Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę L. W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem tego Sądu z dnia 18 lipca 2008r., sygn. akt II SA/Rz 958/07.
Po rozpoznaniu wniosku skarżącego o udzielenie pomocy prawnej postanowieniem z dnia 28 lipca 2009r. WSA w Rzeszowie zwolnił go od kosztów sądowych w całości oraz ustanowił dla niego adwokata.
W dniu 25 sierpnia 2009r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęło pismo Okręgowej Rady Adwokackiej datowane 20 sierpnia 2009r. informujące o wyznaczeniu dla L. W. konkretnego adwokata.
Dnia 1 września 2009r. wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką adwokat złożył w tut. Sądzie – działając imieniem L. W. - skargę kasacyjną od wskazanego na wstępie postanowienia Sądu z dnia 29 czerwca 2009r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Do powyższego dołączył udzielone mu przez skarżącego pełnomocnictwo datowane 31 sierpnia 2009r. oraz kserokopię zaadresowanej do niego (adwokata) koperty zawierającej korespondencję Okręgowej Rady Adwokackiej. Na kopercie tej widnieje pieczątka urzędu nadawczego z datą 20 sierpnia 2009r. oraz sformułowanie "wpłynęło 2009-08-25".
W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, iż z uwagi na fakt, iż wniesienie skargi kasacyjnej obciążone jest tzw. przymusem adwokacko-radcowskim, przed rozstrzygnięciem wniosku skarżącego o prawo pomocy nie miał on możliwości wniesienia skargi kasacyjnej z zachowaniem ustawowego terminu, który upłynął wobec niego dnia 3 sierpnia 2009r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwana następnie P.p.s.a. przewiduje w art. 86 możliwość złożenia przez stronę, która dokonała czynności w postępowaniu sądowym po upływie terminu do jej podjęcia, wniosku o przywrócenie tego terminu. Warunkiem uwzględnienia takiego żądania jest konieczność wystąpienia z wnioskiem w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, brak winy w niedotrzymaniu terminu (co winno być uprawdopodobnione) oraz dopełnienie czynności, która nie została dokonana terminowo (art. 87 § 1, § 2 i § 4 P.p.s.a.).
Przechodząc do okoliczności niniejszej sprawy należy uznać, iż wniosek L. W. zasługuje na uwzględnienie.
Jak bowiem wynika z akt sprawy odpis orzeczenia odrzucającego skargę w niniejszej sprawie skarżący otrzymał w dniu 2 lipca 2009r., zaś wniosek o przyznanie prawa pomocy m. in. w postaci ustanowienia adwokata złożył już w następnym dniu. Został on pozytywnie załatwiony postanowieniem z dnia 28 lipca 2009r., jednakże wyznaczenie konkretnej osoby przez Okręgową Radę Adwokacką nastąpiło dnia 20 sierpnia 2009r. a zatem już po upływie 30 – dniowego terminu do zaskarżenia postanowienia tut. Sądu z dnia 29 czerwca 2009r. (który to upływ nastąpił 3 sierpnia 2009r.).
Należy w tym miejscu wskazać, iż w kontekście opisanych wyżej okoliczności sprawy nie może budzić wątpliwości, iż L. W. nie ponosi winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Wniosek o prawo pomocy złożył on bowiem zaraz po otrzymaniu postanowienia, które chciał zaskarżyć. Zgodnie zaś z art. 175 § 1 P.p.s.a. środek zaskarżenia w tym wypadku winien zostać sporządzony przez profesjonalny podmiot (adwokata, radcę prawnego). Skarżący nie miał natomiast wpływu na dalszy bieg postępowania, związany z rozpatrzeniem tego wniosku.
Również pozostałe warunki uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu zostały w niniejszej sprawie spełnione. O fakcie wyznaczenia adwokata L. W. dowiedział się dnia 27 sierpnia 2009r., zaś wyznaczony adwokat w dniu 25 sierpnia 2009r. Skargę kasacyjną wraz z przedmiotowym wnioskiem wniesiono 1 września 2009r. a zatem z zachowaniem siedmiodniowego terminu z art. 87 § 1 P.p.s.a.
Mając zatem na uwadze przytoczone względy orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a.