Uzasadnienie
Przedmiotem skargi Ł. B. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z [...] lutego 2014 r. nr [...], zobowiązującą Ł. B. do wnoszenia od 1 lutego 2014 r. opłat za pobyt matki Z. B. w Domu Pomocy Społecznej w I. w wysokości: 1841, 84 zł miesięcznie.
Ł. B., reprezentowany przez radcę prawnego w skardze na wyżej opisaną decyzję zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W treści skargi, wskazano, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniony jest sytuacją majątkową skarżącego. Podniesiono, że dochody rodziny Ł. B. wynoszą 6000 zł, to jednak jest to jedyne źródło dochodu całej jego rodziny, a wydatki te w skali miesiąca wynoszą ponad 5400 zł. Szczegółowo opisano na co jest przeznaczana ta kwota. W związku z powyższym wykonanie zaskarżonej decyzji grozi trudnymi do odwrócenia skutkami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony.
O trudnych do odwrócenia skutkach decyzji mówić można w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych następstw decyzji, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (zob. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/2006, Lex Polonica nr 1241556).
W przedmiotowej sprawie skarżący nie wykazał, że w razie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji może zaistnieć niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. W uzasadnieniu przedstawił on wydatki jakie ponosi w skali miesiąca na rodzinę i zwrócił uwagę, że wykonanie decyzji z uwagi na swoją sytuację finansową spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Nie odniósł się jednak do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione.
Podkreślenia wymaga, że wynikający z zaskarżonej decyzji obowiązek ponoszenia opłaty miesięcznej za pobyt w domu pomocy społecznej ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne, bowiem w razie uwzględnienia skargi przez sąd i uprawomocnieniu się orzeczenia w tym przedmiocie, świadczenie to będzie podlegało zwrotowi (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 15 maja 2014 r., sygn. II SA/Łd 467/14). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że każde rozstrzygnięcie administracyjne zobowiązujące do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego. Nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, polegająca na wstrzymaniu wykonania takiego aktu.
Dlatego w takiej sytuacji koniecznym jest wykazanie konkretnych przesłanek uprawdopodobniających, że odwrócenie skutków wykonania zaskarżonej decyzji będzie utrudnione, czy wręcz niemożliwe (por. postanowienia NSA z 13 grudnia 2012 r., sygn. I GSK 1538/12; z 19 kwietnia 2012 r., sygn. II GSK 385/11).
Uwzględniając wszystkie okoliczności, należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a.