Uzasadnienie
W dniu 17 sierpnia 2015 r. R. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji w sprawie dodatku mieszkaniowego.
W dniu 29 września 2016 r., na rozprawie, skarżący złożył wnioski o wyłączenie sędziów wyznaczonych do rozpoznania sprawy tj. sędziego NSA Danuty Strzeleckiej-Kuligowskiej i sędziego NSA Stefana Kłosowskiego. Zdaniem skarżącego, podstawą wyłączenia sędziego NSA Danuty Strzeleckiej-Kuligowskiej od rozpoznania sprawy jest jej zachowanie w sprawie II SA/Sz 378/13 w której uniemożliwiła skarżącemu odnotowanie w protokole rozprawy manipulacyjnych zachowań procesowych wyznaczonego z urzędu adwokata i składania przez niego fałszywych twierdzeń w opinii z dnia 25 czerwca 2014 r.
W dniu 30 września 2016 r. sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska złożyła do akt sprawy oświadczenie z którego wynika, że ze skarżącym R. S. nie pozostaje w jakimkolwiek stosunku prawnym lub osobistym i nie zachodzą okoliczności w rozumieniu art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z powodu których zachodziłaby wątpliwość co do bezstronności sędziego w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 719 ze zm), sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:
- 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;
- 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;
- 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
- 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
- 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
- 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;
6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowo-administracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;
- 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.
Powody wyłączenia trwają także po ustaniu uzasadniającego je małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli (art. 18 § 2 cytowanej ustawy).
Z kolei art. 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, umożliwia wyłączenie sędziego na wniosek złożony przez sędziego lub stronę, gdy zachodzą w sprawie okoliczności, poza wymienionymi w art. 18 tej ustawy, a które wskazywałyby na uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie.
Zgodnie z treścią art. 22 § 2 wspomnianej ustawy, wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy.
Z wyjaśnień złożonych przez sędziego NSA Danutę Strzelecką - Kuligowską w dniu 30 września 2016 r. wynika, że nie istnieją ani przesłanki z art. 18 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani też okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności któregoś z sędziów, o jakich mowa w art. 19 tej ustawy.
Powyższe oświadczenie sędziego i ich prawdziwość nie budzą żadnych wątpliwości, że nie zachodzą okoliczności określone w art. 18 i art. 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z ugruntowanym poglądem judykatury, który skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, skoro sędzia, którego dotyczy wniosek, złożył oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w ww. przepisach, dające podstawę do wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie (vide. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2010 r., sygn. akt I OZ 896/10, postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2014 r., sygn. akt II GZ 779/13). Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza jego prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego (por. postanowienie NSA z dnia 6 maja 2011r., sygn. I OZ 314/11).
W ocenie Sądu, okoliczności przedstawione we wnioskach R. S. nie stanowią o konieczności wyłączenia od rozpoznania sprawy sędziego NSA Danuty Strzeleckiej-Kuligowskiej, Sformułowania użyte w uzasadnieniu wniosku są przykładem subiektywnych przeświadczeń skarżącego co do braku obiektywizmu ww. sędziego, z powodu niezadowalających stronę czynności podejmowanych przez sędziego, a wynikających z oczekiwań co do sposobu prowadzenia postępowania sądowego w jego sprawach. Wniosek ten nie zawiera argumentów wskazujących na uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego, co czyni go niezasadnym. Niezadowolenie strony z rozstrzygnięcia sprawy, czy też odnośnie sposobu prowadzenia postępowania sądowego, nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziego, zarzuty ewentualnych uchybień procesowych strona może podnosić w środkach odwoławczych od orzeczeń sądowych. Przesłanką taką nie jest również przekonanie skarżącego o braku bezstronności sędziego.
Przyczyny wyłączenia sędziego muszą mieć charakter obiektywny i znajdować potwierdzenie w podnoszonych przez stronę okolicznościach faktycznych. W rozpoznawanych wnioskach skarżący okoliczności takich nie przedstawił.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że zgłoszone wnioski o wyłączenie sędziego okazały się nieuzasadnione. Z tej przyczyny, Sąd, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 w związku z art. 18 i 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.