Uzasadnienie
J. L. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] zgłaszającą sprzeciw do zawiadomienia o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na działce nr 417 w miejscowości S. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji PINB z dnia [...] listopada 2010 r. Uzasadnienie skargi koncentruje się na zarzutach w stosunku do odmowy wznowienia postępowania zakończonego wskazaną decyzją, natomiast nie podaje argumentacji w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania tej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), określanej dalej jako "P.p.s.a." jest to, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania skarżonego aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać jego (jej) wykonanie, warunkiem czego jest przedstawienie we wniosku argumentów wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, na co wskazuje art. 61 § 3 P.p.s.a. Istotne jest, że przedmiotowa instytucja odnosi się także do aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, co wynika wprost z ostatniego zdania § 3 art. 61.
W piśmiennictwie przyjmuje się, że ustawodawca posługując się w powołanym zdaniu pojęciem sprawy miał na uwadze sprawę administracyjną w jej materialnoprawnym ujęciu, której tożsamość (granice) wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku administracyjnoprawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku (czyli węzła praw i obowiązków stron stosunku) oraz identyczność obu jego podstaw - prawnej i faktycznej (tak: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz pod red. T. Wosia, str. 433).
Przedmiotem wniosku J. L. o udzielenie ochrony tymczasowej jest decyzja PINB z [...].11.2010 r. zgłaszająca sprzeciw w sprawie zawiadomienia o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr 417 w miejscowości S. Skarga wyżej wymienionej kwestionuje zaś postanowienie WINB z [...].02.2013 r. utrzymujące w mocy postanowienie PINB z [...].11.2012 r. o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego wskazaną decyzją z [...].11.2010 r.
W ocenie Sądu, należy uznać, że objęte wnioskiem rozstrzygnięcie nie zostało wydane "w granicach tej samej sprawy", o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Brak jest bowiem tożsamości przedmiotowej, jako że badaniem Sądu w zainicjowanym skargą postępowaniu może zostać objęta wyłącznie kwestia zgodności z prawem postanowienia organu o odmowie wznowienia postępowania, które może zapaść tylko z powodu określonych przyczyn (np. wniosek po terminie, brak legitymacji skargowej wnioskodawcy, - jak w niniejszej sprawie, oparcie wniosku na pozaustawowej podstawie wznowienia). Postępowanie w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania jest zatem sprawą odrębną od postępowania dotyczącego sprzeciwu do zawiadomienia o zakończeniu budowy. Na odrębność sprawy zakończonej określoną decyzją ostateczną oraz sprawy toczącej się z wniosku o wznowienie postępowania zakończonego tą decyzją wskazują także poglądy wyrażone w literaturze przedmiotu (tak: R. Sawuła "Wstrzymanie wykonania rozstrzygnięć wydanych w postępowaniu administracyjnym", Wyższa Szkoła Prawa i Administracji w Przemyślu Przemyśl-Rzeszów 2008, str. 370).
Nawet gdyby jednak zaakceptować dopuszczaną według części piśmiennictwa (wspomniane wyżej: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz pod red. T. Wosia, str. 434) tożsamość granic sprawy w przypadku postępowania tzw. zwykłego oraz postępowania nadzwyczajnego (m. in. tryb wznowienia postępowania), to należy uznać, że dotyczy to sytuacji, gdy doszło już do uruchomienia tego nadzwyczajnego trybu. Tymczasem w niniejszej sprawie – jak już zaznaczono – PINB odmówił postanowieniem wznowienia postępowania z uwagi na stwierdzenie w odniesieniu do J. L. braku przymiotu strony i właśnie to postanowienie wyznacza granice sprawy rozpoznawanej przez Sąd.
Z uwagi na to, że objęte niniejszym wnioskiem rozstrzygnięcie organu nie mieści się w granicach sprawy, do których odsyła art. 61 § 3 P.p.s.a., należało orzec o odmowie wstrzymania jego wykonania.
Powyższe nie przesądza jednocześnie o kwestii zasadności skargi, którą Sąd podda odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym prawem.