Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowiez 4 sierpnia 2026 r., sygn. akt II SA/Rz 1506/25

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi D. K. (dalej: skarżący) jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie (dalej: DIAS) z 23 września 2025 r. nr 1801-IOA-4246.76.2025, utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [....] (dalej: NPUCS) z 23 czerwca 2025 r. nr 408000-CZC4.4246.77.2025, w przedmiocie nałożenia na skarżącego kary pieniężnej w łącznej wysokości 200.000 zł, za urządzanie gier hazardowych bez koncesji na automatach: bez nazwy nr [...]oraz "B" bez numeru.

Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.

25 listopada 2020 r. funkcjonariusze Służby Celno-Skarbowej [...]Urzędu Celno-Skarbowego w [...] przeprowadzili kontrolę Punktu Gier – [...] w miejscowości J. nr działki [...], w którym znajdowały się dwa urządzenia do gier: bez nazwy nr [...] oraz "B" bez numeru. Urządzenia były włączone do prądu. Punkt Gier usytuowany był w wolnostojącym kontenerze o wymiarach 2m x 3m przylegającym do Baru "R.", w którym działalność prowadzili D. K.oraz M. K. - wspólnicy spółki cywilnej E. s.c. W kontenerze nie było żadnej osoby odpowiedzialnej za obsługę znajdujących się w nim automatów.

Na ww. urządzeniach funkcjonariusze Służby Celno-Skarbowej przeprowadzili eksperymenty procesowe z możliwości odtworzenia na nich gier. W wyniku eksperymentów przeprowadzonych na ww. urządzeniach do gier ustalono, że urządzenia te są urządzeniami elektronicznymi typu video. Oba urządzenia przyjmują pieniądze, co świadczy o komercyjnym charakterze urządzanych gier. Przebieg gier zawiera element losowości, a uzyskane wyniki gier są nieprzewidywalne i niezależne od woli ani zręczności grającego. Na urządzeniu bez nazwy nr [...] możliwe jest skorzystanie z opcji autostartu, czyli automatycznego rozgrywania gier bez udziału gracza. Na podstawie przeprowadzonych eksperymentów ustalono, iż w wyniku rozgrywania gier na automatach po uzyskaniu wygranej, pojawia się możliwość skorzystania z dodatkowej opcji polegającej na losowaniu pomiędzy kartą czarną a czerwoną, bądź wyższą a niższą, przy czym grający nie ma żadnego wpływu na to, jakiego koloru karta bądź w jakiej wysokości zostanie wylosowana.

Prawidłowe wskazanie koloru losowanej przez komputer karty, bądź wyższej karty niż wylosowana przez komputer jako pierwsza powoduje podwojenie wygranej, natomiast wskazanie nieprawidłowego koloru karty, bądź karty niższej powoduje jej utratę. Gracz w żaden sposób nie jest w stanie przewidzieć koloru karty ani jej wysokości, jaka zostanie wylosowana przez komputer. Urządzenia te umożliwiają uzyskiwanie wygranych punktowych, przekazywanie ich na licznik kredytowy i sumowanie z punktami kredytowymi uzyskanymi w wyniku wpłaty pieniędzy do urządzeń.

Na podstawie powyższego stwierdzono, że poddane czynnościom eksperymentu ww. urządzenia: bez nazwy nr [...] oraz B bez numeru są automatami do gier w rozumieniu ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 847 ze zm., dalej: u.g.h.).

Punkt Gier [...], nie był objęty koncesją na prowadzenie kasyna gry, stąd funkcjonariusze Służby Celno-Skarbowej dokonali zatrzymania znajdujących się w lokalu urządzeń wraz z pozostałymi rzeczami do postępowania karnego skarbowego.

30 listopada 2020 r. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [....] wszczął dochodzenie w sprawie urządzania od nieustalonego dnia do dnia 25 listopada 2020 r. w Punkcie Gier w J. [...] gier na automatach, wbrew przepisom ustawy u.g.h., tj. o przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 kks.

Ustalono, że właścicielem działki ewidencyjnej oznaczonej numerem [...], położonej w obrębie J., jednostka ewidencyjna [...] jest J.G.

W dniu 12 stycznia 2021 r. organ dokonał przesłuchania w charakterze świadka J. G. Do protokołu przesłuchania świadka dołączono umowę najmu, zawartą w dniu 25 marca 2019 r. pomiędzy J.G. (Wynajmującą), a D. K.i M. K., prowadzącym działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej pod firmą "E" S.C. M. K., D.K., G. [...],J. (Najemcami) dotyczącą budynku o przeznaczeniu handlowo - usługowym położonego w J. na przedmiotowej w sprawie nieruchomości gruntowej.

Przesłuchani w charakterze świadków w dniu 15 stycznia 2021 r. wspólnicy "E" s.c. M. K. i D. K. zgodnie zeznali, że od 29 lipca 2020 r. podnajęli część gruntu działki ewidencyjnej znajdującej się w J. Spółce B. [...] Sp. z o.o. D.K. przedłożył do protokołu przesłuchania umowę najmu z dnia 29 lipca 2020 r. z ww. Najemcą.

Przesłuchany w charakterze świadka 11 lutego 2021 r. prezes B. [...] Sp. z o.o. S.C.zeznał, że nie wynajmował miejsca w J.[...]

W trakcie postępowania karnego skarbowego 26 września 2022 r. w charakterze świadka została przesłuchana również D. S. pracownica Baru "R" J.[...]mieszczącego się na działce o nr [....] do którego przylegał Punkt Gier- [....].

Jako dowód w sprawie pozyskano "Raport końcowy" z przeprowadzonej analizy kryminalnej – [...], [...] [...] obejmujący swym zakresem m.in. analizę połączeń z telefonów zatrzymanych w wyniku przeszukania D. W. oraz jego samochodu przez funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej w dniu kontroli. Przeprowadzona analiza wykazała wzajemne połączenia pomiędzy m.in. D. W., a m.in. D. K. - wspólnikiem spółki cywilnej "E" prowadzącym działalność w barze "R.", obok którego znajdował się kontrolowany kontener oraz D. S.- pracownicą tego baru.

W trakcie postępowania karnego skarbowego urządzenia: bez nazwy nr [...] oraz "B" bez numeru, zostały poddane badaniom przez biegłego, tj. Dział Laboratorium Celno-Skarbowe [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [....]. Sporządzone sprawozdania-opinie nr [...] z 31 maja 2022 r. z badania urządzenia bez nazwy nr [...]oraz [...] z 31 maja 2022 r. z badania urządzenia o nazwie "B" bez numeru potwierdziły, że urządzenia te są automatami do gier w u.g.h.

W dniu 10 lutego 2025 r. NPUCS zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z wnioskiem o udzielenie informacji, dotyczącej najmu/dzierżawy nieruchomości położonej w miejscowości J., nr działki [...].

W odpowiedzi na ww. pismo 13 lutego 2025 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] poinformował, że J.G.25 stycznia 2021 r. złożyła zeznanie roczne za 2020 rok, w którym wykazała przychody z najmu. Natomiast w zakresie D. K. i M. K. wspólników spółki cywilnej "E", K. G. [...], [...] J. Urząd Skarbowy w [....] nie posiada informacji dotyczących uzyskiwanych przez podatników przychodów z tytułu najmu/dzierżawy za 2020 rok, w tym w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Pismami z 19 lutego 2025 roku NPUCS zwrócił się do [...] S.A. oraz [...]S.A. z prośbą o udzielenie informacji kto, w okresie od 1 września 2020 r. do 31 stycznia 2021 r., m.in. zawarł umowę na dostawę energii elektrycznej, był użytkownikiem licznika, dokonywał płatności z tytułu poboru energii elektrycznej w lokalu mieszczącym się pod adresem J., [....] nr działki [...], oraz na kogo były wystawiane faktury VAT z tytułu poboru energii elektrycznej w ww. lokalu. [...] S.A. pismem z 24 lutego 2025 r. poinformowała, że w ww. okresie faktury z tytułu energii elektrycznej wystawiane były na "E" S.C. K., K. G. [...], J. [...] S.A. Oddział w [....] pismem z 11 kwietnia 2025 r. poinformowała, że w okresie od 1 września 2020 r. do 31 stycznia 2021 r. w zakresie budynku usługowo-handlowego położonego w J.nr działki [...] obowiązywała umowa kompleksowa zawarta [...] S.A. z "E" s.c. K., K..

Postanowieniem z 19 lutego 2025 r. NPUCS wszczął urzędu postępowanie w sprawie nałożenia na skarżącego kary pieniężnej z tytułu ujawnionego urządzania "B" bez numeru.

Następnie decyzją z 23 czerwca 2025 r. nr 408000-CZC4.4246.77.2025, organ I instancji nałożył na skarżącego karę pieniężną w łącznej wysokości [...] zł z tytułu ujawnionego w 25 listopada 2020 r. w Punkcie Gier-[...], [...]J.[...], nr działki [...] urządzania gier hazardowych bez koncesji, tj. gier na automatach: bez nazwy nr [...] oraz "B" bez numeru.

Organ I instancji stwierdził, że przedmiotowe urządzenia są automatami do gier na podstawie przeprowadzonych eksperymentów i sprawozdań z badań przypisując skarżącemu przymiot urządzającego gry na automatach.

Zdaniem organu I instancji skarżący uczestniczył w zorganizowaniu sprawnego funkcjonowania automatów w postawionym kontenerze, nadzorował prawidłowe i niezakłócone funkcjonowanie zorganizowanego w tym kontenerze Punktu Gier, a także był w stałym kontakcie z osobą obsługującą przedmiotowe automaty – D. W. W ocenie NPUCS drugi ze wspólników spółki cywilnej "E"s.c. –M. K. nie wykazywał jakiekolwiek zaangażowania w urządzanie gier w rozumieniu u.g.h.. Oprócz faktu, że był wspólnikiem prowadzonej ze skarżącym spółki cywilnej, organ I instancji nie stwierdził jakichkolwiek innych działań ze strony M. K., mogących świadczyć o uznaniu go za podmiot współurządzający gry hazardowe. W przeciwieństwie do skarżącego nie brał udziału w podpisywaniu umów, a z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że nie miał świadomości o tym, że w usytuowanym obok Baru kontenerze znajdowały się automaty. Aktywności w zakresie związanym z urządzaniem gier hazardowych nie odnotowano również w analizie kryminalnej po stronie M. K..

Skarżący nie zgodził się z decyzją organu I instancji i wniósł od niej odwołanie, po rozpatrzeniu którego, DIAS opisana na wstępie decyzją z 23 września 2025 r., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Organ odwoławczy podtrzymał stanowisko NPUCS, że zatrzymane urządzenia spełniały kryteria uznania za automaty do gier hazardowych. Wskazują na to eksperymenty procesowe przeprowadzone na tych urządzeniach oraz sprawozdania z ich badań wykonane przez Laboratorium Celne. Stwierdzono w nich, że rozgrywane na zatrzymanych urządzeniach gry o wygrane rzeczowe zawierają element losowości, otrzymywane wyniki gier są niezależne od woli, wiedzy oraz zręczności grającego, a tym samym gry te zawierają się w definicji gier na automatach określonej w art. 2 ust. 3 u.g.h., a możliwość rozpoczęcia nowych gier za punkty uzyskane w wyniku wygranej zawiera się w definicji wygranej rzeczowej, określonej w art. 2 ust. 4 u.g.h.

Organ odwoławczy podzielił stanowisko NPUCS, że D. K. był urządzającym gry na automatach w P. w miejscowości J. Zgodnie z umową najmu, zawartą w dniu 25 marca 2019 r. pomiędzy J.G.(Wynajmującą), a D. K. i M. K., prowadzącymi działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej pod firmą "E" S.C. M.K., D. K. - Najemcy wzięli w najem budynek o przeznaczeniu handlowo-usługowym wraz z parkingiem, w którym uprzednio prowadzona była działalność handlowa, położony w J., na działce ewidencyjnej o nr [...]. Fakt ten potwierdziła przesłuchana w charakterze świadka J. G., która w trakcie przesłuchania 12 stycznia 2021 r. zeznała także, że obok baru najemcy postawili magazynek. Płacili oni regularnie za wynajem, a ona nie miała pojęcia, że w środku magazynku znajdowały się nielegalne automaty do gier.

DIAS podkreślił, że kontener przystosowany był do nieprzerwanego urządzania gier hazardowych na automatach. Wskazał, że w okresie od 1 września 2020 r. do 31 stycznia 2021 r. faktury z tytułu energii elektrycznej w lokalu mieszczącym się pod adresem J. [...], nr działki [...] wystawiane były na "E" S.C. K., K. co potwierdza pismo z dnia 24 lutego 2025 r. [...] S.A. [...] S.A. Oddział w [....]. pismem z dnia 11 kwietnia 2025 r. poinformowała również, że w ww. w zakresie budynku usługowo-handlowego położonego w J. nr działki [...]obowiązywała umowa kompleksowa zawarta przez [...]S.A. z "E"s.c. K., K.. Powyższe ustalenia, w ocenie DIAS, dowodzą, że "E" s.c. K., K.opłacała również rachunki za zużytą energię elektryczną w kontenerze.

DIAS wskazał ponadto, że z dodatkowych ustaleń wynika, iż w lokalu "R." - w którym w ramach spółki cywilnej "E" s.c. K., K. działalność prowadził D.K.oraz M.K., jako wspólnicy tej spółki znajdował się numer telefonu do osoby obsługującej automaty w kontenerze, na który pracownica baru miała dzwonić w sytuacjach pozostawionego zapalonego światła w kontenerze lub awantury.

W ocenie organu odwoławczego zobowiązanie do bieżącego informowania osoby obsługującej kontener, o tym co dzieje się w kontenerze, świadczy o bezpośrednim zaangażowaniu w proces urządzania gier hazardowych w tym miejscu. Skoro bowiem w kontenerze nie przebywała na stałe osoba obsługująca znajdujące się w nim automaty, a informacje o tym co dzieje się w kontenerze - zwłaszcza dotyczące sytuacji nieprawidłowych - jak awantura, pozyskiwała na bieżąco od pracownika lokalu w którym działalność w formie spółki cywilnej prowadził m.in. skarżący należy uznać, że między tymi osobami istniało nieformalne porozumienie o wzajemnej współpracy. Stały i bieżący nadzór nad funkcjonowaniem zorganizowanego Punktu Gier w kontenerze sprawowany był bowiem przez pracowników lokalu, w którym działalność prowadził m.in. skarżący.

Ustalenia te dodatkowo potwierdzają, że kontener w którym urządzane były gry hazardowe nie funkcjonował jako osobny, samodzielny obiekt, wręcz przeciwnie, bez zaangażowania strony - w tym pracowników strony, być może do urządzanie gier w tym kontenerze nie doszłoby wcale. Powyższe potwierdzają zeznania złożone przez D.S.

W ocenie DIAS skarżący uczestniczył w zorganizowaniu sprawnego funkcjonowania automatów w postawionym kontenerze, nadzorował prawidłowe i niezakłócone funkcjonowanie zorganizowanego w tym kontenerze Punku Gier, a także był w stałym kontakcie z osobą obsługującą automaty tj. D. W.. Analiza połączeń telefonicznych między skarżącym a D. W. dowodzi istnienia rzeczywistej współpracy i koordynacji działań między osobami odpowiedzialnymi za funkcjonowanie punktu z automatami. Połączenia te potwierdzają wymianę informacji i koordynację, co jest istotnym elementem procesu urządzania gier hazardowych. Przekazanie wytycznych pracownikowi stanowi natomiast element nadzoru i zapewnienia prawidłowego funkcjonowania punktu z automatami, co również bezpośrednio jest związane z urządzaniem gier hazardowych.

W skardze na powyższą decyzję organu odwoławczego skarżący zarzucił:

1. 1. naruszenie przepisów prawa procesowego - tj. art. 127 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. r. poz. 111 ze zm., dalej: o.p., poprzez brak jego zastosowania i ograniczenie postępowania przed organem II instancji jedynie do pozornej kontroli orzeczenia wydanego przez organ I instancji, podczas gdy każda sprawa, jeżeli zawiśnie przed organem II instancji na skutek wniesienia środka zaskarżenia, wymaga przede wszystkim ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia, co powinno znaleźć swoje odzwierciedlenie poprzez samodzielne ustalenie stanu faktycznego, zebranie oraz ocenę dowodów, przeanalizowanie wszystkich argumentów i żądań przedstawionych w odwołaniu oraz poczynienia rozważań prawnych stosownych dla rozstrzygnięcia, a wszystko to powinno znaleźć dodatkowo odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji, czego zabrakło na gruncie niniejszej sprawy, albowiem treść uzasadnienia skarżonej decyzji stanowi dosłowne powielenie uzasadnienia decyzji organu I instancji;
2. 2. naruszenie przepisów prawa procesowego, mające wpływ na treść skarżonej decyzji - tj. art. 210 § 1 pkt 6 o.p. w zw. z art. 210 § 4 o.p. poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie i sporządzenie wadliwego uzasadnienia decyzji odwoławczej, sprowadzającego się do skopiowania uzasadnienia decyzji organu I instancji oraz używania ogólnikowych stwierdzeń w trakcie dokonywania oceny przedstawionych w odwołaniu zarzutów;
3. 3. naruszenie przepisów prawa procesowego - tj. art. 233 § 1 pkt 1 o.p. w zw. z art. 21 § 3 o.p. w zw. z art. 187 § o.p. w zw. z art. 191 o.p. poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie, poprzedzone brakiem dokonania przez organ II instancji samodzielnego wyjaśnienia stanu faktycznego i rzetelnej oceny materiału dowodowego w sprawie;
4. 4. naruszenie przepisów prawa procesowego - tj. art. art. 233 § 1 pkt 1 o.p. w zw. z art. 191 o.p. w zw. z art. 193 o.p. w zw. art. 121 o.p. w zw. z art. 122 o.p. zw. z art. 124 o.p. poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie i dokonanie niedostatecznej kontroli przez organ II instancji decyzji wydanej przez organ I instancji z uwagi na proste powielenie argumentacji zawartej w decyzji organu I instancji.
5. 5. naruszenie przepisów prawa procesowego, mające wpływ na treść skarżonej decyzji - tj. art. 233 § 1 o.p. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, podczas gdy ustalenia poczynione przez organ I instancji były niepełne i wymagały przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego, obejmującego:
6. a) dowód z opinii biegłego z zakresu pisma ręcznego - na okoliczność ustalenia czy podpisy złożone pod umową najmu kontenera z dnia 29 lipca 2020 r. zostały złożone przez osobę uprawnioną do reprezentacji "B. [...]" Sp. z o.o.;
7. b) dowód z konfrontacji skarżącego i D. W. - na okoliczność ustalenia charakteru kontaktów i relacji pomiędzy nimi oraz celu, zakresu i częstotliwości kontaktów, które organ podatkowy uznał za przesłankę współdziałania w urządzaniu gier hazardowych;
8. c) dowód z opinii biegłego z zakresu teleinformatyki, w szczególności specjalisty w zakresie funkcjonowania sieci komórkowych oraz analizy danych BTS - na okoliczność ustalenia, czy logowanie się w tożsamych przedziałach czasowych numeru telefonu przypisanego do skarżącego oraz numeru telefonu przypisanego do D. W. do tej samej stacji bazowej (BTS) może być uznane za dowód odbycia fizycznych spotkań między tymi osobami, czy też stanowi wyłącznie potwierdzenie ich przebywania w tym samym obszarze zasięgu danej stacji (np. z uwagi na miejsce zamieszkania lub wykonywania działalności), bez możliwości jednoznacznego ustalenia, że doszło między nimi do kontaktu osobistego.
9. d) dowody z zeznań świadków: K.P, P.B. Ł. B.,,A. B. G., M. P., P. R., A. K., - na okoliczność: istnienia w miejscowościach G., R., K. i N. kilku punktów z automatami do gier hazardowych funkcjonujących równolegle i według tego samego schematu organizacyjnego (obejmującego kontenery ustawiane w pobliżu sklepów spożywczych lub punktów gastronomicznych, bez oznaczeń zewnętrznych, z dostępem dla określonych graczy); korzystania przez graczy w każdym z tych punktów (w tym w lokalizacji objętej niniejszym postępowaniem) z identycznych urządzeń, z identycznym interfejsem, systemem wypłat i charakterystyką gier, co wskazuje na wspólne źródło ich dostarczenia i centralne zarządzanie automatami; posiadania wiedzy na temat D. W., który był znany graczom jako osoba odpowiedzialna za przekazywanie kluczy do kontenera, otwieranie punktu, uruchamianie automatów; braku obecności skarżącego w kontenerze, braku pełnienia przez niego czynności związanych z obsługą automatów, braku utrzymywania z graczami kontaktu w związku z prowadzeniem gier hazardowych, co wyklucza jego zaangażowanie w urządzanie tych gier; przemieszczenia kontenera z automatami do gier z miejscowości G. do miejscowości J., zaraz po przeprowadzeniu kontroli, co świadczy o celowym przemieszczaniu infrastruktury przez osoby zarządzające procederem w celu unikania odpowiedzialności,
10. e) dowody z zeznań świadków: B. K., M. K., K. P., M. P., B. S., D. S., D. W., Ł.C., K.J.i, K.K., M. P., G. S., na okoliczność braku obecności skarżącego w kontenerze, braku pełnienia przez niego czynności związanych z obsługą automatów, braku utrzymywania z graczami kontaktu w związku z prowadzeniem gier hazardowych, co wyklucza jego zaangażowanie w urządzanie tych gier.
11. f) wystąpienie do właściwych jednostek Policji oraz Krajowej Administracji Skarbowej o udostępnienie materiałów operacyjnych, notatek urzędowych oraz dokumentacji z kontroli przeprowadzonych w latach 2019-2025 w następujących lokalizacjach na terenie powiatu [....] G.[...] (kontener ustawiony obok sklepu spożywczego prowadzonego przez H. C.); K. [...] (kontener przy sklepie spożywczo- przemysłowym R. S.); ul. [....] w R. (lokal z automatami, który uległ spaleniu); na okoliczność ustalenia czy w powyższych lokalizacjach ujawniono urządzanie nielegalnych gier hazardowych; ustalenia czy osoby odpowiedzialne za prowadzenie działalności w tych punktach były tożsame z osobami zaangażowanymi w funkcjonowanie kontenera objętego niniejszym postępowaniem; ustalenia czy w materiałach figuruje osoba D.W., jako osoba związana z obsługą punktów lub wykonująca działania techniczne/logistyczne w imieniu organizatorów procederu.
12. g) wystąpienie do operatora telekomunikacyjnego, właściwego dla numeru [...]oraz [...], z żądaniem przekazania bilingów obejmujących połączenia głosowe, wiadomości SMS oraz dane dotyczące lokalizacji BTS dla w/w numerów telefonów na okoliczność ustalenia charakteru i intensywności ewentualnych kontaktów pomiędzy skarżącym a D. W.; określenia, czy z danych telekomunikacyjnych wynika, że ich rzekoma współpraca miała charakter rzeczywisty i operacyjny, czy też - jak twierdzi odwołujący - była wynikiem przypadkowej korelacji miejsca zamieszkania i ich przebywania; ustalenia czy numer telefonu [....] łączył się cały czas z jedną stacją BTS, przypisaną do lokalizacji punktu gastronomicznego; ustalenia jak często numer telefonu [...] łączył się ze stacją BTS, przypisaną do lokalizacji punktu gastronomicznego i kontenera z automatami do gier.

6.naruszenie przepisów prawa procesowego, mające wpływ na treść skarżonej decyzji - tj. art. 233 § o.p. w zw. z art. 122 o.p. w zw. z art. 191 o.p. w zw. z art. 187 § o.p. w zw. z art. 229 o.p. poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, podczas gdy ustalenia poczynione przez organ I instancji były niepełne i wymagały podjęcia dodatkowych czynności, ukierunkowanych na:

1. - ustalenie okoliczności podpisania umowy najmu kontenera z dnia 29 lipca 2020r., a w szczególności zaniechanie uzyskania ekspertyzy pisma ręcznego w celu ustalenia autentyczności podpisów złożonych na w/w umowie w sytuacji, gdy prezes Spółki "B. {....}" Sp. z o.o. zaprzeczył zawarciu w/w umowy oraz zakwestionował fakt złożenia na niej jego podpisów w imieniu Spółki;
2. - ustalenie roli D. W. w procederze urządzania gier hazardowych, w szczególności poprzez nieprzeprowadzenie jakichkolwiek czynności dowodowych zmierzających do ustalenia kim był D. W.; kto był jego zleceniodawcą; jakie podejmował działania w związku z funkcjonowaniem kontenera z automatami do gier; w jakim celu kontaktował się z skarżącym i jak często oraz czy jego samodzielna (z pominięciem przypisywanego skarżącemu zaangażowania) aktywność była wystarczająca do "urządzania gier hazardowych".
3. 7. naruszenie przepisów prawa materialnego, mające wpływ na treść skarżonej decyzji - tj. art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h., poprzez nieprawidłową wykładnię pojęcia "urządzania gier hazardowych", polegającą na uznaniu:
4. a) czynności w postaci opłacania rachunków za zużytą energię w podnajmowanym kontenerze na zbiorczym rachunku z lokalem gastronomicznym oraz stwierdzenia (w oparciu o analizę kryminalną);
5. b) połączeń telefonicznych pomiędzy numerami zarejestrowanymi na skarżącego i D. W.;
6. c) przekazania pracownikowi wytycznych, aby w przypadku, gdyby w kontenerze wybuchła awantura albo zostało zapalone światło, dzwonić na wskazany numer telefonu;
7. - jako czynności świadczących o bezpośrednim zaangażowaniu skarżącego w proces urządzania gier hazardowych, podczas gdy prawidłowa (dokonana w zgodzie z odwołaniem się do znaczenia tych terminów w języku potocznym) wykładnia pojęcia "urządzania gier hazardowych" powinna prowadzić do wniosku, iż przypisywane skarżącemu czynności ograniczały się co najwyżej do wykonywania szeregu pośrednich czynności przy tych grach (ewentualnie do "prowadzenia gier hazardowych") i nie obejmowały swoim zakresem czynności niezbędnych do rozpoczęcia określonej działalności, zaś za "urządzanie gier hazardowych" odpowiadał D. W. oraz przedstawiciele Spółki "B. [...]Sp. z o.o. lub inne nieustalone osoby.
8. 8. naruszenie przepisów prawa materialnego, mające wpływ na treść skarżonej decyzji - tj. art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. w zw. z art. 1 § 1 u.g.h., poprzez nieprawidłową wykładnię pojęcia "urządzania gier hazardowych", polegającą na uznaniu, iż "do przypisania odpowiedzialności z art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. wystarczające jest wykazanie, że strona czynnie współuczestniczyła w procesie organizacji gier hazardowych" podczas gdy za "urządzanie gier hazardowych" mogą być uznane jedynie takie czynności, które mają charakter sprawczy, zmierzają do zorganizowania punktu gier, dotycząc eksploatacji automatów, ich obsługi lub zapewnienia funkcjonowania infrastruktury hazardowe.
9. 9. naruszenie przepisów prawa procesowego, mające wpływ na treść skarżonej decyzji - tj. art. 187 § 1 o.p. w zw. z art. 191 o.p. w zw. z art. 192 o.p. poprzez dokonanie dowolnej (sprzecznej z zasadami doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania) oceny zgromadzonego materiału dowodowego w odniesieniu do:
10. a) ustalenia stopnia zaangażowania skarżącego w proceder "urządzania gier hazardowych" na kontrolowanych automatach, podczas gdy prawidłowa (zgodna z zasadami doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania) ocena zgromadzonego materiału pozwala jedynie na stwierdzenie pośredniego zaangażowania skarżącego w cały proceder, którego stopień jest niewystarczający, aby uznać odwołującego za "urządzającego gry hazardowe";
11. b) przyjęcia, iż skarżący był organizatorem gier hazardowych prowadzonych w kontenerze ustawionym obok lokalu gastronomicznego, podczas gdy faktem powszechnie znanym (a z pewnością znanym organom administracji skarbowej) jest, że gry te były organizowane przez inne osoby, dla których pracował D. W., zaś organ I instancji całkowicie pominął okoliczność, iż tożsamy kontener był już wcześniej wykorzystywany do prowadzenia nielegalnych gier hazardowych w miejscowości G., gdzie usytuowany był na działce położonej w G. [...], będącej własnością H.C., zaś po przeprowadzonych tam kontrolach został przeniesiony do nowej lokalizacji na działce użytkowanej przez spółkę cywilną, której wspólnikiem był skarżący - co jednoznacznie wskazuje na kontynuację działalności przez tę samą strukturę, a nie na rozpoczęcie nowego procederu przez skarżącego;
12. c) zignorowania faktu, że kontrolowany kontener już w poprzednim miejscu usytuowania była przedmiotem działań służb (kontrole przeprowadzone w G.), co doprowadziło do przemieszczenia kontenera na teren nieruchomości w miejscowości J., podczas gdy ta okoliczność miała bezpośredni wpływ na ocenę ciągłości organizowania gier przez te same osoby i wykluczała samodzielną rolę organizacyjną skarżącego;
13. d) pominięcia ogólnie znanego i udokumentowanego faktu, że na terenie powiatu niżańskiego funkcjonowała cała sieć punktów, w których urządzano nielegalne gry hazardowe przez tę samą zorganizowaną grupę osób - w tym m.in. przy sklepie spożywczo-przemysłowym R. S. w miejscowości K. [...] oraz w R. przy ul. [....], gdzie lokal uległ spaleniu - przy czym punkty te były wielokrotnie kontrolowane przez organy ścigania i Krajową Administrację Skarbową, a mimo to organ w niniejszym postępowaniu nie podjął żadnych czynności zmierzających do ustalenia powiązań pomiędzy tymi lokalizacjami, osobą D.W., a funkcjonowaniem kontenera objętego kontrolą w niniejszym postępowaniu.
14. 10. naruszenie przepisów prawa procesowego, mające wpływ na treść skarżonej decyzji - tj. art. 2a o.p. w zw. 8 u.g.h. poprzez brak ich zastosowania i nieuwzględnienie w przeprowadzonym postępowaniu zasady in dubio pro tributario, nakazującej organom podatkowym zebranie pełnego materiału dowodowego izakazującej rozstrzygania ewentualnych braków w materiale dowodowym na niekorzyść podatnika, a także zakazującej oceny dowodów na niekorzyść podatnika, jeżeli nie istnieją ku temu podstawy wynikające z innych dowodów, podczas gdy w niniejszej sprawie organ obu instancji oparły swoje ustalenia w przeważającej mierze na materiałach zgromadzonych w toku postępowania karno-skarbowego, nie dostrzegając pojawiających się tam wątpliwości, które doprowadziły organy ścigania do umorzenia postępowania z uwagi na niewykrycie sprawcy.
15. 11. naruszenie przepisów prawa procesowego, mające wpływ na treść skarżonej decyzji - tj. art. 121 § 1 o.p. poprzez brak jego zastosowania i wydanie decyzji administracyjnej, ustalającej sprawcę deliktu administracyjnego, podczas gdy w sprawie karno-skarbowej, która opierała się na tożsamych dowodach i dotyczyła przestępstwa o znamionach tożsamych przedmiotowo z podstawową przesłanką wydania skarżonej decyzji (tj. urządzania gier hazardowych), organy ścigania umorzyły postępowanie karno-skarbowe z uwagi na brak wykrycia sprawcy.

Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej wydanie decyzji organu I instancji, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji w celu ponownego przenalizowania sprawy po uprzednim przeprowadzeniu uzupełniającego postępowania dowodowego, zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczas wyrażone stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny miał na uwadze, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie bowiem wbrew jej zarzutom organy nie naruszyły przepisów prawa procesowego, jak także prawidłowo zastosowały prawo materialne, w tym w zakresie przyjęcia, że skarżący D.K. był urządzającym gry na automacie w rozumieniu art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h.

Rozważanie zarzutów skargi należy rozpocząć od tych zarzutów, które dotyczą sposobu przeprowadzenia postępowania odwoławczego przez organ II instancji, a więc zgodności procedowania przez ten organ z wymogami stawianymi tego typu postępowaniom, jak także jakości wydanego aktu kończącego to postępowanie czyli decyzji utrzymującej decyzje organu I instancji w mocy.

Postępowanie odwoławcze w procedurze zakreślonej przepisami ordynacji podatkowej, nie ma charakteru kasacyjnego lecz powinno prowadzić do ponownego zbadania przez organ II instancji sprawy. Nie proceduje on wiec jak organ kasacyjny ograniczając swoją kognicję jedynie do podniesionych przez odwołanie uchybień lecz powinien dokonać własnej analizy zgromadzonego materiału dowodowego, ocenić czy jest on kompletny, a przypadku, gdyby przesłanka kompletności tego materiału nie została spełniona to powinien go uzupełnić, chyba że postępowanie dowodowe musiało by być uzupełnione w całości lub znacznej części. Na organie tym nie ciąży jednak obowiązek ponawiania dowodów przeprowadzonych przez organ I instancji. Jeżeli wszystkie niezbędne dla rozstrzygnięcia sprawy dowody zostały przeprowadzone, to wówczas organ ten może przejść do oceny ich zawartości merytorycznej i dokonać ustaleń, czy wskazują one na prawidłowość dokonanych przez organ I ustaleń faktycznych, a następnie musi dokonać subsumcji tegoż stanu faktycznego pod mające zastosowanie przepisy prawa materialnego.

Powinien przy tym przedstawić własną wykładnię tych przepisów. Postępowanie to ma zatem charakter ponownego badania sprawy. Organ ten powinien jednak odnieść się także do zarzutów stawianych rozstrzygnięciu organu I instancji, jeżeli wydaje rozstrzygniecie utrzymujące orzeczenie pierwszoinstancyjne w mocy.

Podjęte rozstrzygnięcie powinien przy tym w myśl art. 210 § 4 o.p. w związku z art. 235 o.p. należycie uzasadnić.

W przedmiotowej sprawi organ wywiązał się z nałożonych na niego przez przepisy o.p. obowiązków. Przedstawił w uzasadnieniu decyzji przebieg postępowania przed organem I instancji, wskazał na zarzuty odwołania, a następnie w sposób precyzyjny przedstawił ustalone fakty, które uznał za prawidłowo ustalone, a także wskazał na jakich w tym zakresie oparł się dowodach, jak także przedstawił wnioskowania prowadzące do przyjętych przez niego faktów. W tym zakresie znany jest zatem stan faktyczny jaki organ ten ustalił, jak także dowody na podstawie których to uczynił. Sposób procedowania w zakresie wypełnienia obowiązków nałożonych na organ II instancji przez przepisy o.p. był prawidłowy. Uzasadnienie decyzji tego organu jest obszerne. Odnosi się do wszystkich istotnych w sprawie faktów, jak także przedstawia wszystkie istotne zagadnienia prawne, które organ rozstrzygnął, wskazuje na sposób wnioskowania i ostateczne wnioski.

Nie narusza to przepisu art. 210 § 4 o.p.

Przechodząc do merytorycznej oceny sposobu procedowania przez organ w zakresie pełności przeprowadzonego postępowania dowodowego sąd uznał, że nie są zasadne te wszystkie zarzuty podniesione w skardze, które dotyczą nieprzeprowadzenia całego szeregu w tym piśmie procesowym wymienionych.

Zakres postępowania dowodowego zakreślają przepisy art. 122 § 1 i 187 § 1 o.p. Pierwszy z nich stanowi, że w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, zaś drugi wskazuje, że organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. W zakresie gromadzenia dowodów organ ma więc obowiązek ich zebrania, to na nim ciąży co do zasady obowiązek dowodzenia i poszukiwania dowodów, tak by stan faktyczny został ustalony w sposób dokładny, zaś ocena tego materiału dowodowego mogła być wyczerpującą. Dopiero gdy wątpliwości dowodowych nie da się rozstrzygnąć, czyli dalsze dowodzenie nie jest możliwe może się on podwalać na zasadę rozstrzygania wątpliwości na korzyść podatnika (art. 122 § 2 o.p.). Dodać jeszcze przy tym należy, że postępowanie musi być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych.

Kończąc definiowanie sposobu w jaki postępowanie podatkowe ma być prowadzone należy jednak podkreślić, że powyższe obowiązki ciążące na organie nie nakazują mu prowadzenia tegoż postępowania w sposób nadmiernie rozległy. Oznacza to, że jest on zobowiązany przeprowadzić te dowody, które są konieczne do dokonania prawidłowych ustaleń. Jeżeli dowody takie zostaną zgromadzone to nie ma potrzeby dalszego ponawiania dowodów, tak by przeprowadzić wszystkie jakie tylko są możliwe do przeprowadzenia. Zastrzec w tym zakresie jedynie trzeba, że nie można odmówić przeprowadzenia dowodu z powołaniem się na to, iż dana okoliczność została udowodniona, jeżeli dowód zmierza do innej oceny istnienia tej okoliczności i z jego charakteru wynika, że może on istotnie do zmiany oceny zaistnienia danej okoliczności faktycznej doprowadzić.

Organ nie powinien zatem prowadzić postępowania "w nieskończoność", lecz powinien dążyć do szybkiego i sprawnego zakończenia sprawy. Nieprzeprowadzenie dowodu będzie stanowiło naruszenie przepisów postępowania tylko wtedy, gdy brak tego dowodu podważa dokonane ustalenia faktyczne przedstawione przez organ.

W niniejszej sprawie tak się nie stało. Pomimo przedstawienia w skardze całego szeregu dowodów, które w ocenie wnoszącego powinny być przeprowadzone, nie naruszył organ przepisów prawa procesowego odmawiając ich dopuszczenia i przeprowadzenia. Nie mają one bowiem znaczenia do rozstrzygnięcia sprawy. Są niepotrzebne, bądź niezdatne do wykazania wnioskowanych okoliczności.

I tak nie było potrzeby dopuszczania dowodu z opinii biegłego ds. pisma ręcznego opisanego w pkt 5a skargi, gdyż fakt niezaistnienia umowy pomiędzy firma skarżącego o firma B. [...]sp. z o.o. w sposób niewątpliwy wynika z innych dowodów. Zawarciu takiej umowy zaprzeczył sam prezes zarządu tej spółki. Z okoliczności faktycznych wynika, że umowa taka nie była wykonywana. Sam skarżący podał, że jego kontrahent miał postawić magazyn na gruncie koło jego baru. Jednak żadnego magazynu nie postawił, jak także nie płacił żadnych kwot z tytułu tej umowy. Te okoliczności faktyczne wynikające z samych zeznań skarżącego prowadzą do wniosku, że umowa ta był fikcyjna. W tych okolicznościach brak powodu by prowadzić dowód z opinii biegłego. Kwestia jest wyjaśniona w niebudzący wątpliwości sposób przez twierdzenia samego skarżącego. B. [...]sp. z o.o. nie prowadziło żadnych czynności związanych z gruntem i kontenerem na nim położonym. W kontenerze nie znajdowały się jej rzeczy, a automaty do gry.

Nie ma potrzeby prowadzenia konfrontacji pomiędzy skarżącym a D.W. skoro obaj w swoich zeznania głównie zasłaniali się niepamięcią i niewiedzą. Konfrontacje przeprowadzać trzeba tylko w takich przypadkach, gdy może prowadzić ona do wyjaśnienia wątpliwości wynikających z dowodów, nie zaś wtedy gdy obaj słuchani starają się unikać złożenia pełnych zeznań.

Nie ma również potrzeby przeprowadzania dowodów z biegłego z zakresie teleinformatyki. Również w tym zakresie organy nie naruszyły prawa. Jest bowiem oczywiste, że zalogowanie się dwóch telefonów do jednej stacji BTS sieci komórkowej nie świadczy o tym, że właściciele tych telefonów uzyskali połączenie telefoniczne, jak także nie stanowi niezbitego dowodu, że ich właściciele się spotkali. Świadczy to o tym, że telefony znajdowały się na obszarze na którym połączenia obsługiwane są przez ten właśnie BTS, co tylko w połączeniu z innymi dowodami może prowadzić do konkretnych ustaleń faktycznych. Ten więc dowód nie jest przydatny do stwierdzenia okoliczności z tezy dowodowej, jak także nie jest jego przeprowadzanie konieczne z uwagi na możliwość oceny tej okoliczności w oparciu o wiedze powszechnie znaną.

Brak jest potrzeby przeprowadzenia zeznań całego szeregu (19) świadków na okoliczności wskazane w skardze. Jak już wyżej była o tym mowa organy mają obowiązek wyjaśnić dokładnie stan faktyczny ale w zakresie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Nie ma koniczności dokonywania w sprawie niniejszej całego szeregu ustaleń co do ewentualnie innych automatów eksploatowanych nielegalnie na terenie woj. [...], gdyż ramy przedmiotowej sprawy obejmują tylko i wyłącznie dwa automaty zlokalizowane w kontenerze w J. [...]. Prowadzenie dalszych dowodów prowadziło by do niepotrzebnej przewlekłości. Nie jest także konieczne prowadzenie dowodów na okoliczność tego, kto konkretnie przebywał w kontenerze i bezpośrednio te automaty obsługiwał. Przyjęta przez organy koncepcja udziału skarżącego w urządzaniu gry nie polega bowiem na bezpośrednim obsługiwaniu automatów (o czym niżej), ale ogólnym utrzymywaniu miejsca w którym gra się odbywa.

Bezprzedmiotowe jest zwracanie się do Policji o dokumenty dotyczące innego punktu gry. Okoliczność ta leży poza zakresem aktualnie rozpoznawanej sprawy.

Nie ma także potrzeby występowania o bilingi wskazane w pkt 5g skargi. W tym zakresie organ zasadnie wskazał, że w aktach sprawy zalega analiza kryminalna obejmująca swoim zakresem m.in. analizę połączeń telefonicznych zatrzymanych w sprawie telefonów, z której wynika w sposób niezbity duża ilość polaczeń pomiędzy telefonem skarżącego, telefonem jego pracownicy D. S. a telefonem D.W.. Brak jest zatem konieczności przeprowadzania dowodu o który wnosi skarga.

W ocenie sądu powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone w sposób pełny, zgromadzone zostały wszystkie istotne w sprawie dowody, nie było potrzeby przeprowadzania dowodów wskazanych w skardze.

Należy zatem rozważyć te argumenty skargi, które kwestionują sposób dokonania oceny tych dowodów, zwłaszcza w świetle dokonanych na ich podstawie ustaleń faktycznych.

Nie budzi w sprawie wątpliwości, że zgromadzone w sprawie dowody mają charakter dowodów pośrednich. Nie uzyskano w trakcie prowadzenia postępowania żadnego dowodu z którego wprost wynikałoby, że skarżący był osobą urządzająca grę na automatach zlokalizowanych w kontenerze na wynajmowanej przez niego działce. Jednak zgromadzone dowody stanowią zamknięty krąg poszlak pozwalający na ustalenie takich faktów, które w powiązaniu z innymi okolicznościami pozwalają na przyjęcie, że zrealizował on swoim zachowaniem, w polaczeniu z inną osobą znamiona deliktu administracyjnego opisanego w art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h., a polegającego na urządzaniu gry hazardowej bez koncesji.

Pojęcie urządzania gry hazardowej o której mowa w tym przepisie jest ujmowane w orzecznictwie administracyjnym bardzo szeroko. Jest to podejmowanie różnorakich działań polegających na umożliwieniu innej osobie dokonania gry na takim automacie. Pojęcie to obejmuje nie tylko same czynności polegające na włączeniu samego automatu bądź wypłacie wygranej ale także wszelkie inne czynności, których podjęcie jest konieczne dla tego, aby gra taka mogła się odbyć. To czynności zapewniające możliwość działania takiego automatu, jak stworzenie miejsca do gry, zapewnienie warunków do działania maszyny, zabezpieczenie gotówki na wygrane, zapewnienie bezpieczeństwa i spokoju graczy.

Można w tym zakresie przytoczyć jedynie tytułem przykładu wyrok NSA z dnia 27 stycznia 2026 r. sygn. II GSK 1184/22, który stwierdził, że "urządzanie gier hazardowych na automatach to ogół czynności i działań stanowiących zaplecze logistyczne dla umożliwienia realizowania w praktyce działalności w zakresie gier hazardowych, a w szczególności udostępnienie potencjalnym graczom automatów do gier, zorganizowanie i pozyskanie odpowiedniego miejsca na zamontowanie urządzeń, przystosowanie go do danego rodzaju działalności, umożliwienie dostępu do takiego miejsca graczom, utrzymywanie automatów w stanie aktywności, umożliwiającej ich sprawne funkcjonowanie, wypłacanie wygranych, obsługa urządzeń, zatrudnienie i odpowiednie przeszkolenie personelu, zapewniające graczom możliwość uczestniczenia w grze, czerpanie zysków."

Nie jest przy tym konieczne, aby jedna osoba sama wykonała wszystkie czynności konieczne dla stworzenia warunków do gry. Możliwe jest, że poniesie ona odpowiedzialność jeżeli działa wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w ramach uzgodnionego oddziału ról. W takim zaś przypadku każda z takich osób ponosi odrębną odpowiedzialność i jest zobowiązana do zapłaty kary przewidzianej za dane zachowanie. Kary nie maja charakteru solidarnego. Każdy jest odpowiedzialny za karę w pełnej wysokości.

Przenosząc to rozumienie pojęcia urządzania gier hazardowych do realiów niniejszej sprawy sąd uznał, że organy nie popełniły błędu ani w zakresie prawa procesowego nakazującego dokonać wyczerpującej analizy dowodów, ani też prawa materialnego dokonując przyporządkowania ustalonych faktów do kategorii urządzania gier hazardowych w rozumieniu tego przepisu u.g.h.

W szczególności organy ustaliły szereg faktów wskakujących na realizację przez skarżącego znamion tego deliktu administracyjnego. Po pierwsze zatem, to skarżący dokonał najmu działki położonej obok prowadzonego przez niego bar typu kebab/burger, to on jak wynika z zeznań właścicielki gruntu J. G. umiejscowił na nim kontener, w którym odbywały się gry. To on doprowadził do niego prąd w ramach posiadanej umowy z dostawca energii. Na baraku tym umiejscowiona została kamera, router i liczniki energii. Świadczy to o stworzeniu zabezpieczeń dla prowadzonej w tym kontenerze nielegalnej działalności. To on zawarł umowę o fikcyjnym wynajęciu działki z firma B. [...]. Umowa ta mogła go zabezpieczać przed ewentualnymi negatywnymi skutkami takiej działalności. Brak jest innego racjonalnego powodu aby firma z innej części Polski wynajmowała kontener w J., gdzie nie prowadziła żadnej działalności.

Po drugie funkcjonowanie lokalu z automatami było powiązane z działalnością baru. Na drzwiach kontenera był napis o możliwości rozmienienia gotówki w barze, kierowniczka baru była zobowiązana do powiadamiania osoby bezpośrednio obsługującej kontener w przypadku zaistnienia problemów.

Po trzecie osoba bezpośrednio zajmująca się obsługa automatów w kontenerach był D. W.. Z tą osobą zarówno D. S., jak i skarżący pozostawali w bezpośrednim kontakcie telefonicznym. Bardzo często łączyli się na posiane przez siebie telefony (należy ten fakt rozróżnić od logowania się telefonów do tego samego BTS).

Wszystkie te elementy w polaczeniu z działaniem D. W. składały się na urządzanie gier hazardowych. Skarżący zapewnił grunt pod kontener, zasilanie kontenera w energię elektryczna, część nadzoru przez pracownika baru, pozostawał w kontakcie z D.W., zaś ten ostatni bezpośrednio obsługiwał lokal, przy czym wydają się dopuszczalne twierdzenia organów, że podczas gdy był on nieobecny to bezpośrednio zajmowała się tym osoba z baru. Wynika to wprost ze słów D.S. która stwierdziła, że miała dzwonić do W., gdyby w lokalu była awantura. To świadczy o tym, że musiał ten lokal być otwarty gdy D. W. w nim nie było. Trudno przyjąć, że był on pozostawiony bez nadzoru. Możliwe jest przyjęcie, że był on wtedy nadzorowany przez pracownika baru, który w razie kłopotów miał go o tym zawiadomić. Miał do tego telefon i jego numer.

Wszystkie te elementy połączone ze sobą stanowią zamknięty łańcuch poszlak. Wykazanie po kolei wszystkich powyżej wskazanych okoliczności pozwala na przyjęcie, że skarżący był osobą urządzającą gry hazardowe, przy czym, czego oczywiście w sprawie niniejszej przesądzić nie sposób i uwaga ta musi być odniesiona tylko i wyłącznie do realiów tej sprawy, drugą osobą był D. W. bezpośrednio obsługujący automaty.

Nie mają znaczenia w sprawie niniejszej zarzuty skargi sprowadzające się do zakwestionowania stanowiska organów zostawiającego poza zakresem osób urządzających gry hazardowe drugiego wspólnika spółki "E" M. K. Nie ma ona znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Badane jest bowiem tylko stanowisko organów co do ukarania samego skarżącego. Czy znamiona deliktu administracyjnego wypełnił też M. K. w sprawie niniejszej nie ma znaczenia. Jedynie mogłoby to być badane, gdyby to ten wspólnik tej spółki mógł występować zamiast aktualnie skarżącego. Jednak zebrany materiał dowodowy tego nie potwierdza. Nie ma dowodów nakazujących przyjęcie, że zachowania przypisane skarżącemu w rzeczywistości wypełnił M. K. Dlatego też kwestia jego odpowiedzialności obok skarżącego jest prawnie irrelewantna.

Dlatego też sąd nie podzielił zarzutów skargi co do naruszenia przepisów prawa procesowego przy gromadzeniu dowodów i ich ocenie przez organy administracyjne.

Nie budzi także wątpliwości sądu prawidłowość procedowania organów pod względem prawa materialnego.

Jak wynika z materiału dowodowego automaty zabezpieczone w kontenerze są automatami, na których gra realizuje znamiona gry hazardowej i nie może być urządzana poza kasynem gry. Zasady działania tych automatów i sposób osiągania wygranej zostały przez organy wykazane. Nie jest to zasadniczo kwestionowane w skardze.

Jego działania, jak to już powyżej Sąd przesądził, wyczerpywały pojęcie urządzania gry hazardowej. Organy nie naruszyły zatem prawa.

W tych okolicznościach skarga została oddalona w myśl art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143).