Uzasadnienie
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 marca 2008 r. sygn. akt II SA/Rz 25/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2007 r., Nr [...] w przedmiocie wymierzenia grzywny w celu przymuszenia z uwagi na nie uiszczenie wpisu od skargi.
Strona skarżąca pismem z dnia 26 marca 2008 r. (data nadania w UP) zwróciła się do WSA w Rzeszowie o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi przesyłając jednocześnie brakujący dowód uiszczenia wpisu od skargi.
W uzasadnieniu wskazała, że nie uiściła wpisu, gdyż wezwanie Sądu do uzupełnienia tego braku nie odebrała ona lecz jej syn – jako dowód wskazała na podpis złożony na zwrotnym potwierdzeniu odbioru tego pisma.
Wniosek w tym zakresie nie zasługuje jednak na uwzględnienie gdyż nie spełnia uzasadniających go przesłanek. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - określanej dalej jako P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny jego uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a.). Skarżąca zachowała termin do złożenia wniosku przewidzianego w art. 87 § 1 P.p.s.a., gdyż w dniu 20 marca 2008 r. odebrała postanowienie o odrzuceniu jej skargi (czas kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu) - zaś wniosek o przywrócenie został złożony w dniu 26 marca 2008 r. Równocześnie skarżąca dokonała czynności, której nie dokonała w terminie tj. uiściła wpis. Mimo spełnienia tych przesłanek, należy stwierdzić, że nie uprawdopodobnił ona braku winy w uchybieniu terminu.
Skarżąca jako przyczynę uchybienia terminu wskazała na fakt, że wezwanie o uiszczenie wpisu sądowego odebrał jej syn a nie ona.
Należy stwierdzić, że regułą jest doręczanie pism bezpośrednio adresatowi do rąk własnych. Istnieje jednak możliwość tzw. doręczenia zastępczego którego dokonuje się dorosłemu domownikowi adresata, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy w przypadku, gdy doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu. Wynika to z treści art. 72 P.p.s.a. zgodnie z którym jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Przepis ten odnosi się wyłącznie do adresatów będących osobami fizycznymi. Doręczenie dorosłemu domownikowi może nastąpić tylko w mieszkaniu adresata.
Natomiast wystarczy, że nieobecność adresata zostanie stwierdzona w momencie doręczenia pisma. Warunkiem skuteczności doręczenia jest brak sprzecznych interesów w sprawie między adresatem pisma, a osobą odbierającą oraz wyrażenie zgody i wyraźne podjęcie się przez odbierającego oddania pisma adresatowi. Należy podkreślić, że doręczenie zastępcze opiera się na domniemaniu, że pismo dotarło do rąk adresata i że w ten sposób doręczenie zostało dokonane prawidłowo. Może ono zostać obalone jedynie przez wykazanie, że doręczenie zastępcze było wadliwe tj. niezgodne z art. 72 P.p.s.a. albo że pismo to w ogóle nie dotarło do rąk adresata.
Z dokumentu urzędowego jakim jest dowód doręczenia niezbicie wynika, że doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego adresowane do skarżącej nastąpiło do rąk dorosłego domownika tj. do rąk jej syna w dniu 28 stycznia 2008 r., co potwierdza dręczyciel niniejszej przesyłki. Z czego wynika, że było to doręczenie zastępcze zgodnie z treścią art. 72 P.p.s.a. Nieobecność adresata została stwierdzona w chwili doręczenia pisma, zaś między skarżącą, a jej synem nie ma sprzecznych interesów w sprawie, dodatkowo odbierający wezwanie Sądu podjął się oddania tego pisma A. S. - swojej matce. Wystąpienie tych warunków łącznie wskazuje, że doręczenie wezwania o uiszczenie wpisu skierowane do skarżącej było skuteczne. Dlatego skarżąca nie może wskazywać na nieprawidłowy sposób doręczenia podając, że "na zwrotce doręczenia pisma nie widniał jej podpis, lecz syna i dlatego też nie uiściła opłaty za wpis w wysokości 100 zł". Skarżąca nie wykazała, że doręczenie zastępcze było wadliwe tj. niezgodne z art. 72 P.p.s.a., ani że pismo to w ogóle nie dotarło do jej rąk.
Ponieważ skarżąca nie uprawdopodobniła we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu należało orzec jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a.