Uzasadnienie
W dniu 25 lipca 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga J.P., S.C. reprezentowanego przez pełnomocnika adwokata J.L. oraz Z.U. reprezentowanego przez pełnomocnika radcę prawnego A. S. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2013r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.
Zarządzeniem z dnia 26 lipca 2013r. Przewodniczący Wydziału II wezwał Z.U. do usunięcia braków fiskalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Zarządzenie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 29 lipca 2013r. Zatem 7 - dniowy termin do uzupełniania tego braku upływał w dniu 5 sierpnia 2013r.
W dniu 6 sierpnia 2013r. skarżący złożył osobiście wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpis sądowego, a wraz z wnioskiem uiścił wpis sądowy w kwocie 100 zł. We wniosku wskazał, że nie był w stanie uiścić wpisu sądowego ponieważ w dniach od 3 do 5 sierpnia 2013r. przebywał poza domem, a kwota wpisu sądowego, do zapłaty której został zobowiązany, była dla niego wysoka.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zmianami), dalej p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym.
Zgodnie z art. 86 p.p.s.a przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeśli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, natomiast art. 87 p.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, jednocześnie w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wraz z wnioskiem strona winna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego lub jego pełnomocnika zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Jak podkreśla się w orzecznictwie, braku winy w zainteresowanego w uchybieniu terminu nie potwierdza jednak np. zwolnienie lekarskie od pracy, bowiem nie wyklucza ono możliwości dokonania czynności procesowej przez stronę i nadania pisma przez pocztę osobiście lub przez domownika. Braku winy nie stanowi również nieznajomość prawa oraz wybranie innej drogi obrony interesu prawnego (wyrok NSA z dnia 4 listopada 1998r., sygn. akt III SA 1243/97, LEX nr 36902; wyrok NSA z dnia 29 listopada 1997r., sygn. akt III SA 101/96, LEX nr 30857). Oznacza to, że okoliczności przemawiające za uznaniem braku winy w uchybieniu terminowi muszą mieć charakter wyjątkowy i szczególny i być niezależne od wnioskodawcy. Nawet lekkie niedbalstwo wyklucza przyjęcie, że okoliczność na którą powołuje się wnioskodawca, miała charakter niezawiniony.
Stwierdzić należy, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków fiskalnych skargi. Fakt przebywania "poza domem" w terminie otwartym do dokonania tej czynności, jak również wysokość wpisu nie stanowią usprawiedliwienia dla nieterminowego dokonania czynności procesowej.
Z akt sprawy ponadto wynika, że skarżący w terminie otwartym do uiszczenia wpisu był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, do którego obowiązków należało m.in. terminowe dokonywanie czynności procesowych, stosownie do zakresu pełnomocnictwa ogólnego i jego istoty. Zamysłem strony udzielającej pełnomocnictwa jest bowiem nie tylko zapewnienie sobie profesjonalnego zastępstwa w zakresie merytorycznego prowadzenia sprawy, ale także pod względem formalnym, a więc zapewnienie terminowości dokonywania czynności procesowych. Oznacza to także, że w wypadku błędów lub zaniechań pełnomocnika strona ponosi ich wszelkie skutki procesowe.
Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.