Uzasadnienie
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 maja 2010 r. referendarz sądowy WSA w Rzeszowie po rozpoznaniu wniosku C. L. z dnia 19 kwietnia 2010 r. zwolnił ją od kosztów sądowych w całości, odmawiając jednocześnie ustanowienia dla niej radcy prawnego.
Wydanym w dniu 8 września 2010 r. wyrokiem Sąd oddalił jej skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. Nr [...], a w wyniku rozpoznania kolejnego jej wniosku z dnia 9 września 2010 r. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, postanowieniem z dnia 14 października 2010 r. orzekł o zmianie postanowienia referendarza sądowego w ten sposób, że ustanowił dla skarżącej radcę prawnego; postanowienie to zostało doręczone C. L. 25 października 2010 r., która nie wniosła od niego środka odwoławczego (zażalenia).
W międzyczasie skarżąca wnioskiem oznaczonym datą 13 października, który wpłynął do Sądu 18 października 2010 r. ponownie zwróciła się o zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wniosek ten podtrzymała mimo skierowanej do niej w dniu 22 października 2010 r. informacji, że na mocy w/w postanowień z dnia 28 maja i 14 października 2010 r. zostało jej już przyznane prawo pomocy w zakresie nim objętym.
W kontekście powyższego, analogicznie do informacji zawartej już w skierowanym do skarżącej piśmie z dnia 22 października 2010 r. należy ponownie wyraźnie podkreślić, że na mocy postanowień z dnia 28 maja i 14 października 2010 r. – w wyniku rozpoznania jej wniosków z dnia 19 kwietnia i 9 września 2010 r. – ma ona już przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Zwolnienie od kosztów sądowych działa od chwili jego przyznania (28 maja), radcy prawnego zaś od jego ustanowienia (14 października 2010 r.). Ponieważ zatem zakres przyznanego skarżącej prawa pomocy w pełni koreluje z zakresem jej wniosku z dnia 13 października, oznacza to, że ponowne wnioskowanie o zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego jest całkowicie zbędne, co skutkuje umorzeniem postępowania w tym zakresie jako bezprzedmiotowego.
Ubocznie należy zwrócić uwagę skarżącej, że jak wynika z porównania dat, powyższa sytuacja spowodowana została nałożeniem się w czasie rozpatrzeniem jej wniosku z dnia 9 września (nastąpiło to 14 października 2010 r.) i złożeniem przez nią ostatniego z wniosków, bez oczekiwania na doręczenie jej postanowienia z dnia 14 października 2010 r. (zmieniającego postanowienie referendarza w zakresie ustanowienia radcy prawnego).
Z uwagi na upływ terminu do wniesienia przez skarżącą zażalenia na postanowienie z dnia 14 października 2010 r., Sąd zwróci się też obecnie o ustanowienie dla niej radcy prawnego do właściwej rady okręgowej izby radców prawnych.
W związku z powyższym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w/z z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.