Uzasadnienie
D. A. złożyła skargę na decyzję Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. nr[...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nakazującą skarżącej rozbiórkę obiektu nr [...] – hali [...] o wymiarach w rzucie [...] m, wzniesionego bez zezwolenia właściwego organu na działce nr [...] obręb [...] Miasta K., w kwartale ulic[...].
Wraz ze skargą został złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że wykonanie ww. decyzji wyrządziłoby jej niepowetowaną szkodę – pozbawiłoby jedynego źródła dochodu, z którego skarżąca utrzymuje siebie i rodzinę przez cały kolejny rok oraz spowodowałoby skutki trudne do odwrócenia w postaci zlikwidowania obiektu, a tym samym konieczności zamknięcia działalności gospodarczej, którą prowadzi od wielu lat.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył co następuje:
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W niniejszej sprawie wniosek o zastosowanie ochrony tymczasowej obejmował decyzje nakazujące skarżącej rozbiórkę obiektu tymczasowego – namiotu o konstrukcji stalowej, posadowionego w K. na wskazanej w decyzjach działce.
Oceniając zasadność złożonego wniosku w tej sprawie należy mieć na uwadze, iż zasadniczo wykonanie rozbiórki obiektu budowlanego łączy się z trudnymi do odwrócenia skutkami, jak i z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody. Rozbiórka obiektu przed prawomocnym rozpoznaniem sprawy przez sąd może sprawić, że w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, udzielona właścicielowi obiektu ochrona sądowa będzie iluzoryczna. Takie stanowisko, wyrażane wielokrotnie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego uzasadniało także w okolicznościach niniejszej sprawy konieczność uwzględnienia rozpoznawanego wniosku (por: postanowienie NSA z 21.10.2016 r. II OSK 2167/16, dostępne w Internecie na stronie CBOSA http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Nadto wskazać należy, że za spełnieniem przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. przemawia i to, iż w przedmiotowym pawilonie skarżąca prowadzi działalność gospodarczą, z której dochód stanowi jedyne źródło utrzymania rodziny.
A zatem, wobec spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w S., na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.