Uzasadnienie
Uzasadnienie:
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...] utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji w przedmiocie sprostowania decyzji nakazującej rozbiórkę zabudowy handlowo-gastronomicznej wybudowanej na nieruchomości na terenie działki oznaczonej nr ew. [...] bez pozwolenia na budowę.
Pismem z dnia 17 sierpnia 2016 r. R. S. i M. G., reprezentowani przez pełnomocnika będącego adwokatem, złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na ww. rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W skardze skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania nieodwracalnych skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu wyżej wskazanego art. 61 P.p.s.a., mogą być jedynie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny stanu rzeczy lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wstrzymanie wykonania aktu polega zatem na wstrzymaniu skutków prawnych, które on wywołuje, związanych z ustaleniem praw i obowiązków strony postępowania.
W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz", LexisNexis, Warszawa 2005 r., str. 295).
W ocenie Sądu, zaskarżone postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji o sprostowaniu decyzji nie podlega tak rozumianemu wykonaniu. Akt ten nie nakłada bowiem na skarżących żadnych obowiązków podlegających wykonaniu w drodze ewentualnej egzekucji, ani też nie kreuje żadnych uprawnień dla strony, których realizacji mogłaby się domagać. Tym samym nie stwarza zagrożeń, dających podstawę do wstrzymania zaskarżonego aktu.
Niezależnie od powyższego wskazać należy, że wniosek skarżących nie mógłby zostać uwzględniony również z uwagi na brak jego uzasadnienia. Skarżący bowiem nie przytoczyli konkretnych okoliczności uzasadniających żądanie, a tym samym nie wykazali, aby wystąpiły przesłanki do przyjęcia, że wykonanie wskazanego na wstępie postanowienia grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie.