Uzasadnienie
Uzasadnienie
J. K. wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł. od wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 17 listopada 2010 r. sygn. akt II SA/Rz 925/10, w zażaleniu wniesionym na wydane w tym przedmiocie zarządzenie wskazał, że z uwagi na ponoszone koszty utrzymania nie stać go na jej opłacenie. Mimo że w swoim kolejnym piśmie powołując się na te same okoliczności zwrócił się o przydzielenie "obrońcy z urzędu" celem wniesienia od powyższego wyroku skargi kasacyjnej, w złożonym następnie urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF wniósł o przyznanie mu zwolnienia od kosztów sądowych.
Z zawartych w nim informacji istotnych dla jego rozpoznania wynikało, że prowadzi 1-osobowe gospodarstwo domowe, utrzymując się z pobieranej przez siebie renty w wysokości 570 zł. miesięcznie (prawo do niej kończy mu się 31 stycznia 2011 r.). Dochody te stanowią wyłączne źródło utrzymania jego i domu, który wraz z budynkiem gospodarczym stanowi jedyny składnik jego majątku. Oprócz kosztów wyżywienia i opłat ponosi wydatki związane ze swoim leczeniem i spłatą zaciągniętych zobowiązań finansowych.
Mając powyższe na uwadze stwierdzono, co następuje:
Zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty sądowe: wpis i opłata kancelaryjna oraz zwrot wydatków wchodzi w zakres częściowego prawa pomocy, które może być przyznane osobie fizycznej po wykazaniu przez nią braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny - art. 245 § 3 w/z z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Rozpoznając w oparciu o to kryterium wniosek J. K. uznano go za uzasadniony i mający oparcie w przedstawionych przez niego okolicznościach.
Jego aktualna sytuacja materialno – bytowa bez wątpienia nie pozwala mu na poniesienie związanych ze sprawą kosztów sądowych, a to wymaganej już na obecnym etapie postępowania opłaty kancelaryjnej oraz ewentualnych kosztów które mogą wystąpić po jego stronie w przyszłości. Związane jest to przede wszystkim z wysokością jego dochodów, z których zmuszony jest opłacić wszystkie wymienione powyżej wydatki związane z utrzymaniem siebie i domu oraz leczeniem. Mimo że wnioskodawca nie określił ich wysokości, to bez wątpienia chociażby jednorazowy wymóg opłacenia przez niego nawet niewielkiej kwoty nie byłby obojętny dla możliwości zaspokojenia przez niego w/w potrzeb. Bez znaczenia dla powyższego pozostaje sygnalizowana przez niego okoliczność dodatkowego obciążenia spłatą zaciągniętych zobowiązań finansowych (również bliżej nieokreślonych co do wysokości), mimo że co do zasady zobowiązania o charakterze cywilnoprawnym nie stanowią podstawy do przyznania prawa pomocy.
W kontekście powyższego nie można pominąć okoliczności, że jedyne posiadane przez skarżącego źródło dochodów, tj. renta ma charakter czasowy; akurat zbliża się koniec aktualnego okresu jej pobierania i brak jest pewności, że prawo do niej będzie względem niego utrzymane. O ile zatem prawdopodobieństwo pogorszenia i tak złej sytuacji finansowej skarżącego jest stosunkowo znaczne, to możliwość jej poprawy praktycznie znikoma.
W tym stanie rzeczy należy stwierdzić obiektywną niemożliwość wygospodarowania przez J. K. środków na pokrycie chociażby części kosztów sądowych bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania. Uzasadnia to przyznanie mu zwolnienia od nich w całości.
Z tej przyczyny, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.