Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 31 października 2016 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie przyznał skarżącemu J. K. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyznaczyła jako pełnomocnika strony adwokat E. K. (pismo z dnia 7 listopada 2016 r.).
Zapadłym na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 marca 2017 r. wyrokiem WSA w Rzeszowie uchylił zaskarżone postanowienie wraz z poprzedzającym je postanowieniem organu I instancji, a odpis powyższego orzeczenia wymieniona pełnomocnik otrzymała dnia 25 kwietnia 2017 r.
W dniu 17 maja 2017 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo adwokat E. K. z wnioskiem o zasądzenie kosztów zastępstwa adwokackiego, które nie zostały opłacone w całości ani w części.
Wyznaczony dla strony pełnomocnik uprawniony jest do otrzymania wynagrodzenia w zamian za świadczoną na jej rzecz pomoc prawną według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynika to z brzmienia art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Kwestię zasad przyznawania powyższego wynagrodzenia reguluje aktualnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714). Stanowi ono w § 22, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Wedle § 24 tego aktu, wszedł on w życie 2 listopada 2016 r.
Postępowanie w niniejszej sprawie zostało zainicjowane skargą z dnia 8 września 2016 r., zaś zakończone wyrokiem tut. Sądu z dnia 29 marca 2017 r. Dlatego też do rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku pełnomocnika zastosowanie znajdują unormowania rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801). Określa ono maksymalną wysokość opłat za udzieloną stronie przez pełnomocnika pomoc (§ 1 rozporządzenia). Koszty tej nieopłaconej pomocy obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami rozporządzenia (§ 2 rozporządzenia). Ustala się ją mianowicie w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy (§ 4 ust. 1 rozporządzenia).
Ponadto, opłatę tę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług (§ 4 ust. 3 rozporządzenia). Zgodnie z treścią § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, opłatą maksymalną w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w tzw. innej sprawie (tzn. takiej, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna oraz nie dotyczącej decyzji lub postanowienia Urzędu Patentowego) jest kwota 480 zł.
Uwzględniwszy powyższe, przyznano pełnomocnikowi skarżącego J. K. – adwokat E. K. kwotę 295,20 zł, obejmującą opłatę w wysokości 240 zł oraz kwotę podatku od towarów i usług – 55,20 zł.
O powyższym orzeczono na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 i art. 250 § 1 w zw. z § 22, § 24 rozporządzenia z 2016 r. oraz § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 4 ust. 1 rozporządzenia z 2015 r.