Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem wydanym w dniu 14 listopada 2007r. oddalił skargę S. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2007r., znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia [...] grudnia 2006r, znak:[...], która cofała wyżej wymienionemu uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi kat. B. Odpis powołanego wyroku wraz z jego uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 3 grudnia 2007r.
Natomiast postanowieniem z dnia 21 grudnia 2007r. Referendarz sądowy w tut. Sądzie - po rozpoznaniu wniosku S. J. z dnia 18 grudnia 2007r. o przyznanie prawa pomocy - uwzględnił powyższy wniosek poprzez ustanowienie dla skarżącego radcy prawnego. Odpis powyższego postanowienia został doręczony Okręgowej Izbie Radców Prawnych w dniu 6 lutego 2008r. Z kolei w dniu 12 lutego 2008r. wpłynęło do tut. Sądu pismo Okręgowej Izby Radców Prawnych informujące, iż w sprawie ze skargi S. J. zarejestrowanej pod sygn. II SA./Rz 414/07 pełnomocnikiem wyznaczona została radca prawny, która podejmie stosowne czynności w sprawie po udzieleniu pełnomocnictwa przez stronę. Pismo to S. J. otrzymał w dniu 15 lutego 2008r.
Wyznaczona dla skarżącego pełnomocnik, działając jego imieniem, złożyła w dniu 21 marca 2008r. skargę kasacyjną od powołanego na wstępie wyroku tut. Sądu. Do skargi tej dołączyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowego środka zaskarżenia. W uzasadnieniu powyższego wniosku pełnomocnik wskazała, że o wyznaczeniu jej zastępcą prawnym dla S. J. dowiedziała się w dniu 3 marca 2008r. Załącznikiem wniosku jest pismo wyznaczonej radcy prawnej adresowane do S. J. datowane 7 marca 2008r., w którym wyżej wymieniona prosi skarżącego o podpisanie załączonego równocześnie pełnomocnictwa dla niej. Jak wynika z kolejnego załącznika wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, pismo powyższe doręczone zostało S. J. w dniu 11 marca 2008r. Radca prawna przesłała także do tut. Sądu podpisane przez S. J. w dniu 17 marca 2008r. pełnomocnictwo dla niej - upoważniające do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego na wstępie wyroku z dnia 14 listopada 2007r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W przypadku każdego uchybienia terminowi procesowemu, bez względu na jego przyczynę, automatyczną konsekwencją jest bezskuteczność czynności dokonanej w postępowaniu sądowoadministyracyjnym. Skutek powyższy wynika z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a. Celem usunięcia powyższego ujemnego następstwa uchybienia terminowi, możliwym jest złożenie wniosku o jego przywrócenie. Podstawowym warunkiem skuteczności takiego wniosku jest to, aby po stronie wnioskodawcy nie zachodziła jakakolwiek wina w niedokonaniu w terminie określonej czynności procesowej (art. 86 § 1 P.p.s.a.).
Ponadto, przedmiotowy wniosek powinien zostać złożony w ciągu 7 dni, liczonych od momentu ustania przeszkody terminowego podjęcia czynności (art. 87 § 1 P.p.s.a.); natomiast przedmiotem wniosku powinna być argumentacja dotycząca uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu tegoż terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Konieczne jest także, by równocześnie z przedmiotowym wnioskiem dokonać czynności, która nie została podjęta w przewidzianym ustawą terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.).
Mając na względzie powyższe - w kontekście okoliczności niniejszej sprawy -Sąd stwierdza, iż wniosek S. J. zasługuje na uwzględnienie. Został on bowiem złożony z zachowaniem siedmiodniowego terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a., którego początek biegu Sąd przyjął na dzień 17 marca 2008r.
W tym dniu S. J. udzielił radcy prawnej pełnomocnictwa do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od powołanego na wstępie wyroku tut. Sądu z dnia 14 listopada 2007r. Skarga ta zaś razem z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia wniesiona została do tut. Sądu w dniu 21 marca 2008r. Nie budzi również wątpliwości, iż skarżący nie ponosi winy w spóźnionym złożeniu powyższego środka zaskarżenia, który to termin upłynął wobec niego bezskutecznie w dniu 2 stycznia 2008r. Jak już wyżej zaznaczono, wyznaczenie konkretnej osoby pełnomocnikiem S. J. nastąpiło dopiero w dniu 6 lutego 2008r., a zatem już po upływie terminu do zaskarżenia wspomnianego wyżej wyroku tut. Sądu.
Należy w tym miejscu podkreślić, iż S. J. nie miał żadnego wpływu na bieg takich czynności w sprawie jak rozpoznanie jego wniosku o przyznanie prawa pomocy czy też wyznaczenie pełnomocnika z urzędu, ustanowionego postanowieniem Referendarza sądowego.
Dlatego też Sąd uznał, iż wniosek skarżącego jest w pełni zasadny, w związku z czym uwzględnił go po myśli art. 86 § 1 P.p.s.a.