Uzasadnienie
Sygn. II SA/Rz 408/09
A. C. reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w granicach wpisu należnego z tytułu złożenia skargi kasacyjnej, od wyroku WSA z 22.10.2009 r. sygn. II SA/Rz 408/09. Wniosek, o którym mowa został złożony do sprawy skargi na postanowienie Wojewódzkiego Komendanta Policji o sprostowaniu omyłki pisarskiej w decyzji administracyjnej zobowiązującej do zwrotu udzielonej pomocy finansowej.
Stwierdzono, co następuje:
W określonych sprawach przepisy prawa zwalniają skarżących od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Tymi kosztami są opłaty sądowe oraz zwrot wydatków. Oznacza to, że skarżący we wskazanych w ustawie postępowaniach sądowoadministracyjnych nie mają obowiązku uiszczać kosztów sądowych (wpisu i opłaty kancelaryjnej) oraz wydatków. Natomiast wydatki za stronę zwolnioną od kosztów sądowych z mocy prawa wykładane są z części budżetu sądu administracyjnego, w zakresie tego zwolnienia. Sprawy, o których mowa, wymienia enumeratywnie art. 239 ustawy z dnia 30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; zwana dalej p.p.s.a.).
Ustawodawca w treści art. 239 pkt 1 lit. d p.p.s.a. zwolnił z obowiązku uiszczenia opłat sądowych skarżących w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych. Sprawy wydawania decyzji dotyczących udzielania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego, regulują przepisy ustawy z dnia 6.04.1990 r. o Policji (Dz. U. Nr 43, poz. 277 z późn. zm.). Przepisy powyższej ustawy, dobitnie świadczą o tym, że udzielania pomocy finansowej funkcjonariuszom Policji jest sprawą dotyczącą stosunków służbowych. W rezultacie, skarżący w granicach sprawy sygn. II SA/Rz 408/09, jest z mocy prawa zwolniony z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych. Ponieważ w niniejszej sprawie nie istnieje obowiązek ponoszenia przez skarżącego kosztów sądowych, Jego wniosek o prawo pomocy złożony przez fachowego pełnomocnika należy uznać za bezprzedmiotowy.
Wobec tych ustaleń należało umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia kosztów sądowych na podstawie art. 161 § 1 pkt 3, art. 239 pkt 1 lit. d oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 i § 3 p.p.s.a.