Uzasadnienie
Pismem z 1 lipca 2026 r. (data wpływu do Sądu – 15 lipca 2026 r.) C. Sp. z o.o. w K. (dalej: "Strona skarżąca", "Spółka") wniosła skargę na opisane w sentencji niniejszego postanowienia, postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, wezwaniem z 17 lipca 2026 r. wezwano Stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS), zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143; dalej: "P.p.s.a."). Wezwanie zawierało pouczenie, że powyższej czynności należy dokonać w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie skierowano na podany w skardze adres Spółki. Przesyłka sądowa zawierająca wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi, została po dwukrotnym awizowaniu w dniach – 21 lipca 2026 r. oraz w dniu 29 lipca 2026 r., zwrócona Sądu w dniu 11 sierpnia 2026 r.
W wyznaczonym terminie Strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143; dalej: "P.p.s.a".) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Obowiązkiem przedstawiciela lub organu osoby prawnej albo osoby uprawnionej do działania w imieniu osoby prawnej jest wykazanie swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu, stosownie do przepisów art. 28 § 1 P.p.s.a. i art. 29 P.p.s.a.
Zgodnie zaś art. 28 § 1 i art. 29 P.p.s.a. osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. To na stronie, stosownie do treści art. 29 P.p.s.a., spoczywa obowiązek wykazania umocowania do działania w imieniu spółki konkretnych osób fizycznych wchodzących w skład organu zarządzającego, a w przypadku zarządu wieloosobowego także sposobu jej reprezentacji (por. postanowienie NSA z dnia 11 lutego 2016 r. sygn. akt II GZ 96/16, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z kolei na podstawie art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie Sąd skierował do Spółki wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS), zgodnie z art. 29 P.p.s.a. Spółka nie odebrała skierowanego do niej wezwania do uzupełnienia braku formalnego złożonej skargi, jednak należy przyjąć, że zostały one doręczone Stronie skarżącej w trybie określonym w art. 73 P.p.s.a., tj. w drodze tzw. fikcji prawnej doręczenia, zgodnie z którą doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 73 § 1 P.p.s.a. zgodnie z którym pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2.
W przedmiotowej sprawie ww. przesyłka została dwukrotnie awizowana, tj. w dniu 21 lipca 2026 r. oraz w dniu 29 lipca 2026 r. Wobec powyższego skutek doręczenia nastąpił w dniu 4 sierpnia 2026 r. Zatem termin na uzupełnienie braku formalnego skargi upływał z dniem 11 sierpnia 2026 r. (wtorek). W zakreślonym terminie Strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi. W związku z powyższym termin na uzupełnienie ww. braku skargi upłynął bezskutecznie.
Wobec powyższego nie jest możliwe nadanie sprawie prawidłowego biegu i na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.