z dnia 12 lutego 2014 r. sporządzoną osobiście przez skarżącego.
W dniu 22 czerwca 2016 r. P. Ł. złożył kolejną, sporządzoną osobiście, skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje:
Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: P.p.s.a.), skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Nadto, w myśl art. 175 § 1 P.p.s.a., skarga kasacyjna może być sporządzona jedynie przez adwokata lub radcę prawnego, a w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami może zostać sporządzona również przez doradcę podatkowego (art. 175 § 3 P.p.s.a.). Powyższe należy rozumieć jako obowiązek jej sporządzenia przez profesjonalny podmiot.
Sporządzenie skargi kasacyjnej przez osoby wymienione w art. 175 P.p.s.a., z zachowaniem określonych w tym przepisie wymogów, jest zatem warunkiem koniecznym dopuszczalności tego środka zaskarżenia. Niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych w art. 175 P.p.s.a. jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 P.p.s.a. i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 P.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 18 października 2004 r., FZ 308/04).
Przepis art. 178 P.p.s.a. stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Jak wynika z akt sądowych skarżący został pouczony o terminie i trybie wniesienia skargi kasacyjnej, jak również o tym, że skarga kasacyjna musi być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika.
Pomimo prawidłowego pouczenia P. Ł. samodzielnie sporządził i podpisał skargę kasacyjną. Zatem złożona skarga kasacyjna obarczona jest brakiem, który czyni ją niedopuszczalną.
Podkreślenia również wymaga, że skarga kasacyjna została złożona po terminie. Wyrok z dnia 12 lutego 2014 r. został doręczony skarżącemu w dniu 6 marca 2014 r., co oznacza, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał z dniem 7 kwietnia 2014 r. Tymczasem skarga kasacyjna została nadana w placówce operatora pocztowego w dniu 22 czerwca 2016 r.
Z tych też względów Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 P.p.s.a. uznał skargę kasacyjną sporządzoną przez skarżącego samodzielnie i wniesioną po terminie za niedopuszczalną i postanowił ją odrzucić.