Uzasadnienie
Sygn. II SA/Rz 737/09
Postanowieniem z dnia 1 grudnia 2009 r., o sygn. akt II SA/Rz 737/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (dalej WSA) przyznał R. B.– K. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata oraz zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Sprawa o podanej wyżej sygnaturze została zakończona 20 maja 2010 r., na mocy wyroku WSA o oddaleniu skargi R.B.– K. na postanowienie WSA.
Wyznaczony przez Radę i umocowany przez stronę adwokat M. K. na rozprawie w dniu 20 maja 2010 r., wniósł o przyznanie wynagrodzenia za wykonanie nieopłaconej pomocy prawnej stronie skarżącej przed sądem pierwszej instancji. Należy nadmienić, iż w treści wniosku złożonego do protokołu z rozprawy, zostało zawarte oświadczenie pełnomocnika o tym, iż pomoc prawna nie została opłacona w całości jak i w części przez stronę. Pełnomocnik załączył do pełnomocnictwa dowód uiszczenia opłaty skarbowej należnej z tytułu udzielenia pełnomocnictwa w wysokości 17 zł (karta akt nr 57).
Stwierdzono, co następuje:
Wyznaczony przez Radę i umocowany przez stronę adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej zwana p.p.s.a.).
Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa zostały uregulowane przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), dalej zwane rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości.
Stosownie do treści przepisu § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:
- 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz
- 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Stawki minimalne, o których mowa w powołanej wyżej regulacji określa natomiast § 18 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Stawki te stanowią podstawę zasądzenia opłaty ponoszonej przez Skarb Państwa na rzecz adwokata ustanowionego przez sąd.
W niniejszej sprawie stawka minimalna z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 240 zł. Podana kwota wynika z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c cyt. wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Adwokat został ustanowiony przed wydaniem wyroku przez WSA i podejmował czynności zastępstwa na etapie rozpoznania skargi przez WSA.
W myśl § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Praca adwokata polegała w niniejszej sprawie na zapoznaniu się z aktami sprawy oraz na uczestniczeniu w rozprawie przed WSA. Biorąc to pod uwagę należy przyznać adwokatowi od Skarbu Państwa kwotę 240 zł, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz § 19 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Opłata ta podlega podwyższeniu zgodnie z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o 22 % ustalonej kwoty wynagrodzenia. W ten sposób koszty nieopłaconej pomocy prawnej przed WSA zostały ustalone na łączną kwotę 292,80 zł.
Ponieważ adwokat udokumentował poniesienie wydatków związanych z uiszczeniem opłaty skarbowej, na podstawie § 19 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości należy dodatkowo orzec o zwrocie kwoty 17 zł, czyli uiszczonej przez pełnomocnika opłaty skarbowej za udzielenie przez stronę skarżącą pełnomocnictwa.