Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 lipca 2018 r. sygn. akt II SA/Rz 143/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącej, utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 7 czerwca 2018 r. o odmowie przyznania wnioskodawczyni prawa pomocy.
W dniu 23 lipca 2018 r. do tut. Sądu wpłynęło zażalenie W.D. na opisane w sentencji postanowienie, w którym kwestionuje ona stanowisko Sądu o braku podstaw do przyznania jej prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm. – dalej: "P.p.s.a."), wymienia postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, na które służy zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z treści tego przepisu wynika, że zażalenie przysługuje także na inne postanowienia tego sądu w przypadkach przewidzianych w ustawie. Niemniej ani art. 194 § 1 P.p.s.a., ani też żaden inny przepis tej ustawy nie przewidują możliwości zaskarżenia zażaleniem postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, wydanego w przedmiocie prawa pomocy wskutek rozpoznania sprzeciwu wniesionego od postanowienia referendarza sądowego. Postanowienie takie jest bowiem prawomocne.
Zgodnie z art. 197 § 2 P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Stosownie zatem do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w terminie.
W rozpoznawanej sprawie zażalenie W.D. zostało wniesione na orzeczenie, od którego nie przysługuje środek zaskarżenia, zatem mając na uwadze powyższe, podlega ono odrzuceniu jako niedopuszczalne, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.