Uzasadnienie
Sygn. II SA/Rz 408/12
Pismem złożonym w dniu 12 lutego 2013 r., W. K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od części kosztów sądowych. Wniosek o którym mowa złożono do sprawy o sygn. akt II SA/Rz 408/12. Sprawa o podanej sygnaturze została zakończona przed WSA na mocy wyroku z 7 listopada 2012 r. II SA/Rz 408/12, o oddaleniu skargi W. K. wniesionej przeciwko decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W wyznaczonym terminie uzupełniono braki formalne wniosku o prawo pomocy, polegające na nie złożeniu własnoręcznego podpisu przez skarżącego W. K. Referendarz WSA, zważył co, następuje:
Na prawo pomocy składa się zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Według treści art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.: zwana dalej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przesłanki przyznania prawa pomocy określa natomiast art. 246 wyżej powołanej ustawy. Na mocy art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: 1) w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania;
2) w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Strona ubiegającą się przed Sądem Administracyjnym o przyznanie jej prawa pomocy musi wykazać, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bądź też ponieść tych kosztów bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Udowodnienie tych okoliczności daje Sądowi podstawę do pozytywnego rozpatrzenia wniosku. O tym, czy stronie zostanie przyznane prawo pomocy będzie decydować ocena jej stanu majątkowego, a przede wszystkim wyprowadzony z niej wniosek, że koszty postępowania sądowego znacznie przekraczają możliwości finansowe strony. Jeżeli pokrycie kosztów postępowania sądowego może spowodować, że strona postępowania nie będzie mogła uiścić opłat za usługi konieczne do prawidłowej egzystencji, czyli zakupić żywności, lekarstw, podstawowej odzieży, kosztów lokalu, Sąd, winien przyznać jej prawo pomocy w zakresie pełnym lub częściowym.
Na podstawie przedłożonego wniosku PPF ustalono, że pięcioosobowe gospodarstwo domowe wnioskodawcy utrzymuje się z łącznych dochodów w kwocie 7200 zł. Członkowie gospodarstwa domowego dysponują domem o pow. 85 m² oraz dwoma nieruchomościami o pow. 0,45 ha oraz 0,37 ha. Ponadto w skład majątku nieruchomego wchodzi samochód osobowy Ford Mondeo z 2006 r., samochód dostawczy Volkswagen, IVECO, samochód ciężarowy MAN 10-150 i MAN 8-150. Uzasadnienie wniosku ograniczono do zdania, że rodzina nie ma możliwości poniesienia opłaty od skargi bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Wypada dodać, że wysokość wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wynosi 250 zł.
Według rozpoznającego wniosek, sytuacja majątkowa Skarżącego nie powoduje konieczności przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Przedstawione we wniosku okoliczności życia skarżącego nie przekonują do uznania, że nie posiada wystarczającego majątku zdatnego do pokrycia kosztów procesu. Wykazania takich okoliczności wymaga od stron treść art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.. Skarżący, jego małżonka oraz syn K. otrzymują stałe dochody, a także posiadają majątek w postaci domu, nieruchomości oraz pojazdów mechanicznych o znacznej wartości. Wysokość osiąganych dochodów nie uprawnia członków rodziny do uzyskania świadczeń z pomocy społecznej. Także potrzeby życiowe, a w tym mieszkaniowe rodziny są w całości zaspokojone. Ponieważ skarżący nie mógłby liczyć na przyznanie świadczeń z pomocy społecznej, to tym bardziej nie można mu przyznać prawa pomocy w postępowaniu przed WSA. Obie te instytucje łączy konstytucyjna zasada zabezpieczenie społecznego. Dlatego nie byłaby sprawiedliwą decyzja o przyznaniu wnioskodawcy prawa pomocy, nawet polegającego na częściowym zwolnieniu od kosztów sądowych.
Z wyżej powołanych względów orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia w oparciu art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.