Uzasadnienie
Przedmiotem skargi B. G. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z [...] października 2014 r. nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem utrzymano w mocy decyzję Burmistrza Gminy [...] z [...] sierpnia 2014 r. nr [...], o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie drogi dojazdowej wewnętrznej, drenażu i kanalizacji sanitarnej na działce nr 89/4 i części działek nr 89/1, 89/3, 89/6, 89/7 położonych w P. Uczestnik postępowania M. O. reprezentowany przez radcę prawnego w piśmie z 10 lipca 2015 r. zwrócił się do WSA o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że jej wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz trudne do odwrócenia skutki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej jako P.p.s.a.), Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony.
W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może skutecznie złożyć tylko skarżący. O tym, że legitymacja do złożenia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej przysługuje tylko skarżącemu zadecydował sam ustawodawca, określając w art. 61 § 3 P.p.s.a., że "(...) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania (...) aktu lub czynności (...)".
Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu prowadzone jest na wniosek skarżącego (zasada skargowości). Natomiast Sąd nie jest uprawniony do działania z urzędu w tym zakresie, a jego czynności ograniczają się jedynie do treści złożonego wniosku.
Ponieważ M. O. nie jest stroną skarżącą w przedmiotowej sprawie, dlatego też Sąd nie mógł uwzględnić złożonego przez niego wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.