Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Szczecinie uchylił decyzję organu I instancji z dnia [...]r. i nakazał Spółdzielni Mieszkaniowej "P." w terminie do [...]r. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, zlokalizowanym przy ul. [...]w [...], dotyczących balustrad balkonów, w zakresie wysokości i wypełnienia płaszczyzn pionowych zapewniających skuteczna ochronę przed wypadnięciem osób, spełniając przepisy § 298 ust. 1 -2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
W skardze na powyższe rozstrzygnięcie organu odwoławczego skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podano, że wykonanie decyzji organu odwoławczego nie jest możliwe we wskazanym terminie gdyż Spółdzielnia nie posiada środków finansowych które umożliwiłyby spełnienie tego obowiązku. W ocenie skarżącej brak wstrzymania wykonania decyzji doprowadzić może do powstania nieodwracalnych lub trudnych do odwrócenia skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Badając zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu administracyjnego aktu lub czynności organu administracji publicznej, należy wszechstronnie rozważyć wszelkie okoliczności, jakie mogą mieć znaczenie dla dokonania takiej oceny.
W rozpatrywanej sprawie, skarżąca żądając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji dotyczącej nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, dotyczących balustrad balkonów, w zakresie wysokości i wypełnienia płaszczyzn pionowych zapewniających skuteczną ochronę przed wypadnięciem osób, przywołała jako przesłanki uzasadniające zastosowanie ochrony tymczasowej spowodowanie nieodwracalnych lub trudnych do odwrócenia następstw.
Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o jakim mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. oznacza, że chodzi o taką szkodę która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W orzecznictwie sądów administracyjnych oraz doktrynie podkreśla się, iż do wykazania, że zachodzi wskazane wyżej niebezpieczeństwo zobowiązany jest skarżący, który domaga się zastosowania środka ochrony tymczasowej, przy czym nie wystarczy tu sam jego wywód. Twierdzenia wnioskodawcy winny zatem zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej i majątkowej.
W rozpoznawanej sprawie, Sąd stwierdza że brak jest takich okoliczności, które wskazywałyby na możliwość zaistnienia znacznej szkody czy też trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca wskazała, że obciążona jest wydatkami na prace termomodernizacyjne oraz podała ponoszone z tego tytułu koszty. Podkreślić należy, że mimo, iż wykonanie usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości łączy się ze znacznym obciążeniem finansowym skarżącej, to brak jest podstaw do przyjęcia, iż poniesienie tych nakładów może wywołać po stronie skarżącej ryzyko niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, Spółdzielnia nie podała pełnego obrazu swojej sytuacji finansowej, nie wykazała jakimikolwiek dokumentami iż szkoda, której zaistnienie zakłada w przypadku wykonania decyzji była znaczna, w stosunku do jej rzeczywistej sytuacji materialnej, ta okoliczność zatem nie mogła stać się przedmiotem oceny faktycznej Sądu.
Ponadto, mając na uwadze charakter nałożonego obowiązku oraz całokształt okoliczności faktycznych sprawy, należy stwierdzić, iż zwłoka w jego wykonaniu doprowadzić może do trudnych do odwrócenia skutków, jednakże nie po stronie skarżącej ale po stronie osób użytkujących przedmiotowe balkony.
Mając zaś na uwadze fakt, iż postępowanie niniejsze zostało wszczęte po wypadku wypadnięcia dziecka przez prześwit pomiędzy płaskownikami balustrady balkonowej, zwłoka w zabezpieczeniu tych balkonów grozi dobrom najwyższym –zdrowiu i życiu ludzkiemu.
Mając na uwadze art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.