Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2011 r. referendarz sądowy WSA w Rzeszowie na skutek rozpoznania wniosku H. i Z. K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z ich skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2010 r. Nr [...] zwolnił ich od tych kosztów w 3/5 części, a w pozostałej odmówił przyznania tego zwolnienia.
Pismem z dnia 19 lutego 2011 r. wnioskodawcy informując, iż "ustalony wpis w kwocie 200 zł. wpłacamy na rachunek Sądu", zwrócili się jednocześnie o sprostowanie oczywistej omyłki zaistniałej na stronie tytułowej tego postanowienia, gdzie zapisano "skarga na decyzję WINB z [...] października 2010 r. w przedmiocie obowiązku przedstawienia projektu budowlanego zamiennego", a powinno być "skarga na decyzję WINB z [...] października 2010 r. w przedmiocie zmiany uzasadnienia decyzji z powodu oczywistego błędu".
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – określanej dalej jako P.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki; na mocy art. 166 powołanej ustawy przepis ten znajduje odpowiednie zastosowanie do postanowień, przy czym do zarządzeń oraz postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zarządzeń przewodniczącego oraz postanowień sądu (art. 258 § 3 P.p.s.a.). Sprostowanie może nastąpić zarówno z urzędu (art. 156 § 1), jak i na wniosek stron postępowania (art. 159 P.p.s.a.).
Zaskarżoną decyzją Nr [...] z dnia [...] października 2010 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania H. i Z. K., uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...] umarzającej postępowanie w sprawie budowy budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr 898 przy ul. W. w M., stanowiącej własność S., E. i A. C. z uwagi na stwierdzenie, że dokonane przy budowie tego budynku odstępstwa nie powodują zakłócenia w korzystaniu z nieruchomości sąsiedniej i nie naruszają zasad współżycia społecznego. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylając decyzję organu I instancji przekazał mu jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Stosownie do powyższego, uwzględniając co do zasady wniosek skarżących wskazujący potrzebę dokonania sprostowania i biorąc pod uwagę treść wymienionych decyzji organów administracji, postanowiono dokonać stosownego sprostowania w w/w postanowieniu referendarza sądowego z dnia 28 stycznia 2011 r.
Ubocznie należy podkreślić, iż opisany w postanowieniu przedmiot skargi stanowi tylko pewne bardzo ogólne odniesienie do tematyki sprawy objętej skargą wskazujący, czego ona dotyczy. Wobec braku jakichkolwiek wątpliwości, że skarga H. i Z. K. dotyczy decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2010 r. Nr [...], nawet błędne określenie jej przedmiotu w postanowieniu z dnia 28 stycznia 2011 r. w żaden sposób nie rzutuje na zakres przyznanego im prawa pomocy i późniejsze rozpoznanie sprawy przez Sąd.
Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji.