Uzasadnienie
J L wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) nr (...) w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.
Zarządzeniem z dnia 16 listopada 2007 r. Sąd wyznaczył, w niniejszej sprawie, termin rozprawy na dzień (...).
W dniu 19 stycznia 2008 r. do akt sprawy wpłynął wniosek skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego.
W związku z powyższym wnioskiem Sąd odroczył rozprawę na termin z urzędu. Następnie Sąd zarządzeniem z dnia 28 stycznia 2008 r. przesłał skarżącej urzędowy formularz prawa pomocy PPF celem jego wypełnienia.
W dniu 21 lutego 2008 r. wpłynął wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego złożony na urzędowym formularzu prawa pomocy (PPF).
We wniosku skarżąca podała, że jest starszą osobą, schorowaną, utrzymuje się wyłącznie z emerytury i nie posiada żadnego majątku. Nadto oświadczyła, że w związku z koniecznością leczenia miesięcznie wydaje na leki ok. 100 – 150 zł. Jej jedyny majątek stanowi mieszkanie o powierzchni 41 m2. Emerytura wnioskodawczyni wynosi miesięcznie 985, 39 zł brutto.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarżąca wniosła w niniejszej sprawie o przyznanie Jej prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego.
Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – ppsa.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ppsa).
Zdaniem Sądu skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z zatrudnieniem wykwalifikowanego pełnomocnika do reprezentowania Jej w przedmiotowej sprawie - bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Jak wynika z akt skarżąca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Miesięcznie uzyskuje dochód 985, 39 zł brutto i z uzyskanej kwoty ponosi wszelkie koszty i wydatki zwiane z utrzymaniem i eksploatacją mieszkania o powierzchni ok. 41 m2, a także jako osoba schorowana ponosi stałe wydatki związane z zakupem leków w wysokości ok. 100 - 150 zł.
Sąd ponadto zważył, że do stałych obciążeń finansowych budżetu domowego należy zaliczyć bieżące koszty utrzymania strony takie jak koszty zakupu podstawowych artykułów żywnościowych i przemysłowych (np. środki czystości, ubrania itp.) co przy dochodzie 985, 39 zł stanowi znaczne obciążenie finansowe dla skarżącej.
Dlatego też Sąd, mając na względzie niski dochód skarżącej, uznał za zasadne przyznać stronie radcę prawnego z urzędu i na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ppsa i orzekł jak na wstępie.