Uzasadnienie
Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu ustanowionego w ramach instytucji prawa pomocy, wniósł za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [.] skargę na opisaną w sentencji decyzję wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Postanowieniem z dnia 10 maja 2016 r. sygn. II SA/Rz 398/16, odmówiono skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Na skutek jego zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 lipca 2016 r. sygn. I OZ 752/16 uchylił zaskarżone orzeczenie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że skoro skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy obejmującego ustanowienie pełnomocnika w czasie biegu terminu do wniesienia skargi i pełnomocnika takiego mu ustanowiono, to w świetle art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) dalej zwanej: "Ppsa", przyjąć należało, że dochował należytej staranności w dbałości o własne interesy. Jako osoba nieposiadająca szczegółowej wiedzy o wymaganiach przewidzianych dla skargi wystąpił bowiem z wnioskiem o przyznanie mu pomocy zawodowego pełnomocnika, co wyraźnie zaakcentowano we wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Mając na względzie powyższe, w świetle art. 86 § 1 oraz art. 190 i art. 197 § 2 Ppsa, uznać należało, że wniosek o przywrócenie terminu wniesiono z zachowaniem ustawowego terminu, a skarżący nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Tym samym zgłoszony wniosek należało uwzględnić i przywrócić uchybiony termin, o czym orzeczono na podstawie art. 86 § 1 Ppsa.