Uzasadnienie
Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 10 lipca 2013 r. wezwano D. Ż. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na opisaną w sentencji postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Postanowieniem z dnia 18 września 2013 r. sygn. II OZ 763/13 Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: "NSA") odrzucił zażalenie D. Ż. na ww. zarządzenie.
Zarządzeniem z dnia 12 listopada 2013 r. wezwano skarżącego do wykonania wskazanego powyżej zarządzenia z dnia 10 lipca 2013 r. Wezwanie zawierało pouczenie, że czynności powyższej należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 5 grudnia 2013 r. zobowiązany wniósł o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2014 r. WSA w Rzeszowie orzekł o pozostawieniu wniosku D. Ż. bez rozpoznania, zaś postanowieniem z dnia 2 lipca 2014 r. odrzucił jego zażalenie na wskazane powyżej postanowienie z dnia 7 kwietnia 2014 r. W dniu 16 września 2014 r. NSA postanowieniem o sygn. II OZ 922/14 odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 2 lipca 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Stosownie do art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "Ppsa"), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismem takim jest również skarga. W przypadku gdy skarga nie została należycie opłacona, zgodnie z art. 220 § 1 i 3 Ppsa, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku opłaty Sąd nie podejmie żadnej czynności.
W rozpoznawanej sprawie zarówno kwestia wysokości wpisu jak i przyznania skarżącemu prawa pomocy, a zatem konieczności jego uiszczenia została rozpatrzona ostatecznymi postanowieniami. Pomimo tego skarżący nie uiścił należnego wpisu, co uniemożliwia nadanie sprawie prawidłowego biegu i obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 1 i 3 w związku z art. 58 § 3 Ppsa.