Uzasadnienie
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2008 r. sygn. akt II SA/Rz 935/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę J. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2007 r.
Nr [...], kolejnym zaś postanowieniem z dnia 18 marca 2008 r. w wyniku rozpoznania jego wniosku przyznał mu prawo pomocy obejmujące m.in. ustanowienie adwokata.
W piśmie złożonym w siedzibie Sądu w dniu 28 maja 2008 r. reprezentujący skarżącego pełnomocnik adwokat J. J. wskazała na brak podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie postanowienia o odrzuceniu skargi. Jednocześnie wniosła o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie opinii w tym przedmiocie, które to opłaty nie zostały zapłacone w całości ani w części.
Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zgodnie z regulacją zawartą w § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.) koszty tej pomocy obejmują opłatę nie wyższą niż 150 % stawek minimalnych oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie stanowiącej przedmiot zaskarżenia wynosi 240 zł., zaś w drugiej instancji, jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej jest to 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. b w/w rozporządzenia).
Uwzględniając nakład pracy pełnomocnika i charakter sprawy należne tytułem wynagrodzenia 75 % tej stawki stanowić będzie kwotę 180 zł., którą sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia). Zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) wynosi ona 22 %, co od kwoty 180 zł. daje 39,60 zł.
Ponieważ ponoszone przez Skarb Państwa koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu oprócz opłaty obejmują również niezbędne, udokumentowane wydatki, za taki należy uznać poniesioną w sprawie przez pełnomocnika opłatę skarbową od pełnomocnictwa (kwota 17 zł.); zostało to wykazane przedstawionym przez pełnomocnika dowodem wpłaty.
W związku z powyższym na podstawie powołanych przepisów orzeczono jak w sentencji postanowienia.