Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił postanowienie [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] i nałożył na EM oraz ZM grzywnę w wysokości 91 020,75 zł, w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wynikającego z ostatecznej decyzji tego organu z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...], wydanej w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku mieszkalnego.
We wniesionej skardze EM zawarła skierowany od organu, a w przypadku jego nieuwzględnienia – do Sądu, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Uzasadniając zgłoszone żądanie podniosła, że nie dysponuje środkami pieniężnymi na zapłacenie nałożonej grzywny. Wychowuje samotnie pięcioletniego syna, otrzymuje comiesięczne wynagrodzenie w wysokości 1 900 zł brutto, wobec czego w przypadku ewentualnego zajęcia komorniczego, niski już standard życia rodziny ulegnie dalszemu pogorszeniu, zaś spłata zadłużenia będzie trwała "praktycznie w nieskończoność".
Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia [...] września 2016 r. WINB odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Zgodnie z w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) - dalej: "Ppsa", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje, co do zasady, wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże po przekazaniu skargi, zgodnie z art. 61 § 3 Ppsa sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części takiego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wniosek taki powinien być należycie umotywowany, jakkolwiek, mając na względzie postanowienie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2014 r. sygn. II FPS 9/13, Sąd powinien uwzględnić także materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy.
Mając na względzie powyższe Sąd stwierdza, że wniosek EM zasługiwał na uwzględnienie, przy czym Sąd wziął pod uwagę zarówno wyjaśnienia skarżącej, jak i całokształt dostępnego w aktach materiału dowodowego. Uiszczenie, bądź wyegzekwowanie grzywny w wysokości przekraczającej 90 000 zł przed poddaniem zaskarżonych postanowień kontroli Sądu, w sytuacji gdy skarżąca dysponuje comiesięcznym dochodem 1 900 zł brutto i wychowuje 5-letniego syna, może sprowadzić dla niej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, w związku z możliwą utratą bieżących środków na podstawowe utrzymanie.
Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 Ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.