Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę A.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy umorzenia świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego. W dniu 14 września 2016 r. A.B. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 16 września 2016 r. referendarz sądowy umorzył postępowanie z wniosku skarżącego na podstawie art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej "P.p.s.a.") wskazując, że A.B. zwolniony jest z mocy ustawy w niniejszej sprawie z obowiązku ponoszenia wszelkich związanych z nią kosztów sądowych w świetle art. 239 § 1 pkt 1 lit. a. Sprawa odmowy umorzenia świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego zawiera się bowiem w kategorii spraw z zakresu pomocy i opieki społecznej korzystającej z takiego zwolnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sprzeciw nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 260 § 1 i 2 P.p.s.a., w brzmieniu znajdującym zastosowanie do spraw, w których skargi wniesiono po dniu 14 sierpnia 2015 r., rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach takich wniesienie sprzeciwu wstrzymuje wykonalność zarządzenia lub postanowienia, a wojewódzki sąd administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.
W postępowaniu sądowoadministracyjnym zakres zwolnienia od kosztów sądowych został ograniczony do spraw i stron wymienionych w art. 239 oraz w ustawach szczególnych. Po myśli art. 239 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. strona skarżąca działanie organu administracji publicznej w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Bez wątpienia sprawa z zakresu świadczeń alimentacyjnych mieści się w tak sformułowanych zakresie podmiotowym i przedmiotowym ustawowego zwolnienia. Skarżący ubiegał się o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję wydaną w przedmiocie odmowy umorzenia świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego. Skoro jednak korzysta z ustawowego zwolnienia z obowiązku uiszczania kosztów sądowych postępowanie z jego wniosku o zwolnienie od tych kosztów podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 260 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzeczono o utrzymaniu zaskarżonego postanowienia w mocy.