Uzasadnienie
KW wniósł skargę na opisaną w sentencji decyzję, którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [.] z dnia [.] czerwca 2014 r. nr [.] nakładającą na niego karę pieniężną w kwocie 12 000 zł za urządzanie gry na automacie poza kasynem. Zdarzenie to ujawnili funkcjonariusze Referatu Dozoru Urzędu Celnego w [.] podczas kontroli w dniu 31 maja 2011 r. w należącym do skarżącego lokalu P.H. [.] "[.]" w [.]. Podstawę prawną wymierzonej kary stanowił m.in. przepis art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 z późn. zm.) dalej zwanej: "Ugh", zgodnie z którym karze pieniężnej podlega urządzający gry na automatach poza kasynem gry w wysokości 12 000 zł od każdego automatu.
W aktach sprawy znajduje się poświadczona przez pracownika celnego kopia wyroku Sądu Rejonowego w [.] z dnia [.] stycznia 2013 r. sygn. II.K. [.] /12 (z zawartej na nim klauzuli wynika, że jest prawomocny od dnia 13 czerwca 2013 r.), którym uznano KW za winnego popełnienia przestępstwa skarbowego określonego w art. 107 § 1 Kodeksu karnego skarbowego popełnionego w dniu 31 maja 2011 r. w ww. lokalu. Zgodnie z powołanym przepisem, kto wbrew przepisom ustawy lub warunkom koncesji lub zezwolenia urządza lub prowadzi grę losową, grę na automacie lub zakład wzajemny, podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności do lat 3, albo obu tym karom łącznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postanowieniem z dnia 21 maja 2012 r. III SA/Gl 1979/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym następującej treści: "Czy przepisy art. 89 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) w zakresie, w jakim dopuszczają stosowanie wobec tej samej osoby fizycznej, za ten sam czyn kary pieniężnej i odpowiedzialność za przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 lub wykroczenie skarbowe z art. 107 § 4 ustawy z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (tekst jednolity Dz. U. z 2007 r., Nr 111, poz. 765 ze zm.) są zgodne z art. 2, art. 30 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?". Sprawę zarejestrowano w Trybunale Konstytucyjnym pod sygn. P.32/12 i nie została ona jeszcze rozpoznana.
Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej zwanej: "Ppsa", Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku toczącego się postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W przedstawionych okolicznościach niniejszej sprawy zasadne staje się zawieszenie postępowania sądowego dotyczącego kontroli decyzji, mocą których nałożono na skarżącego karę pieniężną za urządzanie gry poza kasynem. Zaskarżona decyzja oparta została na tych samych okolicznościach faktycznych co wyrok Sądu Rejonowego w [.] z dnia [.] stycznia 2013 r. sygn. II.K. [.] /12, a Trybunał rozstrzygać będzie o dopuszczalności zbiegu pociągnięcia do odpowiedzialności tej samej osoby za czyn z art. 107 Kodeksu karnego skarbowego i art. 89 Ugh. Tak więc udzielenie przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi na ww. pytanie prawne może mieć wpływ na wynik niniejszego postępowania sądowego, a to z uwagi na dyspozycję art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) Ppsa w zw. z art. 240 § 1 pkt 8 Ordynacji podatkowej.
Z podanych względów, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 Ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.