Uzasadnienie
W dniu 11 maja 2010 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynął wniosek R. B.-K. reprezentowanej przez adwokata M. K. o uzupełnienie wyroku tegoż sądu z dnia 27 kwietnia 2010 roku, sygn. akt II SA/Rz 753/09 poprzez zasądzenie na rzecz skarżącej od organu zwrotu poniesionych przez nią kosztów sądowych.
Wniosek jest zasadny. Zgodnie z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako P.p.s.a w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do kosztów tych – stosownie do art. 205 § 1 i 2 P.p.s.a. – zalicza się, między innymi, poniesione przez stronę koszty sądowe. Strona działająca przez adwokata, a taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, powinna zgłosić wniosek o zwrot kosztów najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia – art. 210 § 1 P.p.s.a. Jak wynika z protokołu rozprawy z dnia 27 kwietnia 2010 roku wniosek o zwrot kosztów postępowania imieniem skarżącej złożył jej pełnomocnik, adwokat M. K. Jego rozstrzygnięcie powinno więc zawierać się w wydanym w sprawie wyroku – art. 209 P.p.s.a. Ponieważ tak się nie stało, a strona w ustawowym terminie złożyła stosowny wniosek, przeto Sąd, na podstawie art. 157 § 1-3 P.p.s.a. postanowił wyrok uzupełnić.
Jak wynika z akt sprawy skarżąca w dniu 1 października 2009 roku uiściła wpis od skargi w kwocie 100 złotych – k. 24 akt sądowych. Taka też kwota, stosownie do art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a., powinna być zasądzona na jej rzecz od organu.
Mając wskazane okoliczności na uwadze Sąd na podstawie art. 157 § 1-3 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.