Uzasadnienie
Uzasadnienie
L. W. w skardze złożonej w dniu 16 lutego 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] wniósł o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 228/09 wydanym przez referendarza sądowego zwolniono skarżącego od kosztów sądowych i odmówiono ustanowienia adwokata.
Od wyżej opisanego postanowienia skarżący wniósł w dniu 9 kwietnia 2009 r. sprzeciw domagając się ustanowienia adwokata. Jako okoliczności mające uzasadniać wniosek podał, że "po zapłaceniu opłat nie jest w stanie utrzymać siebie i żony z kwoty 500 zł i jeszcze wygospodarować na adwokata". Podkreślił, że "sytuacja prawna jest skomplikowana i adwokat jest konieczny, gdy jakaś bogata spółka G. ma "bezprawników", aby skutecznie bronił prawnych interesów obywatela przed bezprawiem".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej –P.p.s.a, w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Należy podkreślić, że zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie w sprawie zastępcy prawnego (m.in. adwokata) wchodzi w zakres instytucji całkowitego prawa pomocy (art. 245 § 2 P.p.s.a). Może być przyznane w sytuacji, gdy osoba ubiegająca o takie prawo wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
Dokonana pod tym kątem analiza sytuacji materialnej skarżącego pozwala uznać, że spełnia on przesłanki wymienione w tym przepisie i nie będzie w stanie uiścić niezbędnych kosztów sądowych oraz ponieść kosztów związanych z ustanowieniem adwokata celem reprezentowania i należytego zabezpieczenia praw w przedmiotowej sprawie. Przemawiają za tym okoliczności wskazane we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w złożonym sprzeciwie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie ustalił, że L. W. pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną. Utrzymują się oni z emerytur w kwotach: 840,33 zł (skarżący) i 744,53 zł (K. W.), co daje łączny dochód 1584,86 zł miesięcznie. Posiadane przez nich wartościowe składniki majątkowe obejmują dom o pow. 100 m² oraz nieruchomość rolna o pow. 0,89 ha.
Z podanych przez skarżącego danych wynika, że średnie jego miesięczne wydatki wynoszą 1000 zł. Wskazał on, że na zakup lekarstw i środków czystości wydaje 200 zł. Natomiast kwotę około 800 zł przeznacza na opłaty za gaz, energię elektryczną, wodę, telefon, na opał i podatki. Dodatkowo skarżący zaciągnął zobowiązanie pieniężne na kwotę 4000 zł. Po odliczeniu tych wydatków pozostaje kwota około 500 zł na zakup żywności dla dwóch osób i na zakup odzieży.
Dokonując oceny przedstawionej sytuacji majątkowej i rodzinnej skarżącego Sąd uznał, iż L. W. spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Opisane dochody wystarczają jedynie na pokrycie niezbędnych wydatków rodziny. Nie jest możliwe aby z tych dochodów skarżący był w stanie ponieść jakiekolwiek koszty postępowania.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 260 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.