Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł A. sp. z o.o. wystąpiło z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2015 r. referendarz sądowy odmówił stronie przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Z zachowaniem ustawowego terminu wnioskodawca wniósł sprzeciw.
Z przedstawionych przez stronę informacji wynika, że Spółka prowadzi działalność związaną z grami losowymi i zakładami wzajemnymi. Niniejsze postępowanie jest jednym z kilkuset toczących się z jej udziałem na terenie kraju, co łączy się ze znacznymi wydatkami. Wartość środków trwałych wnioskodawcy wynosi 145084 zł, wysokość zysku za ostatni rok obrotowy 1007178,04 zł, a stan konta bankowego 46991,74 zł. Spółka posiada w swoim majątku automaty o niskich wygranych, które jednak mają nie posiadać wartości handlowej. Wnioskodawca obowiązany jest na bieżąco regulować wymagalne wierzytelności, w tym za wynajem pomieszczeń i tytułem wygranych graczy, obsługę urządzeń i należny podatek bez względu na osiągany zysk.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej: "Ppsa", w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Spółka ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W myśl art. 246 § 2 pkt 2 Ppsa, osobie prawnej prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Wnioskodawca zobligowany jest zatem do pełnego i wyczerpującego przedstawienia swojej sytuacji finansowej, w sposób umożliwiający ocenę zasadności złożonego wniosku.
Analiza wniosku nie pozwoliła na jego uwzględnienie. Spółka wykazała bowiem, że posiada środki, zwłaszcza finansowe na rachunku bankowym oraz środki trwałe, pozwalające na pokrycie kosztów sądowych, jakie mogą powstać w toku niniejszego postępowania, w tym uiścić wartość wpisu od skargi wynoszącą 200 zł. Starała się jedynie przekonać o wyższości wydatków związanych z prowadzoną działalnością nad wydatkami związanymi z niniejszym postępowaniem sądowym. Jednak kosztów sądowych jako wydatków publicznoprawnych nie można traktować jako wydatków niższego rzędu, mniej istotnych od zobowiązań prywatnoprawnych. Przyznanie prawa pomocy oznacza bowiem, że koszty te pokryte zostaną ze środków budżetu państwa; będą zatem obciążać wszystkich podatników i stanowić odstępstwo od wynikającej z art. 199 Ppsa zasady partycypowania stron w kosztach danego postępowania sądowego.
Jako profesjonalny uczestnik obrotu gospodarczego Spółka powinna zabezpieczyć odpowiednie środki m.in. na postępowania sądowe, które traktować należy jako immanentny element prowadzonej działalności gospodarczej. Liczba toczących się postępowań z udziałem danego podmiotu, zwłaszcza jeżeli są to postępowania przez niego inicjowane związane z przedmiotem prowadzonej działalności, samoistnie nie może przemawiać za zasadnością wniosku, ponieważ prawo pomocy powinno być przyznawane w wyjątkowych sytuacjach. Spółka musiałaby wykazać, że nie dysponuje odpowiednimi środkami pomimo podęcia wszystkich możliwych działań w celu ich zapewnienia. Tymczasem ze złożonego wniosku wynika, że posiada ona środki finansowe, z których możliwe jest pokrycie kosztów sądowych niniejszego postępowania, które na obecnym etapie wynoszą jedynie 200 zł tytułem wpisu od skargi. Posiadanie zadeklarowanych środków wyklucza przyjęcie, że w świetle art. 246 § 2 pkt 2 Ppsa Spólka wykazała, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Z podanych względów, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 Ppsa, orzeczono jak sentencji postanowienia.